ವಿರತ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   = ವಿರಕ್ತ2.

2. 2.
   adjective

   stopped; blocked; thwarted.

3. 3.
   adjective

   git ease; ceased from work or exertion; rested.

4. 4.
   noun

   (jain.) a jaina ascetic.

5. 5.
   adjective

   that has come to an end; ended.

6. 6.
   adjective

   detached from worldly attachments, passions, possessions, etc.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.

   (adj.) (stop) stopped, ceased, ended ű ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಅಲ್ಲಿಗೇ ವಿರತ ಆಯಿತು. Our work stopped just there. adj., m. ｟ f. ವಿರತೆ｠1 (stop) 〈person〉ceased from, desisting from ű ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ವಯಸ್ಸಾದದ್ದರಿಂದ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದ ವಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. Narasimhaswamy has ceased to write because of old age. 2 (soc.)〈person〉indifferent to worldly attachment ű ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಸಾರದಿಂದ ವಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. Our swamiji got disinterested in worldly matters at an early age.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ceased from, desisting from, stopped, ceased, rested, ended, concluded; come to an end. see ಅ-; Grj. 4, 104 va.; Bp. 27, 33.