ಅ ಕಪ್ ಓಫ್ ಕಾಫಿ ... ಸಿಪ್ - ೩೯

ಸಿಪ್ - ೩೯

ಅ ಕಪ್ ಓಫ್ ಕಾಫಿ ... ಒಂದು ಸಿಪ್ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವನ ದೊಂದಿಗೆ....
 

ಹಿಂದಿನ ಸಿಪ್ 

ನಾನು ಫುಡ್ ರೆಪುಬ್ಲಿಕ್ ತಲುಪಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಜೀವನ್ ನ ಮನೆಯ ಐದು ಮಂದಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಬಾಚ್ ನ ಮೂರನೇ ಇಎಲ್ಟಿಪಿ ಗ್ರೋಪ್ ನಲ್ಲಿ ಡ್ರೀಮ್ ಟೆಕ್ ಸೇರಿದ ಐವರು ಸೇರಿದ್ದರು. ಎಂದಿನಂತೆ ನಗು ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕೃತಕ ನಗುವಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹತ್ತು ಮಂದಿಯನ್ನು ಕೈಕುಲುಕಿ ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯ ವೋವಲ್ ಶೇಪ್ ನ ಟೇಬಲ್ ನ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನನ ಪೋಸ್ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆ.

ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಐದು ಇಎಲ್ಟಿಪಿ ಯಲ್ಲಿ ಮೂವರಿಗೆ ಪ್ರೊಮೋಷನ್ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಬಿ ಬ್ಯಾಂಡ್ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು ಕೊನಯವನು ಮಾತ್ರ ನನ್ನಂತೆ ಬರಿಗೈಯ ದಾಸನಾಗಿದ್ದ. ಸಂಜೆ ವರೆಗೆ ಸರಿಯಿದ್ದ ಅವಿನಾಶ್ ಈಗ ಒಂದು ಚೂರು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವನಂತೆ ಕಾಣುತಿದ್ದ. ನಾನು ಅವನಲ್ಲಿ "ಏನಾಯ್ತು ...?"

"ಯಾಕೋ ಸರಿ ಕಾಣ್ತಾ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಪೊಲಿಟಿಕ್ಸ್ ನ ಆಟ, ಹೀಗಾಗ ಬಾರದಿತ್ತು" ಎಂದ.

ಅವನ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥ, ಅರ್ಹನಾದ ನನಗೆ ಸಿಗದ ರೆಕಾಗ್ನಿಶನ್ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನಿಂದ ಈ ಮಾತು ಹೊರಟದ್ದು ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಿಕ್ಕೊಂಡೆ. 

ಜೀವನ್ "ಯಾರ್ಯಾರಿಗೆ ಏನೇನು ಬೇಕೋ ತೆಕೊಳ್ಳಿ, ಇವತ್ತು ಎಲ್ಲ ನನ್ನ ಖರ್ಚಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಒಂದು ವಿಸ್ಕಿಮೊದಲಿಗೆ" ಅಂದ.

ಅವಿನಾಶ್ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಇಳಿಸುತಿದ್ದವ ಇವತ್ತು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಆರ್ಡರ್ ಕೊಡದೇ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ, ಉಳಿದವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಐಟಂ ತರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಕುಡಿಯದ ನಾನು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಆರ್ಡರ್ ಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ನನ್ನಲ್ಲಿ "ಏನಾದ್ರೂ ತೆಗೆದುಕೋ..."

"ಸೋರಿ ಕಣೋ ಬಿಕ್ಷೆ ತೆಗೆದು ನನಗೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಇಲ್ಲ" 

ಅವನು ಸುಮ್ಮನಾದ. ಕುಡುಕರ ತಂಡ ಕುಡಿಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು.

ಅವರ ಮನೆಯ ಬಿಹಾರಿ ನೀರಜ್ "ಏನ್ .ಜೋಯ್" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡುತಿದ್ದ. ಅವನನ್ನು ಇತರರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತಿದ್ದರು.

