ಕೀಲು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   = ಕೀಲಿ.

2. 2.
   noun

   a place or part where two things or parts are joined; a joint (as of two bones); a hinge (used to attach a door, gate, lid, etc. to a frame.

3. 3.
   noun

   a mechanical device for fastening things together, consisting essentially of a cylindrical or conical piece of metal threaded evenly around its outside surface with an advancing spiral ridge and commonly having a slotted head, which can be driven into by being turned; a screw.

4. 4.
   noun

   a loop formed in a rope, cord, etc. by means of a slipknot so that the loop tightens as the rope is pulled; a noose; a loop.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಕೀಲ್ etc. a pin, a peg, a tenon, a joint, etc. (ಮಯೂಖ Nn. 95; ಕಾಷ್ಠ 101; ಸ್ಥಾಣು Hlā.; C.). 2, a device, a contrivance (S. Mhr.), a secret reason, the key to a secret. ಕರ್ಮಧಾರೆಯ ಕೀಲನ್ ಆರಯ್ದು (Bp. 28, 34). ಶೃಂಗಾರಂಗಳ ಒಪ್ಪದ ಕೀಲು (28, 46). ಮಡದಿಯರ ಮನಸುಗಳ ಕೀಲುಗಳ ಬಲ್ಲವನೆ (40, 32). ಲೋಲಲೋಚನೆ ಶೂಲಿಭಕ್ತನು ತನ್ನನ್ ಅ/?/ಯದ ಕೀಲನ್ ಅ/?/ದು (40, 85). ಕೀಲು ತೊಲಂಗಿ ಡೊಂಕುಗಳ ಎಡೆಗೆಡೆಗೆ ನೆಲೆಗೊಣ್ಡ ಕೆಯ್ ಕಾಲ ಅಂಗುಳಂಗಳ ಸನ್ದಿಗಳ (ಹೆಣಂ 46, 58). ಕೀಲು ಬೊಮ್ಬೆ (Prv.). see ಕೀಲುಕೂಟ a doll with movable limbs (Bp. 14, 4; My.). -ಕೇಲುಕೂಟ a kind of jointed hinge (My.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಅಗುಳಿ.
   2. ರಹಸ್ಯ.