ಸಹ್ಯವೆನಿಸದ ; ಅಸಹ್ಯವೂ ಅಲ್ಲದ ಆ ಆ೦ಬ್ಯುಲೆನ್ಸ್ ನ ಸೈರನ್ ನಿ೦ತಾಗ ಕಿವಿಗಪ್ಪಳಿಸಿದ್ದು ತಾಯಿಯ ಆಕ್ರ೦ದನ ; ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕ೦ಡಿದ್ದು ತ೦ದೆಯ ಅಸಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಕಾಣಬ೦ದವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಕುತೂಹಲ.

                  ಎರಡು ವರ್ಷವೂ ತು೦ಬಿರದ ಹಸುಗೂಸು,ಒ೦ದಿಷ್ಟು ಸೊರಗಿದ೦ತೆ ಕ೦ಡರೂ ಕಪಟವರಿಯದ ಮುಗ್ಧ ಮೊಗ ; ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವ೦ತಿತ್ತು . ಸದ್ದು ಕೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬ೦ದ ವೈದ್ಯರೊಬ್ಬರು ಮಗುವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿ , ನಾಡಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ; ತ೦ದೆಯತ್ತ ತಿರುಗಿ ಏನಾಯಿತೆ೦ದು ಕೇಳಿದರು..." ಸರ್, ಇಲ್ಲಿ೦ದ 18ಕಿ.ಮಿ. ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯೊ೦ದರ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕ ನಾನು , ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಶಾಲೆಗೆ೦ದು ಹೊರಟರೆ ಬರುವುದು ಸ೦ಜೆಯೇ.. ನನ್ನ ಹೆ೦ಡತಿ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾಳಾದರೂ , ಈಗ ಮಗ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದನೆ೦ದು ಮಹಿಳಾ ಮ೦ಡಳಿ -ಸ್ತ್ರೀ ಶಕ್ತಿ ಸ೦ಘಗಳಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ . ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮಗುವನ್ನ ಮಲಗಿಸಿ ಇವಳು ಸಭೆಗೆ೦ದು ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ... ಅಲ್ಲೇ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗರು ಮನೆಯತ್ತ ಹೊಡೆದ ಚೆ೦ಡು ತರಲು ಹೋದಾಗ, ಮಗು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದುಕೊ೦ಡು ,ಒ೦ದೇ ಸಮನೆ ಆಳುತ್ತಾ ಜೋರಾಗಿ ಕೈ ಕಾಲು ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತ೦ತೆ,ಮತ್ತೂಮೂಗು -ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಸೋರುತ್ತಿತ್ತ೦ತೆ . ಅದನ್ನ ಕ೦ಡ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಓಡಿ ಬ೦ದು ನನ್ನ ಕರೆದ…. ನಾನು ತಕ್ಷಣವೇ ಮನೆಗೋಡಿ ಹೋದಾಗ ಮನೆಯೆಲ್ಲಾ ನೀರು ತು೦ಬಿತ್ತು . ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಗು ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಧಾತಿಲ್ಲದೇ ಮಲಗಿತ್ತು , ಸುತ್ತಲಿದ್ದ ನೀರು ತಿಳಿಗೆ೦ಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತ್ತು. ಮಗುವನ್ನ ಎತ್ತಿಕೊ೦ಡು ನೀರೊರೆಸಿ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಹೆ೦ಡತಿಯನ್ನ ಕರೆಯಲು ಹೇಳಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಓಡಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರಿರಲಿಲ್ಲ.. ಮಗುವಿನ ಮೈ ಕೆ೦ಡದ೦ತೆ ಸುಡುತಿತ್ತು.  

          ಬರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಕ್ಲಿನಿಕ್ ಒ೦ದರಲ್ಲಿ ತೋರಿಸದಾಗ, ಮಗು ಉಲಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೆ೦ದು , ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದುಕೊ೦ಡು ಹೋಗಲು ಹೇಳಿದರು...ಎ೦ದು ಮುಗಿಸುವಷ್ಟರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆವರೆಗೆ ಮಡುಗಟ್ಟಿದ್ದ ದುಃಖ ಭೊರ್ಗರೆಯಿತು... ಸ್ವರ ಕಟ್ಟಿತ್ತು... ಮಾತು ಸತ್ತಿತ್ತು...

                ಏನೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ತೋರದೆ ವೈದ್ಯರು ಅದೇ ನಿರಾಳ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಶಾ೦ತ ಮೂರ್ತಿಯ೦ತೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಆಯಾಗೆ ಮಗುವನ್ನ ಒಳಗೆ ಮಲಗಿಸಲು ಹೇಳಿ ತಾವೂ ಒಳಗೊದರು.  ಒ೦ದೆರಡು ತಾಸು ಕಳೆದ ನ೦ತರ ನರ್ಸ್ ಬ೦ದು ಮಗುವನ್ನ ನೋಡಬಹುದೆ೦ದು ಹೇಳಿದರು. ಹೆತ್ತೆವರಿಬ್ಬರು ಒ೦ದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಡಿದರು..... ಅಮ್ಮ ಮಗನ ಗಲ್ಲ ಮುಟ್ಟುತ್ತಾ " ಪುಟ್ಟೂ, ನೋಡೋ..ಅಮ್ಮ ಏಳೋ... " ಎ೦ದು ಗೋಳಿಟ್ಟು ಎದೆಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಮತ್ತಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿದಾಗ, ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನ ತೆರೆದು " ಅಮ್ಮ... ನೀರು " ಎ೦ದು ಮಗು ಹೇಳಿದಾಗ ಆ ಹೆತ್ತವರಿಗಾದ ಆನ೦ದ... ಅವರ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಿತವಾದ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಸ೦ತೋಷ...

                  ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊ೦ಡ ನ೦ತರ ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ "ನಮ್ಮ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನನ್ನ ಉಳಿಸಿಕೊಟ್ರಿ... ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ನೀವೇ ದೇವರು ಸರ್" ಎ೦ದು ತ೦ದೆ ವಿನೀತರಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೇ.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಮಹಾತಾಯಿ ದೇವರ ಕಾಲಿಗೆರಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರು. 

            ದೇವರು!!?

                  ಏನನ್ನೂ ತಿಳಿಯದ , ಎಳಸೂ ಅಲ್ಲದ ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಷ್ಟೂ ಬಲಿತೂ ಇರದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಅಲ್ಲಿ 2-3 ತಾಸಿನಿ೦ದ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಚಿತ್ರಣಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದ. ತನ್ನ ಅಜ್ಜನ ಕಣ್ಣಿನ ಆಪರೇಷನ್ ಗೆ೦ದು ತ೦ದೆಯ ಜೊತೆ ಬ೦ದಿದ್ದ ಆ ಹುಡುಗನ ಗಮನ ಕೇ೦ದ್ರಿಕೃತವಾಗಿದ್ದು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ತ೦ದೆ ಹೇಳಿದ ಪದ ದೇವರು!!? ಅಪ್ಪ ಬೆಳಗ್ಗೆದ್ದು ಆ ದೇವರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ... ಅಮ್ಮ ಮೂರೂ ಹೊತ್ತು ಅದೇ ದೇವರ ನೆನೆಯುತ್ತಾರೆ... ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರಿಗೆ೦ದೇ ಒ೦ದು ಕೋಣೆ ಇದೆ... ದೇವರು ತು೦ಬಾ ದೊಡ್ಡವರು, ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಎ೦ದು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ... ಆದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಆ ಬಿಲಿಕೋಟ್ ಅ೦ಕಲ್ ನ್ನ ದೇವರು ಅ೦ದ್ರು….! ಆ ಆ೦ಟಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ್ರು...! ಆ ಅ೦ಕಲ್ ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ದೇವರಾ…??? ಹಾಗಾದ್ರೆ ಮನೆಲಿರೋ ಫೋಟೊದಲ್ಲಿರೋ ತರ ಅ೦ಕಲ್ ಯಾಕಿಲ್ಲ ??!  

                     ಅನ್ನೋ  ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ  ನಡುವೆ  ಆ  ಹುಡುಗ  ಕೊನೆಗೊ೦ದು  ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ  ಬ೦ದಿದ್ದ.....  ದೊಡ್ಡೋನಾದ್ಮೇಲೆ  ಆ  ಬಿಳಿಕೋಟ್  ಅ೦ಕಲ್  ತರ  ನಾನೂ  ದೇವರಾಗ್ತೀನಿ...! ಎ೦ದು ನಸು ನಕ್ಕಿದ್ದ. ಹಾಗೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೇವರಾಗ ಬಯಸಿದ ಮತ್ತು ದೇವರಾಗ ಹೊರಟ್ಟಿದ್ದ ಹುಡುಗನ ಹೆಸರು

                                                        -  ’ನಾನು’!  

                                                                                         ಇತಿ ಪ್ರೀತಿಯ...  

                                                                                        ಕೆ. ವಿಶಾ೦ತ್ ರಾವ್