ದಿಕ್ಕಾಪಾಲು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   the condition of being scattered all around or running hither and thither.

2. 2.
   noun

   ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗು dikkāpālāgu to run hither and thither (as from fear); 2. to be scattered all around in a disorderly manner.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   adv.

   (arrange) helter-skelter, in all directions ű ಚಿರತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಜಿಂಕೆಗಳು ದಿಕ್ಕಾಪಾಲು ಓಡಿ ಹೋದವು. The deer ran helter-skelter the moment they saw the cheetah.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   dikkā pālu. in all directions. (i. e. ದಿಕ್ಕ or ದಿಕ್ಕಿನಪಾಲು). see s. ದಿಕ್ಕು

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿಗೆ.