ಮಿಗ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   any wild animal.

2. 2.
   noun

   a deer; a stag.

3. 3.
   noun

   a small, hornless deer (Moschus moschiferus) of the uplands of central Asia, the male of which secretes musk and has tusklike upper canines; musk deer.

4. 4.
   noun

   a hog or pig.

5. 5.
   noun

   any of various wild animals hunted for sport or for use as food; a game.

6. 6.
   noun

   a man who can be easily cheated.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   Tbh. of ಮೃಗ (Śmd. 353; ಮೃಗ Nn. 59; ಎರಲೈ Śs.). [ಈ ತಪಸಿಯೈತ್ತ ಮಿಗಮೈನ್ದೈನ್ತಾನೈತ್ತೈಚ್ಚೈಂ Pb. 1, 113]. ಪಕ್ಕಿ ಮಿಗಂಗಳ್ (Śmd. 89). ಮಿಗಮಂ ಕೈಡಪುವ ಗುಳಿ (ಇರಿಸಿಲ್ II). ಮಿಗಮಿರ್ಪತಾಣಂ (ಪಣೈ Kk. 73; Śm. 31). — ಮಿಗಗೈಡಪು. -ಕೈಡಪು to cause beasts to fall into. ಮಿಗಗೈಡಪುವೈಡೈ (ಇರುಸುಲ್ Śm. 31). — ಮಿಗಗೈಯ್ಯ. -ಕೈಯ್ಯ Śiva (ಶಿವ Kk. 4; ಈಶ್ವರ Śm. 2). — ಮಿಗದ ಅಂಕೈಗ having the mark of an antelope: the moon (R.). — ಮಿಗದಾಣ. -ತಾಣ. a place for beasts (ಹಣೈ Śm. 96). — ಮಿಗದೇರ. -ತೇರ wind, the wind-god (ಅನಿಲ Kk. 16; Śm. 13; Śśv. 1, 39). — ಮಿಗಲಚ್ಚಣ. the moon (ಶಶಿ Kk. 44; ಚನ್ಧ್ರ Śm. 16). — ಮಿಗವಕ್ಕಿಗ. = ಮಿಗವಕ್ಕೈಗ q. v. — ಮಿಗವಕ್ಕೈ. -ಪಕ್ಕೈ the lair of a wild beast (ಹಣೈ Kk. 52). — ಮಿಗವಕ್ಕೈಗ -ಪಕ್ಕೈಗ he on whom an antelope reposes: the moon (ಚನ್ದಿರ, etc., ಶಶಿ Kk. 44, o. r. ವಕ್ಕಿಗ). — ಮಿಗವಗೈ. -ಪಗೈ a tiger (Śśv. 1, 39). ಮಿಗವಟ್ಟೈ. -ಬಟ್ಟೈ. a track of wild beasts (ಸರು Śs.). — ಮಿಗವರಿ -ಮರಿ a young beast (ಕೌಣಸು Kk. 53). — ಮಿಗವೇಣ್ಟೈ.ಬೇಣ್ಟೈ hunting wild beasts (ಸರವಿ Kk., o. r. ಸವಿಲ್).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮೃಗ.
   2. ಜಿಂಕೆ.