ನಮ್ಮ ಗುಂಡನಿಗೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಕಲಿತು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ನಲ್ಲೇ ಮಾತಾಡಬೇಕೆಂಬ ವ್ಯಾಮೋಹ. ಸರಿ ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ಹುಡುಗರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ತನಗೂ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಕಲಿಸಿಕೊಡಿರೆಂದು ಅಲವತ್ತುಕೊಂಡ. ಆ ಹುಡುಗರು ಇವನ ಆತುರತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮೂರು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟರು: "Yes, No, Alright". ಇಷ್ಟು ಕಲಿತ ಗುಂಡನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ಮೂರೇ ಗೇಣು ಉಳಿಯಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಾಮಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ವಿಲಾಯತಿ ಒಬ್ಬ ಇವನನ್ನು ಕೇಳಿದ, "Sir, did you find my suitcase?" ಗುಂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಉತ್ತರಿಸಿದ "Yes". ಆಗ ಆ ವಿಲಾಯತಿಯವ ಇವನನ್ನು ಮರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ, "Will you give it back?" ಆಗ ಗುಂಡ, "No". " If you don't give back my baggage I will inform the police" ಎಂದ ಆ ಕೆಂಪು ಮೋರೆಯ ವಿಲಾಯತಿ. "Alright" ತಡಮಾಡದೆ ಉತ್ತರಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಗುಂಡ. ಇನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾನೆಯೆ ಆ ವಿಲಾಯತಿ ಇವನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹತ್ತಿರದ ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ. ಪೋಲಿಸರು ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರು, "Did you find his suit-case?" "Yes" ಅಂದ ಗುಂಡ. "Will you give it back" ಪೋಲೀಸರ ಮರು ಪ್ರಶ್ನೆ. "No" ಉತ್ತರ ಸಿದ್ದವಿತ್ತು. "If you don't give it you will be punished" ಎಂದರು ಪೋಲಿಸರು. "Alright" ಥಟ್ಟನೆ ಬಂತು ಗುಂಡನ ಉತ್ತರ. ಇನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾರೆಯೆ ಪೋಲಿಸರು, suit-caseಅನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಲಾಠಿ ರುಚಿ ತೋರಿಸಹತ್ತಿದರು. ಆಗ ಒದೆ ತಿನ್ನಲಾರದೆ, ಗುಂಡ ಬಾಯ್ಬಾಯ್ ಬಡಕೊಂಡು  ಕಸ್ತೂರಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಾಗಲೇ ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವಾಗಿ ಗುಂಡನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆನ್ನಿ. ಆಗಿನಿಂದ ಕನ್ನಡಾಂಬೆಗೆ ಜೈ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ರೂಢಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಮ್ಮ ಗುಂಡ.