ಉತುಮ್

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   (fr. ಉ/?/) = ಉತ,-ಉತಂ,-ಉತೆ,-ಉತ್ತ 1, ಉತ್ತಂ,-ಉತ್ತಾ,-ಉತ್ತುಂ,-ಉತ್ತೆ 1. termination of the present participle (Śmd. 279), e. g. ನಗುತಂ ಬನ್ದಂ; ಪುಗುತುಂ ಇರ್ದಂ; ಕರೆಯುತುಂ ಪೋದಂ (280), ನೋಡುತುಂ, ಮಾಡುತುಂ, ಆಡುತುಂ (Bp. 59, 20).