ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದ ಹೊತ್ತಲಿ.....

ಮನಃಪಟಲದವಳ 

ತುಂಬಿಕೊಂಡೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದೆ

ಅಲೆಅಲೆಯಾಗವಳ ಕಣ್ಣ ಹನಿ ಸ್ವಗತ..

ಹರಿಸಿದ್ದು ಕಾಂತಿಯೊ

ಕಂಬನಿಯ ಕುಯಿಲೊ ಕಾಣೆ

ಹತ್ತಿದೊಲೆಯಂತೆ ಭುಗಿಲವಳ ನಗೆ ಜಿಗಿತ ||

ಜಡಿಮಳೆಯಾದವಳಲ್ಲ ಮಾತಲಿ

ಹಿಡಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಕಂಪಿನವಳು

ಮುಡಿಯಲಿ ಬಿಡಲಿ ಕಂಪಿನ ಸೊಗಡ ನೀರೆ..

ನೀರವ ಮೌನದ ಬಿಸಿಯುಸಿರು

ನಿಶ್ಯಬ್ದದೊಲುಮೆ ತರಂಗ ಶ್ರವಣಾತೀತ

ನಿಸರ್ಗ ಬಳಸಿತವಳ ಮೈಗುಡಿಸುತ ಸೀರೆ ..||

ಎತ್ತಲೊ ಬೀಸಿದ ಮಾರುತ

ನೇವರಿಸಿ ಕುರುಳ ತಂಪಾಗಿಸಿ ನೆತ್ತಿ

ನೆನಪಿಸಿತವಳ ಮುತ್ತ ತಂಪಿನ ಸ್ವಾತಿ ಹನಿ..

ಯಾಕಿಂದಿಷ್ಟೊಂದು ನೆನಪು ?

ಕಾಡುತಿದೆ ಕಡಲಲೆಯ ತೆರದಿ

ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣೊಳ ಬಿಂಬ ಬರಿಯವಳ ತಿದಿ .. ||

ಗುದ್ದಲಿಲ್ಲ ಮುಷ್ಟಿಯುದ್ದದಿ

ಒಳಗುದಿಯ ಬಿಚ್ಚಲೆಂತೊ ನವಿರು?

ಅವಳ ಜಾಡಿಗೆ ಸುರಿದ ಮಕಮಲ್ಲಿನ ಹಾಸು...

ನಡೆದಳಾರದೊ ಕೈ ಹಿಡಿದು ;

ಅಡಿಯಿಟ್ಟವಳ ಕಾಲಿಗೆ ಮುಳ್ಳು

ತೊಡರದಂತೆ ತಡೆದೆ, ರಥ ಸಾಗುವ ತನಕ.. ||

ಅಚ್ಚೊತ್ತಿ ಹಾಸಿನ ಮೇಲಿನ ಗಾಲಿ

ಉರುಳಿಹೋಗಿತ್ತು ಹಿಡಿದೆ ದಾರಿ

ನೆಟ್ಟ ನೋಟ ದಿಟ್ಟಿಸಿತ್ತೆ, ನಿರ್ಭಾವದ ನೋವಲಿ..

ಬಿಡಲಿಲ್ಲ ನೋಡು ಹಠವ

ಕಾದಲ್ಲೆ ನಿತ್ಯ ದಿಟ್ಟಿಸುವ ಚಟವ

ಋತುಗಳುರುಳಿದವದೆಷ್ಟೊ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣಡಿಯೆ ||

------------------------------------------------

ಧನ್ಯವಾದಗಳೊಂದಿಗೆ

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು