ಬಂದ್ ವಿರುದ್ಧ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ ಮೂಬೈ ಯುವತಿಯರಿಬ್ಬರನ್ನು ಪೊಲಿಸರು ಬಂಧಿಸಿ ಜಮಾನಿನ ಮೇಲೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವ ಸುದ್ದಿ, ತುಂಬಾ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿದೆ. ನಾನು ಸಹ, ಸಮಕಾಲೀನ ಘಟನೆಗಳ ಕುರಿತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಹವ್ಯಾಸದವ; ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲೂ, ಚೂರು-ಪಾರು ಕೈಯಾಡಿಸುವುದುಂಟು. ಆದರೆ ಹದ ತಪ್ಪಿದ ಟೀಕೆ ಹಚ್ಚಬಹುದಾದ ಬೆಂಕಿ ಅನಾಹುತ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ವೃತ್ತಿ ಅನುಭವ ನನಗಿದೆ. ಬ್ಲಾಗು, ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿದ್ಯನ್ಮಾನ ವಿದ್ಯೆಯ ಸಂವೃದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಯೌವನದ ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ, ಈ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಕಮ್ಮಿ. ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲೂ ಆಧುನಿಕವಾದ ಹ್ಯಾಂಡ್ಸೆಟ್ಗಳು ಇವರ ಅಲೋಚನಾ ಲಹರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವೇಗವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಂಥವು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರ-ಸಂಪ್ರದಾಯ ಹೇಳಲು ಬರುವ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗುರಾಯಿಸುವಷ್ಟು ನಿರಪಾಯಕಾರಿಯಲ್ಲ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಗು-ಹೋಗಿನ ಬಗೆಗೆ ಟೀಕೆ ಮಾಡುವುದು. ಬಂದ್ ಅಥವಾ ಅಂತಹ ಅಡೆ-ತಡೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ರೇಗಿಸುತ್ತದೆ, ನಿಜ. ಅಂಥವು ತಪ್ಪೂ ಹೌದು, ಅಸರ್ಥನೀಯ ಕೂಡ. ತರ್ಕವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯವಧಾನ, ಸಮೂಹಸನ್ನಿಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂಥದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಹಸಿ-ಹಸಿಯಾಗಿಯೇ ಬರೆದು ಬಿಸಾಕಿಬಿಡುವುದರಿಂದ ಸುಧಾರಣೆಯಾಗುವುದುವುದಿಲ್ಲ; ಸಂಕಷ್ಟವೇ ಅಗತುಕೊಂಡೀತು! ಬೇಜವಾಬ್ದಾರೀ ಚಾನಲ್ಗಳು ಸಹಿತ, ’ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್’ ಪೈಪೊಟಿಯಲ್ಲಿ, ಇಂತಹ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಪತ್ರಿಕಾಲಯದಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ಸುದ್ದಿಯ ’ಕನ್ಫರ್ಮೇಷನ್’ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಅವರಿಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ವಾಕ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪ್ರಜಾಸತ್ತೆಯ ಆಸ್ತಿ, ನಿಜ. ವಿವೇಚನಾರಹಿತವಾಗಿ ಬಳಸಿದರೆ, ಅದೇ ಕಳೆದುಹೊಗಬಹುದು, ಜೋಕೆ!
ಅತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಅಪಾಯಕಾರಿ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (2)