ಕುಣಿ

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಅಗೆದ ಗುಣಿ.
   2. ಡೊಂಕಾದ ಕೈಯುಳ್ಳವನು.
   3. ನಂದಿಮರ.

2. 2.

   1. ನೆಗೆದಾಡು.
   2. ನರ್ತಿಸು.

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a hole or cavity in the ground; a pit; a depressed part or place; a hollow.

2. 2.
   noun

   a man with a crippled, withered or crooked arm.

3. 3.
   verb

   to move up and down frequently.

4. 4.
   verb

   to play or frolic in a boisterous lively way; to make merry; to jump.

5. 5.
   noun

   a hollow place within something; a cavity.

6. 6.
   noun

   the tree Lagerstroemia lanceolata of Lythraceae family.

7. 7.
   noun

   its wood.

8. 8.
   verb

   to move the body and feet in rhythm ordinarily to music; to dance.

9. 9.
   verb

   ಕುಣಿದಾಟ kuṇidāṭa a gay, playful jump or leap; an activity engaged in for amusement, expression of one's joy etc.; ಕುಣಿದಾಡಿಸು kuṇidāḍisu to cause to jump or play in boisterous or lively way; ಕುಣಿದಾಡು kuṇidāḍu to jump or play in boisterous or lively way; to caper; to gambol; ಕುಣಿಯಲಾರದವಳು ನೆಲಡೊಂಕು ಎಂದಳು kuṇiyalāradavaḷu nela ḍonku eṇḍaḷu (prov.) (prov.) one blames others, the situation, etc. for one's own failures or inefficiency; a bad workman blames his tools; ಕುಣಿಯುತ್ತಾ ಇರು kuṇiyuttā iru to be very (often, too) enthusiastic; ಕುಣಿಯುವ ಕಾಲಿಗೆ ಗೆಜ್ಜೆಕಟ್ಟು kuṇiyuva kālige gejjekaṭṭu (prov.) to encourage a person who is already intensely enthusiastic or devoted for a cause.

10. 10.
    noun

    the tree Cedrela toona.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   a piece, a rag; cloth (T., M. ತುಣಿ). see ಕಿ/?/ಗುಣಿ No. 2.

2. 2.
   2.

   = ಕು/?/ 2, ಗುಣಿ 1, ಗು/?/ a hole; a pit; a grave (ನಿಮ್ನಭೂಮಿ Śmd. Dh. one MS.; ಗರ್ತ Nr.; Nn. 120; ಸನ್ಧಿ Mr. 487; C.; Tu. ಗುರಿ T. ಕುಡೈ to hollow, excavate, make a hole). ಹೆಡತಲೆಯ ಕುಣಿ (ಅವಟು Nr.). ಕುಣ್ಡೆಗಳ ತಟದ ಕುಣಿ (ಕಕುದ್ಮತಿ Mr. 331, o. r. ಕು/?/); ದಕ್ಕುಳ್ಳ ಕುಣಿ (ಕುಕೂಲ 482). see ಕಣ್ಕುಣಿ B. 4, 148. 185; Prv. s. ಮಗ್ಗ. ಕುಣಿ ಅಗಿಸಿದರೆ ರುಣ ತೀರೀತೇ (Prv.). ಕುಣಿಗಣ್ಣು. -ಕಣ್ಣು a sunken eye (C.). ಕುಣಿಗಾ/?/. -ಕಾ/?/ grain that is preserved in a pit (My.). ಕುಣಿನರಿ a fox (R.; T. ಕು/?/ನರಿ).

3. 3.
   3.

   to move in a hopping, skipping or jumping manner; to dance (ನರ್ತನ Śmd. Dh.; ನೃತ್ಯ Nn. 129; T., M. ಕುನಿ Te. ಗುನಿ C.; cf. ಕುಲಕು 2). [ಕುಣಿವನ್ತನಿಲಾಹತ ಕೇತನಾಳಿ ಸೊಗಯಿಸುತಿರ್ಕುಂ Kr. 1, 96; Ap. 4, 54 va.]. ಜಲದ ನಿನದಕೆ ಕುಣಿವ ನವಿಲುಗಳೊಲು (Bp. 37, 54). ಅಣಿಯರದಿಂ ಕೇಗಿ ಕುಣಿವ ನವಿಲ್ (Rśv. 8, 120). ಕುಣಿವ ಕೋಕಿಗಳ ಕೇಕಿಗಳ ಡೊಮ್ಬಿಗಳ್ (J. 29, 46). ಕುಣಿವ ಕುದುರೆ (Bh. 6, 2, 5). ಕುಣಿವ ಸೋಗೆಗಳ ಬಳಗಂಗಳ್ (J. 3, 25). ಕಲಾಪಿಗಳ ಆಟಮಂ ಮನಂಗೊಳೆ ನಡೆ ನೋಡಿ ನೋಡಿ, ಕುಣಿಯಲ್ ನೆ/?/ ಕಲ್ತು (Śmd. 230). ಕುಡಿ ನಿಮಿರ್ದ ಪುರ್ಬು ಕುಣಿವುತ್ತೆ ಒಡನಿರೆ (Rśv. 6, 36). ಭರತಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಕುಣಿಯುವದು (ನಟನ, ನಾಟ್ಯ etc. Si. 64). ಕುಡಿಯಲಿಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ, ಅಂಗಳ ಓರೆ! ಎಮ್ಬನ್ತೆ (others: ಸೊಟ್ಟ). ಕುಣಿಯುವಾಗ ಮುಸುಕೇ? -ಹಾಗೆ ಕುಣಿಯುವ ಬಡ್ಡಿ ಹರೆಯಕ್ಕೆ ಬನ್ದರೆ ಬಿಟ್ಟಾಳೇ (Prvs.). see Bp. 9, 12; 32, 37; 59, 24; J. 10, 42; 19, 33. 50. ಕುಣಿದಾಟ. -ಆಟ dancing (My.). ಕುಣಿದಾಡಿಸು. -ಆಡಿಸು to cause to dance (Rām. 5, 8, 29). ಕುಣಿದಾಡು. -ಆಡು. = ಕುಣಿ. ಕುಣಿದಾಡುವ ಠಾವು (ಆನರ್ತ Nr.). ತಲೆ ಹೋಗಿ ಕಾಣಿದಾಡುವ ಮೊಣ್ಡೆ (ಕಬನ್ಧ Si. 297). see Bp. 52, 42; J. 22, 23. 24. ಕುಣಿದೋಟ. -ಓಟ running in a capering manner (ಪ್ಲುತ Si. 274; S. Mhr.).

4. 4.
   4.

   P. p. of ಕುಣಿ 3. ಕುಣಿ ಕುಣಿದಾಡು rep. = ಕುಣಿದು (Bp. 15, 23; 41, 22; 58, 23; Prll. 3, 29).

5. 5.
   5.

   dancing. ಕುಣಿನಡಿಕೆ a vaulting, or capering, pace (ಪ್ಲುತ Si. 204, only in Si.).

6. 6.
   6.

   = ಕುಳಿ etc. an affix for the formation of nouns. see ಪೇಂಕುಣಿ

7. 7.

   crooked-armed, having a curved, withered, or crippled arm. 2, the tree Cedrela toona Roxb.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (hole) hollow, pit, grave

2. 2.
   vi.

   1 (move) to move in a hopping, skipping or jumping manner 2 (dance) to dance