ಉಲಿಪು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   = ಉಲಿಪ.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.

   ಉಲಿವು, ಉಲುಪು, ಉಲುವು, ಉ-

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಉಲಿಪ, ಉಲಿವು, ಉಲುವು, ಉಲುಹು a sound; a cry. ಪಕ್ಕಿಗಳ ಉಲಿಪು (ಚೆಲಿವಲಿ Śs.). [ಬೇಲಿಯ ಕೆಲದೊಳಲ್ಲದೆ ಪೆ/?/ಗಣುಲಿಪಿಂಗಮುಳ್ಳೊಳಕ್ಕಂ ಗೆಣ್ಟಾಗಿ ಬೀಡಂ ಬಿಡಿಸಿ Pb. 5, 47 va.]; (Cpr. 3, 48; Śśv. 3, 49). ಶಾಲಿಗೆ ಎ/?/ಗಿದ ಗಿಳಿಗಳಂ ಸೋವ ಪಾಮರೀಜಾಲದ ಒನ್ದು ಉಲಿಪುಮಂ, ಕೋಕಿಲನಿನಾದಮ್ ಎನ್ದು, ಏಳಿದಂಗೆಯ್ದು, ತೊಲಗದೆ ನಿನ್ದ ಕೀರಾಳಿ (C. Bp. 11, 9). [Tu. ಉಳೆಪ್ಪು, ಬಳೆಪ್ಪು to call].