ಜೀವನ್ ತನ್ನ ಬಾಟಲ್ ಮುಗಿಸಿದ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯನ್ನು ಕುಡುಕ ಮಾಡಿದ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ನಮ್ಮ ಮಂಗಳೂರಿನ ಹುಡುಗಿಗೆ ಸೇರಬೇಕು ಅಂದುಕ್ಕೊಂಡೆ. ಜೀವನ್ ಗೆ ಒಂದು ಬದಿಯಲಿ ವಿರಹ , ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲಿ ತನಗೆ ಮೂರು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಒದಗಿದ ಎರಡು ಪ್ರೊಮೋಷನ್ ನ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಿಪ್ ಬೈ ಸಿಪ್ ಏರಿಸುತಿದ್ದ. ನಾನು ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶ್ ಇಬ್ಬರೇ ಖಾಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಆಘೋಷಣೆ ನೋಡುತಿದ್ದೆವು. 

ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಪಾಗಿ, ಅವಳನ್ನು ಎಣ್ಣೆ ಪಾರ್ಟಿ ಯಲ್ಲಿ ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತಾ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗ್ಲಾಸ್ ಹಿಡಿದು ಟೇಬಲ್ ನ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಬಾಲ್ಕನಿಗೆ ಹೋದ.

ಅವಿನಾಶ್ ನಿಗೆ ನಾನು "ತೆಕಳೋ  ಏನಾದ್ರೂ, ನನಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಯಾಕಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡುತ್ತೀಯ...?" ಅಂದೆ.

ಅವಿನಾಶ್ " ಬಾಯ್, ಐ ಫೀಲ್ ಗಿಲ್ಟಿ ಫಾರ್ ಯು, ಜೀವನ್ ಚೂರು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ರೆ ನೀನು ಇವತ್ತು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತಿದ್ದಿ, ಅವನು ಅವನ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕ್ಕೊಂಡ" ಅಂದ.

ಅಲ್ಲಿ ಹೊಶಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ನೀರಜ್ "ವೈಭು ನಾನು ನಿನಗೆ ಆ ದಿನಾನೇ ಹೇಳಲಿಲ್ಲವೇ, ಪ್ರೊಮೋಷನ್ ನ ಕನಸು ಕಾಣಬೇಡ, ನಿನ್ನ ಮೇನೇಜರ್ ಕಿರಣ್ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ಜೀವನ್ ಎಂಬ ಡ್ಯಾಮೆಜರ್ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ, ಹೇಳಿ; ಈಗ ನೋಡು ನಿನ್ನ ಕ್ಯಾರಿಯರ್ ಅನ್ನೇ ಹೇಗೆ  ಡ್ಯಾಮೆಜ್ ಮಾಡಿದ ಅಂದು, ಪೊಲಿಟಿಕ್ಸ್ ನ ತಾಯಿಬೇರು ಇವನೇ ..."ಎಂದು ವಿಸ್ಕಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಗ್ಲಾಸಿಗೆ ಸುರಿದು ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಪ್ರೈಟ್ ಹದವಾಗಿ ಬೆರೆಸಿ ಸಿಪ್ ಏರಿಸಿದ.

ಅವಿನಾಶ್ "ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ರೆಕಮೆಂಡ್ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ರೆಕಮೆಂಡೆಶನ್ ದಿನ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಏನು ಹೇಳಿದ ಗೊತ್ತಾ 'ಪೋರ್ಟಲ್ ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಂಟ್ರಿ ಮಾಡಿ ಏನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮೇನೇಜರ್ ಆಶಿರ್ವಾದ ಬೇಕು' ಅಂತ, ನಂತರ ತನ್ನ ರೆಕಮೆಂಡೆಶನ್ ಮಾಡಲು  ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸರ್ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿದ್ದ, ಆ ಮಹಾತ್ಮ"

"ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸರ್ ಮಾಡಿರುವರು ನನ್ನನ್ನು ರೆಕಮೆಂಡ್" ಎಂದು ನಾನು ನಡುವಲ್ಲಿ ನನಗನಿಸಿದ ವಿಚಾರ ಹೇಳಿದೆ.

