ಕವನಗಳು ಸ್ವಯಂಭುಗಳು

ವಂದನೆಗಳು ಶ್ರೀಧರ್ ಬಂಡ್ರಿಯವರಿಗೆ ಕವನಗಳಿಗೆ ಭಾವನೆಗಳಷ್ಟೆ ಪ್ರಚೋದನೆ , ಅದಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯ ಕೇವಲ ಮಾದ್ಯಮ, ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ ಕವನಗಳು ನಾವು ಬರೆಯುವದಿಲ್ಲ, ಭಾವನೆಗಳು ತಾವಾಗಿಯೆ ಕವನದ ರೂಪ ಧರಿಸುತ್ತವೆ ಹಾಗಾಗಿ ಅವು ಭಾವನೆಗಳ ಸ್ವಯಂಭೂಗಳು ಎಂದಿರುವೆ, ಇಲ್ಲಿ ಕವನ ಎನ್ನುವುದು ರೂಪವಾದರು ಅದು ಭಾವನೆಗಳು ಅಷ್ಟೆ ಅವೆ ಆ ರೂಪ ಧರಿಸಿವೆ ಹಾಗೆ ಭಾವನೆಗಳು ಸರ್ವ ತಂತ್ರ ಸ್ವತಂತ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಅವು ಯಾರದೆ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಅವು ಬೇಕಾದ ಮನಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಕವನದ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತವೆ, ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ತಾವು ಭಗವಂತನೆಂದು ಕರೆದರೆ ನನ್ನ ಅಭ್ಯಂತರವೇನಿಲ್ಲ !! (ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಭಗವಂತನು ಭಾವನಾ ಸ್ವರೂಪನೆ ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವನು ಇರುವನು ಅವನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಿತ ರೂಪವು ಇಲ್ಲ , ಜಾಗವು ಇಲ್ಲ..........)

ಪಾರ್ಥಾ ಸಾರ್ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಧರರಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಸೀರಿಯಸ್ ಚರ್ಚೆಗೆ ತುಸು ಲಘು ಲಹರಿಯಲ್ಲಿ ಈ 'ಮಿನಿ ಮಸಲಾ'  :-) ಆಗಲಿ ಬಿಡಲಿ ಕವನ ಸ್ವಯಂಭು, ಕವಿಗಳಿಗಂತು ಅದೆ ತಲೆ ದಿಂಬು, ಭಾವನೆ ತಲೆದೂಗಿಸೊ ಕೂರಂಬು, ಅದನ್ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಮನಕೇನೊ ಕರುಬು, ಆ ಮನಸು ಜೀವಾತ್ಮದ ತುರುಬು, ಅದಕಟ್ಟಿದ ಪರಮಾತ್ಮ ಸ್ವಯಂಭು, ಅವನ್ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಕವಿಚಿತ್ತವೆ ಬಾಂಬು, ಅದಕೆ - ಕವಿಗಿದ್ದರು ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ ತಲೆಕೊಂಬು, ಯಾಕೆಂದರೆ - ಕವಿತೆಗಳಿಗಂತೂ ಇರದಾರ ಹಂಗು, ಬ್ರಹ್ಮದಂತವನ ಬರಹ ಸ್ವಯಂಭು!   ಧನ್ಯವಾದಗಳೊಂದಿಗೆ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು