ಇರ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   = ಇರಂ.

2. 2.
   noun

   the state or fact of existing or living; existence or life; being.

3. 3.
   noun

   a place of one's normal dwelling; house; resort.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ir2-a14. 1. = ಇರಾ [an honorific affix employed in the vocative case]. (Śmd. 153). ಸುರಸಾಲಯಂಗಳಿರ! ದೇವಿಯರಿರ (112). ದೆಸೆಗಳಿರ, ಮುಗಿಲ್ಗಳಿರ (153). ಮುನಿಗಳಿರ (Bp. 1, 44). ಶಿವಭಕ್ತಿಹೀನರಿರ (3, 82). ಗನ್ಧರ್ವರಿರ (34, 9). ಮರಗಳಿರ (45, 42). ದುರುಳರಿರ (50, 49). ಇರಾಗಮ. -ಆಗಮ the augment ಇರ (Śmd. 152).

2. 2.
   2.

   = ಇರು2-, etc. two. ಇರವನ್ತಿ. -ಪನ್ತಿ. = ಇರವನ್ತಿಗೆ q. v., ಇರುವತಿಗೆ, ಇರುವನ್ತಿಗೆ, ಇರುವಯ್ತಿ, ಇರ್ವನ್ತಿಗೆ (a plant of) a set or collection of five and two, or of seven (this name being an imitation of ಸಪ್ತಲೆ; ನವಮಾಲಿಕೆ Mr. 126; ಅಜ್ಜಿಗೆ Śm. 27). see ಕಾಡ ಇರವನ್ತಿ Grj. 5, 71. 72. ಇರವನ್ತಿಗೆ. -ಪನ್ತಿಗೆ = ಇರವನ್ತಿ etc. the many flowered Nykthanthes, double jasmine, Jasminum sambac (ಸಪ್ತಲೆ, ನವಮಾಲಿಕೆ Nr.; ಅಜ್ಜಿಗೆ Śs.; ಹೆಜ್ಜಾಜಿ Si. 139). see ಕಾಡಿರವನ್ತಿಗೆ. -ಇರವಾರ q. v. ಇರವಾರ ಕೆಟ್ಟು, ಪುರವಾರ ಸೇರಿದ (Prv.).