ಅದಕ್ಕವನು "ಅವರೇಕೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಖುದ್ದು ರೆಕೆಮೆಂಡ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ, ನೀನೇನು ಅವರ ಹೈರರ್ಕಿ ಯಲ್ಲಿ ಬೀಳ್ತೀಯ, ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಕೆಳಗಿರುವ ಜನರ ರೆಕೆಮೆಂಡೆಶನ್ ಮಾಡಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನೀನೊಬ್ಬ ಇದ್ದೀಯ, ಬೇರೆಯವರನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು. ಯಾರು ಯಾರಿಗೆ ಹೆಲ್ಪ್ ಮಾಡಲ್ಲ ಕಣೋ ಈ ಫೀಲ್ಡ್ ನಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರು ಅವರ ಏಳಿಗೆ ನೋಡ್ತಾರೆ, ನೀನು ಅವರ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡುವೆ ಬಂದರೆ ನಿದಾನಕ್ಕೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಚಿವುಟಿ ಹಾಕ್ತಾರೆ, ಅದರ ಪರಿವು ನಿನಗಾಗದು, ಅಷ್ಟು ನಾಜೂಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ" 

ಅವನಿಕೆ ನೀರಜ್ ಜೊತೆಯಾದ "ತಮ್ಮ, ಒಂದು ವಿಷಯ ಹೇಳ್ತೇನೆ ಕೇಳು, ಮೇಲಿನವರು ಇರ್ತಾರಲ್ಲ ಅವರ ಸೇವೆ ಯಾವತ್ತು ಮಾಡ ಬಾರದು, ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ ಎಷ್ಟಿದೆಯೋ ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನನ್ನು ಮೀಸಲಿಡಬೇಕು. ಮೇಲಿನವರ ಲೂಪ್ ಹೊಲಸ್ ಅನ್ನು ನೀನು ಹುಡುಕಿ ಅವರ ಮೇಲಿನವನಿಗೆ ಅದರ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಬೇಕು ಆಗ ಆ ಮೇಲಿನವನಿಗೆ ನೀನು ಹತ್ತಿರ ಆಗ್ತೀಯ, ಹೈರಾರ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಲೆವೆಲ್ ಮೇಲಿನ ವರೆಗೆ ನಿನ್ನ ಸಂಭಂದ ಇರುತ್ತೋ ಅಷ್ಟು ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೀನು ಎರಬಹುದು, ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಮೇಲಿನವರ ಎಂಜಲು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತರೆ ನಾಳೆ ನಿನ್ನ ಕೆಳಗಿನವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ಮೇಲೆ ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ತಲೆಮೇಲೆ ಹೇಲ್ತಾರೆ! ತಿಳ್ಕೋ"

ಅವಿನಾಶ್" ನೀರಜ್ ಹೇಳಿದ್ದು ನೂರು ಪ್ರತಿಶತ ನಿಜ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ನನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸಿದ.

ನೀರಜ್ ಮುಂದುವರಿಸಿದ "ಬಾಯ್ ಹೇಳ್ತೇನೆ ಕೇಳು, ನಾಳೆ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಬೋಳಿ... ಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಎಕ್ಸಿಟ್ ಬಿಸಾಡು, ಅಡಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಾಡಿಸು ಸಿಸ್ಟಮ್ ನ, ನೀನು ನಡುಗಿದರೆ ಮೇಲಿನವರು ನಡುಗಲೇ ಬೇಕು, ನೀನು ಬುಡ, ಅವರು ಮೇಲಿನ ಕವಲುಗಳು. ನೀನು ಅಲ್ಲಾಡಿದ್ರೆ ಮೇಲಿನವರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ನಡಗುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಬುಡಕ್ಕೆ ಮಣ್ಣು ಹಾಕ ಬೇಕು ಎಂಬದರ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲನ್ತಾದ್ರೆ ಆವರು ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ ಬೆಳಿತಾರೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಇನ್ನೂ ಆಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ಬರೀ ಅವರ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರಲು  ಮೀಸಲಿರ್ತೀಯಾ; ಒಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಾಡಿ ನೋಡು ಹೇಗೆ ಅವರು ನಿನ್ನ ಲೆವೆಲಿಗೆ ಬರ್ತಾರೆ, ಬುಡ ಅಲ್ಲಾಡಿದಾಗ ಎಲೆ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಲೇ ಬೇಕು, ಬೇರಿಗೆ ಅದು ಆಹಾರ ಆಗ್ಲೇ ಬೇಕು"

ಅವಿನಾಶ್ ಅವನ ಮಾತಿಗೆ "ಹೌದು , ನೀನು ಹಾಗೆ ಮಾಡು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

"ಎರಡು ವರುಷದಿಂದ ಸವೆಸಿದಾಗ ನನನ್ನು ರೆಕೊಗ್ನೈಸ್ ಮಾಡದವರು ನಾನು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಎಗ್ಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟು ಬೆಂಚಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರೆ ಮೂಸುವರಾ ...? ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಏಕ್ಗ್ಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟು ನಾನು ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಏನು...? ಇಷ್ಟು ದಿನ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ ಸುಮ್ಮನೆ ನೀರಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಹೊಮದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾಡಿದ ಒಳ್ಳೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಫಲ ಬಯಸುವುದು ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲ. ನಾಳೆ ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿ ನೋಡ್ತೇನೆ, ನನಗೆ ಪ್ರೊಮೋಷನ್ ಬೇಕಂಥ ಹೇಳಿ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ !" ಎಂದು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಇಟ್ಟೆ. 

ನೀರಜ್ "ಗೆಳೆಯಾ ಒಂದು ಹೇಳ್ತೀನಿ ಕೇಳು, ನಾಳೆ ನೀನು ಯಾರಿಗಂತ ಕೇಳ್ತೀಯ...? ಒಬ್ಬರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ದೂರುತ್ತಾರೆ, ಕೊನೆಗೆ ಸಿಸ್ಟೆಮೆ ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಹೇಳಿ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಮೇಲೆ ದೂರು ಹಾಕಿ ಜಾರಿ ಕೊಳ್ತಾರೆ, ಇದರಿಂದ ನಿನಗೇನೂ ಸಿಕ್ಕಿತು, ನಾನು ಹೇಳಿದ ತಾರಾ ಮಾಡು"

"ಬೆಂಚಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಮಾಡುವುದಾದ್ರು ಏನು..?"

"ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಏನು ಮಾಡದೇ ಸಂಬಳ ಎಣಿಸು, ಆಗ ಇರುವ ಸಟಿಸ್ಫೆಕ್ಶನ್ ನೋಡು ಬೇರೆಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಇರಲ್ಲ, ಊರು ಸುತ್ತು, ಓದಿ ನಿನ್ನ ಸ್ಕಿಲ್ ಲೆವೆಲ್ ಹೆಚ್ಚಿಸು; ಬೇರೆ ಕಂಪೆನಿಗೆ ಟ್ರೈ ಮಾಡು. ಮಿನಿಮಮ್ ೪೦% ಹೈಕ್ ಗೆ ಕೊರತೆ ಇಲ್ಲ, ಇವರು ನಿನಗೆ ಪ್ರೊಮೋಷನ್ ಕೊಟ್ರೆ ಅಬ್ಬಬ್ಬ ಎಂದರೆ ೨೦% ಸಿಕ್ಕ ಬಹುದು ಅದರಕ್ಕಿಂತ ಇದೆ ಒಳ್ಳೇದಲ್ಲ...? ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡು"

ಅವನ ಮಾತಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ವಿತ್ತು. ನಾನು ನಕ್ಕೆ "ನೋಡೋಣ ನಾಳೆ ಏನಾಗ್ತದೆ ಹೇಳಿ" ಎಂದು ಸ್ಪ್ರೈಟ್ ಅನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತ ಎದುರಿದ್ದ ಕಬಾಬ್ ಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದೆ. ಅವಿನಾಶ್ ಗೆ ಇದು ಚೂರು ನೆಮ್ಮದಿ ಒದಗಿಸಿತು. ಅವನು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೆ ಚಿಕನ್ ಬಿರಿಯಾನಿ ಆರ್ಡರ್ ಕೊಟ್ಟ.

ಜೀವನ ತನ್ನ ಕರೆ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದ. ಮೆನ್ ಕೋರ್ಸ್ ನೆಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ. ಬಿಲ್ ಪೇಯ್ ಮಾಡಿ ವೈಟರ್ ಗೆ ನೂರು ರೂ ಟಿಪ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟ.

ಹೊರಗೆ ಬರಲು ನಮ್ಮ ಬಾಚ್ ನ ರಾಜ್ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದು "ಬಿಡೋ ವೈಭು ಲೈಟ್  ತೆಕೋ, ಇದೆಲ್ಲ ಆಗುತ್ತೆ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಬೆನ್ನು ಸವರಿದ.

ರಾಜ್ ಆ ತಿವಾರಿಯ ಹೈರರ್ಕಿಯಲ್ಲೇ ಬೀಳುತಿದ್ದ, ಕಳೆದ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷ ಬೆಂಚಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಆರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಆ ಪ್ರಕಾಶ್ ಸರ್ ನ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ವೈಲ್ಡ್ ಕಾರ್ಡ್ ಎಂಟ್ರಿ ಪಡೆದಿದ್ದ. ನಿನ್ನೆ ಮಾಡಿದ ಅಲ್ಪ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಿ ಬ್ಯಾಂಡ್ನೊಂದಿಗೆ ಇವತ್ತು ಪ್ರೊಮೋಷನ್ ಪಡೆದಿದ್ದ.

ಅವನ ಸಮಾಧಾನದ ಮಾತು ಕೇಳಲು ಕೋಪ ನೆತ್ತಿಗೀರಿತು "ಏನೋ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದು...? ಎರಡುವರ್ಷ ತಿಕ್ಕಿದ್ದೆ ಬಂತು... ನೀನು ಎರಡುವರ್ಷ 24X7  ಕೆಲಸಮಾಡಿ ನೋಡು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ, ನೋವು ಎಷ್ಟು ಗಾಡವಗಿರುತ್ತೆ ಹೇಳಿ, ಬಂದುಬಿಟ್ಟ ದೊಡ್ಡ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕನಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಸುಧಾರಣೆ ಮಾಡಲು"

ಅವಿನಾಶ್ ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಮತ್ತು ಕೋಪವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು. 

"ಬಾಯ್ ದೇಕೋ ನಾ, ಆಜ್ ಕಾಲ್ ಕೆ ಲೌನ್ದೋ ಕಿ ಬಾತ್ ಸನ್ ನ ಪಡ್ರಹಾ ಹೇ ಮುಜೆ ಸಾಲ ಅಸ್ ತಿವಾರಿಕೆ ವಜಹ ಸೆ !!" ಎಂದೆ.

ತಬ್ಬಿಕೊಂಡ ಹಿತ ವೆನಿಸಿತು. ಜೀವನ ಗೆ ಲೈಟಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರೋಮೊಷನ್ನು ಕಸಿದಕ್ಕೆ ಗಿಲ್ಟ್ ಫೀಲ್ ಆಗಲು ಶುರುವಾಯಿತು. ಮಾತು ಹೊರಡಿಸದೆ ಅವನು ಕೊರಗುತಿದ್ದ.

ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ನನ್ನ ದಾರಿ ಹಿಡಿದೆ. ಆಕೃತಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಮನದಲ್ಲಿ ಎದ್ದ ತ್ಸುನಾಮಿಯನ್ನು ಶಾಂತ ಗೊಳಿಸಿದೆ.

********************

ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತಿತು, ನಿನ್ನೆ ವರೆಗೆ ಬೀಳುತಿದ್ದ ಪ್ರೊಮೋಷನ್ ನ ಕನಸು ಇವತ್ತು ಬೀಳಲಿಲ್ಲ; ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗನೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನನ್ನನು ಇವತ್ತಿನ ಯುದ್ದಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜು ಮಾಡಿಕ್ಕೊಂಡೆ. ಆಫಿಸ್ ಗೆ ಬೇಗನೆ ತಲುಪಿದೆ.

ಲಕ್ಕಿ ಇನ್ನೂ ತನ್ನ ಪಾಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದ "ಬಾಯ್ ಆಪ್ಕಾ ಪ್ರಮೋಶನ್ ಹುವಾ ಕ್ಯಾ?" ಎಂದ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ. ಬಾಗಿಲ ಒಳಗೆ ಕೊಲಿಗ್ಸ್ ಕೇಳುವ ಅಸೂಯೆಯ ಧಾಟಿ ಇವನಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಗೆಳೆತನದ ಸಲುಗೆ ಇತ್ತು ಅವನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನ ಕೆಲಸದ ಪರಿ, ಎರಡು ವರ್ಷದಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ನನ್ನನು ನನ್ನ ಮೇನೇಜರ್ ಕ್ಕಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇವನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದ. 

"ನಹೀನ್ ಬಾಯ್" ಎಂದು ತುಟಿ ಅಗಲಿಸಿದೆ. ನಿನ್ನೆಯಂತೆ ಇದು ಪೋರ್ಸ್ ಫುಲ್ ಆಗಿ ಅಗಲಿಸಿದ್ದಲ್ಲ, ಅವನ ಸಲುಗೆಗೆ ಅದಾಗಿಯೇ ತೆರೆದುಕೊಂಡದ್ದು.

"ಅಚ್ಚೋಕೋ ಜಮಾನ ನಹೀನ್ ಬಾಯ್" ಎಂದ ಆ ಚೀನೀ ಕಣ್ಣನ್ನು ಇನ್ನು ಸಣ್ಣದು ಮಾಡಿ.

ಬಂದು ಸಿಸ್ಟಮ್ ಲಾಗಿನ್ ಮಾಡಿ, ಎರಡು ವರ್ಷ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಯುದ್ದಕ್ಕೆ ಅಸ್ತ್ರ ಸಿದ್ದಮಾಡಿಕ್ಕೊಂಡೆ. ಮೊದಲ ದಿನದ ಮನ್ಯುಲೈಫ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇಂದ ಹಿಡಿದು ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ವರೆಗೆ ನಡೆಯುತಿದ್ದ ಸೀಮನ್ಸ್ ನ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ವರೆಗೆ ಮಾಡಿರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಡ್ ಫೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುತ್ತಾ ಹೋದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಎಕ್ಸೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಕಂಪೆನಿಗೆ ನಾನು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ರೆವೆನ್ಯುವನ್ನು ಹಾಕಿದೆ. ಕಳೆದ ೨೦ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ   ೨೩೪೬ ಗಂಟೆಗಳು !!

೨೩೪೬ ಗಂಟೆಗಳು, ಗಂಟೆಗೆ ೩೬ ಡಾಲರ್ ೮೪೪೫೬ ಡಾಲರ್ !!೪೪.೫ ಕರೆನ್ಸಿ ವಾಲ್ಯೂ ನ ಪ್ರಕಾರ ೩೭,೫೮,೨೯೨ ರೂಪಾಯಿಗಳು !!!

ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಅದರ ಬರಿ 10% ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಬೇಜಾರಾಯಿತು.

