ಈ ಜೂನ್ ಹದಿನಾರು ಅಪ್ಪಂದಿರ ದಿನಾಚರಣೆ. ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ನೇಪಥ್ಯದಲ್ಲೆ ಅಡಗಿರುವ, ಅಮ್ಮಂದಿರ ವೈಭವಿಕರಣದ ಹಿಂದೆ ಮಸುಕಾಗಿಬಿಡುವ ಪಾತ್ರವೆ ಹೆಚ್ಚು ಈ ಅಪ್ಪಂದಿರದು. ಇಲ್ಲವೆ ದರ್ಪ, ದೌಲತ್ತುಗಳ ಸೆರಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿಬಿಡುವ ಚಿತ್ರಣಗಳಿಗೇನೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲಕ್ಕು ಮೀರಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಪ್ಪನೊಬ್ಬನ ತುಡಿತ, ಹಂಬಲ, ಒದ್ದಾಟ, ಹೋರಾಟದತ್ತ ನೋಡುವ ಹಂಬಲ ಈ ಪುಟ್ಟ ಕವನದ್ದು - ಸಾಧಾರಣ ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಪ್ಪಗಳ ಹಾಗೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾತಿನದೂ ಹೌದು :-) ಅಪ್ಪಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲು ಅವರದೆ ಆದ ಕಥೆಗಳಿರಬಹುದಾದರೂ, ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಇದು ಅವರೆಲ್ಲರ ಭಾವನೆಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಎಂಬ ಸಮಷ್ಟಿಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಅಪ್ಪಂದಿರಿಗೂ ಈ ಕವನ ಅರ್ಪಿತ. ಹಾಗೆಯೆ ಅಂತಹ ಅಪ್ಪಂದಿರನ್ನು ನೆನೆದು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಹೇಳುವ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ಸಹ - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು, ಸಿಂಗಪೂರದಿಂದ


ಈ ಅಪ್ಪಗಳು
---------------------------------

ಅಪ್ಪಗಳೇನಿಲ್ಲಾ ಕಮ್ಮಿ ಹೆಮ್ಮರ
ನೀರೂಡಲಿ ಬಿಡಲಿ ಬೆಳೆದವರ
ಆಲದ ಹಾಗೆ ವಿಶಾಲ ಚಾಮರ
ಬಾಗೆ ಗೊಬ್ಬಳಿ ಮರ ನೆರಳಾಗಿರ!

ಪೊದೆಯ ಮೀಸೆಯಿರಲಿ ಬಿಡಲಿ 
ನರೆತ ಕೂದಲೆಲ್ಲ ಕಪ್ಪ ಹಚ್ಚಿರಲಿ
ಸ್ಕೂಟರು ಬಸ್ಸು ಸೈಕಲ್ಲೆ ತುಳಿದ
ಮಾತಾಡದೆಲೆ ಸುತ್ತಿ ಬಸವಳಿದ!

ಮಾತೆ ಮಿತಾ ಗತ್ತು ದರ್ಪ ಅವ್ಯಕ್ತ
ಡಬ್ಬೀ ಮನೆಯೂಟದಲೆ ಸಂತೃಪ್ತ 
ಹನಿ ಹನಿಗುಳಿಸುತೆ ಕಟ್ಟೆ ಸಂಕಲ್ಪ
ಮಕ್ಕಳೋದಿ ಬೆಳೆಸಲೆಷ್ಟು ವಿಕಲ್ಪ!

ಸೈಟು ಮನೆಯೊಂದಾ ಕಟ್ಟಿ ನಿವೃತ್ತಿ
ಮಗಳ ಮದುವೆ ಕಾಡೆ ಮಹರಾಯ್ತಿ
ಮಾಡಬೇಕೆ ಬಿಡದೆ ನೀತೀ ನಿಜಾಯ್ತಿ
ಮಾಡೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಆಮೇಲ್ಹಿಡಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿ!

ಅಂತಃಕರಣ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಅಂತರ ಗಂಗೆ
ಬಾಯ್ಬಿಡದೆ ಹಿಡಿದಾ ತ್ಯಾಗದ ಹಂಗೆ
ಸಂಭಾಳಿಸಿ ನೆಂಟ ಬಳಗದೆಲ್ಲ ಟೊಂಗೆ
ನೇಪಥ್ಯ ನೋವ್ಹಿರುತೆ ತುಟಿಯಾ ನಗೆ!
 
- ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು, ಸಿಂಗಪೂರದಿಂದ