ಹಾೞ್

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಪಾಳ್, ಹಾಳ, ಹಾಳು ruin; desolation; a waste. [Tu.]. ಹಾಳಾದುದು (ಶೂನ್ಯ, ಇರಣ Nr.). — ಹಾಳ. -ಅ 3. a ruined, miserable being. see ಹಾಳ್ಮನೈಹಾಳ. -ಹಾಳ್ಮನೈ. = ಪಾಳ್ಮನೈ. -ಹಾಳ್ಮನೈಹಾಳ the miserable being at the houses in ruins: a dog that lives on stolen things or by stealth (ತುಡುಗುಣಿನಾಯ Śmd. I; ತುಡುಗುಣಿ Ct. II, 81); a dog in general (ಸೌಣಗ, ಸಾನ, ಕುಕ್ಕುರ, ನಾಯ್ Śm. 31).