ಪಂಡಿತ ಪು‌ಟ್ಟರಾಜ ಗವಾಯಿಗಳು ನಿಧನ

ನಿಜಾ ಸಂಪದ ಬಾಂಧವರೆ....ಆ ಮಹಾನ್ 'ಶಕ್ತಿ' ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತಾಗಿರೊದು...ನಮ್ಮ ದುರ್ದೈವ. ಸರಳಜೀವಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವರು, ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮನು-ಕುಲದ /ಅಂಧ ಮಕ್ಕಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ದುಡಿದಿದ್ದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಪಾಠ. ಅವರಲ್ಲಿಯ ಗುಣಗಳು... ಕರುಣೆ, ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಮಮತೆ, ಒಂದು ಅಂಶವಾದ್ರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು, ನಾವೂ ಕೂಡಾ ಇನ್ನಷ್ಟು, ನಮ್ಮ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಸಹಾಯ, ಪರಸ್ಪರರಲ್ಲಿ ಮಾಡೊಕೆ ದೇವರು ನಮಗೆ ಶಕ್ತಿ ಕೊಡಲಿ. ಅವರು ಹುಟ್ಟು ಕುರುಡರಾಗಿರಲಿಲ್ಲಾ..., ಎಳೆಗೂಸಿರುವಾಗ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿಯ ಪೊರೆ ತೆಗೆಯಲು ಬೇರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಅವರ ಮುಗ್ಧ ತಾಯಿ, ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಹುಳು ಹಾಕಿದ್ದು, ಆ ಹುಳು ಅವರ ಕಣ್ಣು ಗುಡ್ಡೆಗಳನ್ನೇ ತಿಂದಿದ್ದ ವಿಷಯ ಓದಿ, ಕರುಳು ಕಿತ್ತು ಬಂತು. ಕೂಸಿರುವಾಗ್ಲೇ ತಾಯಿಯನ್ನ, ಮೂರು ವರ್ಷದವರಾದಾಗ ತಂದೆಯನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಗುರುಗಳು ಅವರ ಸೋದರಮಾವನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು, ನಂತರ....ಸಾವಿರಾರು ಅಂಧ ಮಕ್ಕಳ ಬಾಳಿಗೆ ಕಣ್ಣಾದ ಮಹಾತ್ಮ. ವೀಣೆ, ಹಾರ್ಮೋನಿಯಂ, ತಬಲಾ, ಸಂತೂರ್, ಹಿಂದುಸ್ಥಾನಿ ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕ್ ಗಾಯನ..ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ವತ್ತನ್ನ ಪಡೆದು. ತಾವು ಕಲಿತಿದ್ದನ್ನ ಸಾವಿರಾರು ಜನರಲ್ಲಿ ಹಂಚಿ, ಅವರಿಂದ ಪ್ರೆರೇಪಿತರಾದ ಶಿಶ್ಯರು ಕೂಡಾ ತಾವು ಸ್ವಾವಲಂಬಿಗಳಾಗಿ ಸಂಗೀತ ಶಾಲೆಗಳನ್ನ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಮನುಷ್ಯತ್ವ, ಕರುಣೆ, ಸಹಾಯ, ವಿದ್ಯಾ-ದಾನ, ಅನ್ನ-ದಾನ ಗಳನ್ನ ಚಾಚು ತಪ್ಪದೇ ಪರಿಪಾಲಿಸ್ತಿರೋದು ಈ ಶಕ್ತಿ ಇಂದಲೇ....., ಶ್ರೀ ಗುರು ಪುಟ್ಟರಾಜ ಗವಾಯಿಗಳು ನಡೆದಾಡುವ ದೇವರೇ ಸರಿ...