ಕರ್ನಾಟಕದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಬದಲಿಸಲು ಸಿದ್ಧರೇ?

ಆತ್ಮೀಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ತರುವುದಕ್ಕಿ೦ತ ಮೊದಲು ಇಲ್ಲಿ ಅ೦ದರೆ ಸ೦ಪದದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ಆಗಲಿ. <<ಒಳ್ಳೆಯ ಶಕ್ತಿಗಳೇಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಾರದು? >> ಶಕ್ತಿಗಳು ರಾಜಕೀಯದೊಳಗೆ ಹೋದಾಗ ನಿಶ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿಬಿಡುತ್ತೆ . ಆದರ್ಶಗಳು ಧೂಳೀ ಪಟವಾಗಿಬಿಡುತ್ತೆ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸ೦ಘ್ಹ ಕಟ್ಟೋಣವೆ೦ದು ಹೊರಟಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ರಾಒಳರಾಜಕೀಯ ಬೇಸರಿಕೆ ತ೦ದುಬಿಟ್ಟಿತು ಹಾಗೆ೦ದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಇದನ್ನೇ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ ನೀವ೦ದ೦ತೆ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶ ಪಡಿಸೋಣ .ಮೊದಲು ಆ ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪು ರೇಖೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡಿ

"ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ- "ism" ಗಳನ್ನೂ ನೋಡದ, ಬರಿಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ-ಸಮಾನ ಜೀವನವನ್ನು ನೀಡುವ (ಕಮ್ಯುನಿಸಂ ಅಲ್ಲ ನೆನಪಿರಲಿ) ಯುವ ಪಕ್ಷವೊಂದು ಉದಯಿಸಬಾರದೇಕೆ?" ತಾವು ಕಟ್ಟಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಡೇರೆಯಲ್ಲಿ "ನಮಗೂ" ಸ್ಥಳಾವಕಾಶ ಇದೆಯೇ? ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯದವರೂ ತಮ್ಮ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿರುವಾಗ ನಾವೇಕೆ ಹಿಂದೆ ಬೀಳಬೇಕು?

"ಡಾ| ಕಾಕುಂಜೆ ಪ್ರಸನ್ನರೆ, ಹೊಸ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಟ್ಟಹೊರಟ ನಿಮ್ಮ ಆಸೆ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದೇ!! ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲಿ ಇರುವದನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಖಾತ್ರಿ ಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು. ರಾಜಕೀಯವೆಂದರೇನು? ಈಗಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏನಾಗಿದೆ? ಆದರ್ಶವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಅದು ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಅಭಿವೃದ್ಧಿ-ಸಮಾನ ಜೀವನ ಎಂದರೇನು? ಅಸಲು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಏನು? ಗಮನಿಸಿ, ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ವ್ಯಂಗ್ಯ, ಕುಹಕಗಳು ಇಲ್ಲ. ಗುರಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರೆ ಅರ್ಧ ಕೆಲಸವಾದಂತೆಯೇ, ಉಳಿದ ಅರ್ಧ ಗುರಿಯೆಡೆಗೆ ಸಾಗುವುದು ಮಾತ್ರ. ಕಷ್ಟವೆಂದರೆ ಗುರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಗೊಂದಲ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಉದಾಹರಣೆ: ನಮ್ಮೂರಿನ ನಮ್ಮ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಾ ಕೆಳಗಿಳಿಯುತ್ತದೆ, ಮನೆಯ ಹಿಂದೆಯೇ ನದಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ. ತೋಟದ ಎಲ್ಲಾ ಮರಗಿಡಗಳಿಗೆ ಹಾಕಲು ನೀರು ಸಾಕಾಗದು. ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವವರು ಇಬ್ಬರೇ - ಅಮ್ಮ, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ. ಇಬ್ಬರೂ ಮೂರು ದಶಕಕ್ಕೂ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದವರು, ಯೋಗ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಪಟುಗಳು. ಹೀಗಿದ್ದೂ ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭೇದಗಳು - ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಚಿಂತೆ - ತೆಂಗು ಅಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ನೀರು ಸಾಕಾಗದು ಎಂದು. ಅಮ್ಮನ ಚಿಂತೆ ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳೇನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ, ವರ್ಷಕ್ಕೆ ನೂರಿನ್ನೂರು ಕಾಯಿ ಬಿಡುವ breadfruit ನೀರ-ಹಲಸು ಮರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಹಾಯಿಸಬೇಕು ಎಂದು. ಜಗಳ, ವಾಗ್ವಾದ.... ಇದರರ್ಥ ಇಷ್ಟೇ: ಅರ್ಥಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ನಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು ಅನೇಕ.... ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು. ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಲಭ್ಯವಿದ್ದಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತಿಯ ಸದ್ಬಳಕೆಯಿಂದ ಆದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದೇ ಅರ್ಥಿಕಶಾಸ್ತ್ರದ ಗುರಿ. ಇದರ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಾವಿರಾರು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಲ್ಲಿ, egoclashes ಗಳಲ್ಲಿ ತಂತಮ್ಮ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವತ್ತ ಇತರರನ್ನೂ ಬಳಸಿ ತಮ್ಮ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದೇ ರಾಜಕೀಯ. ಈ ಅಂಶಗಳು ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ನೀವು ಯಾವ ಬಗೆಯ ಸಂಘಟನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ನೋಡಿದರೆ ನೀವೊಂದು ರಾಜಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಘಟನೆ ಮಾಡುವ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ. ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಕ್ಷಮಿಸಿ, ನಾನು ಮಾತಾಡುವ (ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ) ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನು. ಯಾಕೆಂದರೆ ನನಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ : ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಈ ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಮುನ್ನ ಅದರ ಮೂಲ ಕಾರಣವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕು. ಹೇಗೆ ಜ್ವರ ಬಂದಾಗ ಕ್ರೋಸಿನ್ ಕೊಡುವುದು ಮೂಲ ಸಮಸ್ಯೆಯಾದ ಇನ್ಫೆಕ್ಷನ್ ಅನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅದೇ ರೀತಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆ ತರದ ಹೊರತು ಏನೇ ತಿಪ್ಪರಲಾಗ ಹಾಕಿದರೂ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲ. ಈಗ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇನೆಂದು ನೋಡೋಣ : ೧. ಜಾತಿ ವೈಷಮ್ಯ್. ಈ ಜಾತಿ ಎಂಬುದು ಇಡೀ ಸಮಾಜವನ್ನು ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಗುಂಪುಗಳನ್ನಾಗಿ, ಇಟ್ಟು ಅವುಗಳೊಳಗೆ ಕಚ್ಚಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಧ್ಧತೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ೨. ಮತ ಕಲಹ. ಈಗಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ (ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕೂಡ) ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮತವೂ (ಹಿಂದೂ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಕ್ರೈಸ್ತ ಇತ್ಯಾದಿ) 'victimization' ಎಂಬ ವಿಚಿತ್ರ ರೋಗಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿದೆ. ಬಹುತೇಕ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಕೇಳಿ ನೋಡಿ : ಎಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮತ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಹಿಂದೂಗಳಿಂದ ನಾಶವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೋ ಎಂದು ಹಪ ಹಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಕೊLLಉತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಹಿಂದುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಎಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು ತಮ್ಮ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಒಂದು ದಿನ ತಮ್ಮನ್ನು ದೇಶದಿಂದ ಹೊರದಬ್ಬುತ್ತಾರೋ (ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತರಂತೆ) ಎಂಬ ಚಿಂತೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಇತರ ಮತಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುವ, ಕೋಮು ದ್ವೇಷಗಳಿಗೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿದೆ. ಇದೇ ರೀತಿ ಕ್ರೈಸ್ತರದ್ದು ಕೂಡ. ಇಂತಹ ಕಂದಕಗಳು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತೊಲಗುವ ತನಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಗತಿಯಾಗದು. ೩. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ. ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ಹಣ ಪೇರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ, ಮಾನವೀಯತೆ ಕರುಣೆ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹರಡದೇ ಬರೇ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಯೋಜನೆಗಳಿಂದ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯಾಗದು. ಇದನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ ಎಂದು ಬೇಕಾದರೆ ಕರೆಯಿರಿ ಅಥವಾ ಮೋರಲ್ ಸೈನ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಿರಿ. ಉದ್ದೇಶ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕಷ್ಟೆ. ಈ ಮೂರು ಸಮಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿದಲ್ಲಿ ಇತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ತಾವಾಗೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೇಗೆ ಆಯುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ (ಪ್ರಸನ್ನ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ) ಮೂರು ಗುಣಗಳ ದೋಷದಿಂದ ಅನೇಕಾನೇಕ ರೋಗಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ರೋಗಗಳೂ ಕೂಡ. ಈ ದೋಷಗಳು ಪರಿಹಾರವಾಗದ ಹೊರತು ರೋಗ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಗುಣವಾಗದು. ಈ ದೋಷಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಬೇಕಾದರೆ ಪ್ರಸಕ್ತ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವೋ? ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ ಪ್ರಕಾರ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಸೇರಲು ಇಚ್ಚೆಯಿಲ್ಲ. ಹಾಗೊಂದು ವೇಳೆ ನೀವು ರಾಜಕಾರಣದ ಹೊರತಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಪಾಲೂ ಇರಲಿ ಅದರಲ್ಲಿ!!! ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆ ಸಂಪದದಿಂದಲೇ ಶುರುವಾಗಬಹುದು. ಅಬ್ದುಲ್ ಅವರು ಒಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ "ತಾವು ಕಟ್ಟಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಡೇರೆಯಲ್ಲಿ "ನಮಗೂ" ಸ್ಥಳಾವಕಾಶ ಇದೆಯೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನೇ ನಾನು ಕಂದಕ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು. ಒಂದು ಮತದವರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮತದವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ (ಎರಡೂ ಕಡೆ). ಇವು ನಿವಾರಣೆಯಾಗದ ಹೊರತು ದೇಶ ಉಧ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಡೇರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ಥಳಾವಕಾಶ ಇದೆ ಎಂದು ಅಬ್ದುಲ್ ಅವರಿಗೆ (ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ) ಹೇಳೋಣವೇ?

ಪ್ರಿಯರೇ... ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಇದುವರೆಗೆ ಬಂದ ಪ್ರಶ್ನೆ - ಅನಿಸಿಕೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವ ಬದಲು, ಒಂದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಈ ಬರಹ / ಆಹ್ವಾನ ಬರೆದ ಮೇಲೆ ೨ ದಿನಗಳವರೆಗೂ ೩ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾತ್ರ ನೋಡಿ..ಸಂಪದಿಗರು ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವೇ ಎಂದು ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಈಗ ಇಷ್ಟಾದರೂ ಮಂದಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರಲ್ಲ ಅಂತ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು. ನನ್ನ ಆಸೆ, ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿತ್ರಣ ಕೊಡುವುದಾದರೆ... ೧. ನಮ್ಮ ಸಂಘಟನೆಯು 'ಜಾತಿ' / ಪಂಗಡ ಇತ್ಯಾದಿಯನ್ನು ನೋಡಲೇ ಬಾರದು. ಅಂದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ ಅವಕಾಶವಿದೆ , ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೂ ಇದೆ ಅಂತ ಅಲ್ಲ. ನೀನು ಯಾವ ಪಂಗಡ/ಜಾತಿ ಎಂದು ಕೇಳುವುದೇ ಇರಬಾರದು ಅಂತ. ಇದು ಸಂಘಟನೆಯ ಪದ್ಧತಿ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಸಂಘಟನೆ ಸೇರಬೇಕಾದವರಿಗೆ ಇರಬೇಕಾದ ಅರ್ಹತೆ ಕೂಡ. ಪ್ರಿಯ ಅಬ್ದುಲ್ ರಿಗೂ ಇದೇ ಉತ್ತರ :) ೨. ನಮ್ಮ ಸಂಘಟನೆಯ ಅಂತಿಮ ಉದ್ದೇಶ / ಗುರಿ ಕಡಿಮೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಆಡಳಿತ ಕೊಡುವುದು. (ನಿವಾರಣೆ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ನೋಡೋಣ-ಕನಸು ಬೇಡ). ಇದು ಅಸಾಧ್ಯ ಅನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ (ಕೆಲವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ) ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ೧೦% ಬಳಸಿ ೯೦% ನುಂಗುವ ಬದಲು ೮೦% ಆದರೂ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳಿಗೆ (ಉತ್ತಮ ರಸ್ತೆ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ವಿದ್ಯುತ್, ಸಣ್ಣ ಮನೆ ಇತ್ಯಾದಿ) ತೊಂದರೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ೩ ವರ್ಷದ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ೩ ಬಾರಿ ವಿದ್ಯುತ್ ನಿಲುಗಡೆ ಆಗಿದೆ, ಅದೂ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿ, ದುರಸ್ತಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಬರಿಯ ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್ ನಗರದಲ್ಲಲ್ಲ, ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲೂ ಜನರನ್ನು ನೀರು-ವಿದ್ಯುತ್ತಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದರೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಅಂತ ಅವರಿಗೆ ಅನಿಸಿಯೇ ಇಲ್ಲ...! ಇಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದಾದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಬೇಡ? ಇಷ್ಟೊಂದು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆಗದಿದ್ದರೆ, ಇದ ೫೦% ಆಗಲಿ, ಈಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮವಾಗುತ್ತದೆ. ೩. ಚುನಾವಣಾ ವೆಚ್ಚ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಿ, ಹಣ-ಹೆಂಡಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತವೇ ಮೇಲು, ಅಂತಹವರೇ ನಮಗೆ ಬೇಕು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬರಿಸಿ ನಂತರ ಕಣಕ್ಕಿಳಿಯಬಹುದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಇವ್ವೆಲ್ಲ ಎರಡು ದಿನ-ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಆರಂಭ ಇರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಇದಿಷ್ಟು ನನ್ನ ಯೋಚ(ಜ)ನೆಯ ಸ್ಥೂಲ ಚಿತ್ರಣ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ... <<ರಾಜಕೀಯವೆಂದರೇನು? ಈಗಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏನಾಗಿದೆ? ಆದರ್ಶವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಅದು ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಅಭಿವೃದ್ಧಿ-ಸಮಾನ ಜೀವನ ಎಂದರೇನು? ಅಸಲು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಏನು?>> ಅಧ್ಯಯನ ರೀತ್ಯಾ, ರಾಜಕೀಯ ಇತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ definition ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯನ ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಾದ, ಅರ್ಥವಾಗುವ ರೀತಿ ನೋಡಿದರೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದು... ರಾಜಕೀಯವೆಂದರೆ ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವವರ ಆಡಳಿತ ಪದ್ಧತಿ, ಅದಕಾಗಿ ಅವರು ಹೆಣೆಯುವ ತಂತ್ರಗಳು, ಅಧಿಕಾರದ ಮೇಲಾಟ, ಕಾಲೆಳೆಯುವಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ. ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ ಅಂತ ನಾನು ವಿವರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗಾಗಿ ಆಡಳಿತ ಮಾಡುವ ಬದಲು ಯಾರದ್ದೋ ಕೈಗೊಂಬೆಯಾಗಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾರೆ, ವಿದ್ಯುತ್-ನೀರು-ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಜನ ಶಾಪ ಹಾಕುತ್ತಾ ಕಾಲ ತಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ (ಉದಾ: ಪ್ರವಾಹ ಪೀಡಿತರು), ರಾಜ್ಯದ ಭಾಗ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಯಾರ್ಯಾರೋ ತಿಂದು ಹೋಗುವ ಸಂಚು ಮಾಡಿದರೂ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಕುರ್ಚಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಹಸವೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೇ ಇತ್ಯಾದಿ, ಇತ್ಯಾದಿ. ಆದರ್ಶವಾಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ಜನರ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನಾದರೂ ಪೂರೈಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸವಲತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡೋಣ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬನಿಗೆ, ಒಂದೊಂದು ಗುಂಪಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ನೀತಿಯಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಮಾನ ಜೀವನ. ಗಮನಿಸಿ, ಇದು ಕಮ್ಯುನಿಸಂ ಅಲ್ಲ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಮೂಲ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿ, ನಂತರ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಇತರೆ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವುದು. ನಗರಗಳು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವುದು, ಹಳ್ಳಿಗಳು ಅನಾಥವಾಗುವುದಲ್ಲ. <<ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ಹಣ ಪೇರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ, ಮಾನವೀಯತೆ ಕರುಣೆ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹರಡದೇ ಬರೇ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಯೋಜನೆಗಳಿಂದ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯಾಗದು. ಇದನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ ಎಂದು ಬೇಕಾದರೆ ಕರೆಯಿರಿ ಅಥವಾ ಮೋರಲ್ ಸೈನ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಿರಿ.>> ಉತ್ತಮ ಚಿಂತನೆ. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ "ಹರಡುವುದು" ಹೇಗೆ? ಯಾರು? ಇದಕ್ಕೆ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆ ಬೇಡವೇ? ಮಾತಷ್ಟೇ ಸಾಕೆ? ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆ, ನಾವೇ ಧುಮುಕಿ ಆರಂಭಿಸಬೇಕೆ? <<ಈ ದೋಷಗಳು ಪರಿಹಾರವಾಗದ ಹೊರತು ರೋಗ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಗುಣವಾಗದು.>> ಆಯುರ್ವೇದ ರೀತ್ಯಾ ದೋಷಗಳ ಪರಿಹಾರ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ. ಏಕೆಂದರೆ, ದೋಷಗಳು ಜೀವ ಇರಬೇಕಾದರೆ ಅಗತ್ಯ ಅಂಶಗಳು. ಅವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದರೆ, ಜೀವವೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಥವಾ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ. ನಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಕೆಟ್ಟವನೆಂದು ಅವನನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದರೆ ಆಗುವುದೇ? ಅವನು ಕೆಟ್ಟವನಲ್ಲ, ಅವನಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ಗುಣಗಳು ಕೆಟ್ಟವು. ಅವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು, ಬದಲಾವಣೆ ತರಬೇಕು. ಇದೇ ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಸನ್ನ, <<ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡದೆ ಮಾತಾಡುವ ಬದಲು, ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ನೋಡೋಣ>> ಖಂಡಿತ; ಮೊದಲಿಗೆ ಏನು ಮಾಡೋಣ? (I mean, where shall we start?)

ಅಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ ಜಾತಿ ಅನ್ನೋದು ನಮ್ಮ ಕಾನೂನುನಲ್ಲೇ ತಂದಿದ್ದಾರಲ್ಲ ನೀವು ಹೇಳೋದೇನೋ ಸರಿ ಆದ್ರೆ ಮೀಸಲಾತಿ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಕಥೆ ಏನು ..... ಆ ಹೊತ್ತಿಗದ್ರು ಜಾತಿ ನುಸುಳತ್ತೆ ... ಇಂದೊಂದು ಬಗೆಹರಿಯದ ಸಮಸ್ಯೆ

ಈ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಕನಸುತ್ತಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಕಾಳಜಿ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಹುಟ್ಟಿತು, ಆದರೆ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೆ ಅನ್ನುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅರಿವಿಲ್ಲವೆಂದೇ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಆಚೆ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡುವುದು ಚೆಂದ,, ಆದ್ರೆ ಅದನ್ನ ಬದಲಿಸಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಳಗೆ ತೂರಿಕೊಂಡೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದು ನಿಮಗೂ ಅನಿಸಿರಬಹುದು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವೆ. ಅದಾಗ್ಯೂ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆಗಳು..