ನೋಯಿಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to inflict pain; to cause to suffer pain.

2. 2.
   verb

   to cause physical pain or injury to; to wound.

3. 3.
   verb

   to cause to undergo mental agony or distress.

4. 4.
   verb

   to subject one's body to undergo austere practices, self-denial, etc.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   1 (bio.) to cause pain to《a part of body or a person》2 (pain) þfig.ß to cause pain to, to distress《a person》

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ನೋಯಿಸು (Śmd. 25). to cause to suffer pain, to pain; to afflict, to distress (C.). ನೋಯಿಸಿದಂ (Śmd. 64. 273). [ನೋಡೈ ನಾಡೈ ನೋಯಿಸಿದಪುದು Pb. 1, 117; Ap. 11, 132]. ನೋಯಿಸುವವನು (ಅರುನ್ತುದ, ವ್ಯಥಕ Hlā.; Mr. 236). ನೋಯಿಸಲ್ ಪಟ್ಟುದು (ತುನ್ನ, ಪಿಡೀತ Hlā.). ಮರ್ಮನ ನೋಯಿಸುವುದು (ಅರುನ್ತುದ, ಮರ್ಮಸ್ಪೃಶ್ Nr.). ಗಾಳೀ ಗುದ್ದಿ ಮೈಯ್ ನೋಯಿಸಿ ಕೌಣ್ಡ ಹಾಗೈ (Prv.). ಆಳುಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಇತರರಿಗಾಗಲಿ ಕೈಟ್ಟ ಮಾತು ಆಡಿ, ಮನಸ್ಸು ನೋಯಿಸ ಬಾರದು (B. 4, 34). ನೀನ್ ಅವರುಗಳ್ ನಾನಾ ಛನ್ದದಲಿ ನೋಯಿಸದೈ (Bh. 1, 8, 20). see Bp. 22, 17; 38, 10. 12. 34; J. 21, 34; Si. 89.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ನೋವನ್ನುಂಟುಮಾಡು.
   2. ಗಾಯಗೊಳಿಸು.
   3. ವ್ಯಥೆಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡು.
   4. (ದೇಹವನ್ನು) ದಂಡಿಸು.