ದೂಷಿಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to blame; to level charges against; to abuse; to revile.

2. 2.
   verb

   to commit a wrong against.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (speech) 1 to abuse, to revile, to accuse, to reproach ű ಕಾರಣ ಇಲ್ಲದೆ ಯಾರನ್ನೂ ದೂಷಿಸಬಾರದು. One should not blame anyone without proper reason. 2 to defame ű ಹಿಂದಿನ ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ದೂಷಿತರಾಗಿದ್ದರು. All the members of the previous ministry got defamed by their own act.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   to blame, to censure, to abuse, etc. (Cpr. 5, 127; Bp. 37, 12; 54, 52; J. 7, 11. 65; My.).

2. 2.

   dūṣisu dumwhich a school-boy draws upon the sand-board, etc. in learning to write (My.; Mhr. ಧುಳಾಕ್ಷರ). ದೂಳಯ. -ಅಯ N. (Bp. 47, 35). ದೂಳುಗೆದ/?/. -ಕೆದ/?/ to fly about like dust (Rām. 6, 10, 26). ದೂಳುಮ/?/ a fence of wood or iron protecting a chariot from collisions, etc. (ರಥಗುಪ್ತಿ, ವರೂಥ Nr.). ದೂಳುವಡೆ. -ಪಡೆ to be reduced to powder. ದೂಳುವಡೆದುದು (ಗುಣ್ಡಿತ, ರೂಷಿತ Nr.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ನಿಂದಿಸು.
   2. ವಂಚಿಸು.