ಒನ್ದಿಸು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   to join (v. t.); to put to; to place or fix in or on; to attribute; to cause to obtain or reach; to grant; etc. [ಒನ್ದ/?/ ನೀರ್ಮಳಲೊನ್ದರ್ಕೊನ್ದಿಸುತುಂ ಮೇಗೆ ಕೊಣ್ಡು ನೆಗೆವುದಿದೇಂ Ap. 13, 51]. see Bp. 2, 2; 19, 50; 21, 8. 40; 22, 31. 46. 65; 26, 43. 66; 27, 31; 28, 56; 32, 26; 39, 37; 43, 32; 46, 75; 50, 27. 56; 52, 39; 55, 27; 58, 69; 60, 25; Rśv. 14, 55; J. 5, 60; 8, 8; 13, 53; 18, 42; 26, 21; B. 5, 241.

2. 2.

   = ವನ್ದಿಸು (My.; Bp. 1, 54; 57, 81).