ಜೀವನ್,ಕಿರಣ್, ತಿವಾರಿ, ಬದಿಮನಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಅನ್ನು ನೋಟಿಸ್ ಮಾಡಲು ಸ್ಟೇಟಸ್ ನೋಟಿಫಿಕೇಶನ್ ಆನ್ ಇಟ್ಟೆ.

ಸಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ, ಅವಿನಾಶ್ ಕ್ಯುಬಿಕಲ್ ಗೆ ಬಂದ.ಜೊತೆಗೆ ಜೀವನ್ ನೂ ಇದ್ದ, ಆದರೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನೊಂದಿಗಿನ ಸಲುಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.

"ಕೈಸೆ ಹುವಾ ಬಾಯ್..? ಸೋಯಾ ನಹಿ ಕ್ಯಾ...?" ಅಂದ ಅವಿನಾಶ್ ವರಗಿದ್ದ ಚೇರ್ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ.

"ಕನಸು ಇದ್ರೆ ನಿದ್ದೆ ಬೀಳಲ್ಲ, ಕನಸೇ ಮುಗಿದು ಹೋಯ್ತು ಅಂದ್ರೆ ನಿದ್ದೆಗೆ ಯಾವ ಅಡ್ಡಿ, ಸರಾಗಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಬಂತು, ತುಂಬಾ ದಿನದ ನಂತರ !!"   

"ಇವತ್ತಿಗೆ ಏನು ಪ್ಲಾನ್ಸ್ ...?"

"ಮುಹೂರ್ತಕ್ಕೆ ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ, ರಣರಂಗ ಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಶತ್ರು ಫೀಲ್ಡ್ ಗೆ ಎಂಟ್ರಿ ಕೊಡುವುದಷ್ಟೇ ಬಾಕಿ" ಎಂದೆ.

ಅವನು "ಬಾಯ್ ಆಜ್ ಹೈಯರ್ ಲೆವೆಲ್ ಕೆ ಆಯೆಂಗೆ ನಹೀನ್, ವರ್ಕ್ ಫ್ರೊಂ ಹೋಂ ಕ ಬಹಾನ ಬನಾತೆ ಹುಯೆ ಘರ್ ಪೆ ಸಡೆ ರಹೆಂಗೆ.."

"ಸಾಲೆ, ಬಾರದೆ ಏನು ಮಾಡ್ತಾರೆ, ಇವತ್ತಲ್ಲ ನಾಳೆ ಬರಲೇ ಬೇಕು, ಲೇಟಾಗಿ ಬಂದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟ" ಎಂದೆ.

ನನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಎಂದಿಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿಯಾದ ದನಿಯಿತ್ತು. ಆಫೀಸ್ ನ ಒಳಗಿದ್ದ ಕೆಲವೊಂದು ತಲೆಗೂ, ಹೊರಗಿನ ಲಕ್ಕಿಗೂ ಕೇಳುವಂತೆ ಇತ್ತು.

ಕ್ಯುಬಿಕಲ್ ದಾಟಿ ಹೋಗುತಿದ್ದ ತಿವಾರಿಯ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಇದು ರಣಕಹಳೆ ಯಾಗಿತ್ತು.

ಅವರನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಯಾಕಾದರೂ ಈ ರೀತಿ ಕಿರುಚಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡಿತು. ಹೌದು ವಟ ವಟ ಮಾಡ್ತಾ ಇರ್ಬೇಕು ಬಾವಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪಾರಿವಾಳದಂತೆ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಹೊರನಿನವರ ಗಮನಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಆವಾಸದ ಸುಳಿವು ಸಿಗುವುದು. ಮೌನದ ಮೈನಾದಂತೆ ಪೊಟರೆ ಸೇರಿದರೆ ಯಾರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದು, ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಬರೇ ಪಾರಿವಾಳ ಇದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಹೊರಗಿನ ಜನ.