ಆರಾಮ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಗಣೇಶರು ಪಕ್ಕದ ಟೀಪಾಯಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯಿಂದ ಒಂದೊಂದೇ ಬೋಂಡಾವನ್ನು ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ರವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. 'ಹೀಗೂ ಉಂಟೆ?'ಯಲ್ಲಿ ಪವಾಡದ ಬಗ್ಗೆ ಏನೋ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಕ 'ಹೀಗೂ ಉಂಟೆ?' ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೂ ಗಣೇಶರ ಕೈ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ತಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಹೋದಾಗ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೋಂಡಾ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, 'ಛೇ, ಹೀಗೂ ಉಂಟು' ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಸರಿಯಾಯಿತು. ಹಾಗೇ ಜೊಂಪು ಹತ್ತಿದಂತಾಗಿ ಕಣ್ಣು ತಂತಾನೇ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೊರಕೆಯ ಸದ್ದು ಮೊಳಗತೊಡಗಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾಗಿರಬೇಕು, "ಗಣೇಶಾ" ಎಂದು ಯಾರೋ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗಿ ಕರೆದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ಗಡಬಡಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಯಾರೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೋ ಮೆಲ್ಲಗೆ ನಕ್ಕಂತಾಯಿತು. "ನಾನೇ ಕರೆದಿದ್ದು" ಎಂಬ ಧ್ವನಿ ಬಂದಾಗ ಆ ಧ್ವನಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಕಾಣಿಸಲೂ ಇಲ್ಲ.

     "ಗಣೇಶಾ, ನಿನಗೆ ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವಂತಿದೆ. ದೇವರಿಲ್ಲಾ ಅನ್ನುತ್ತೀಯಾ. ಆದರೂ ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೀಯಾ. ಹೌದೋ ಅಲ್ಲವೋ?"

ಧ್ವನಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಯಾರೂ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಗಣೇಶರು ಉತ್ತರಿಸದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಸುತ್ತಲೂ ಕಣ್ಣಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಶರೀರವಾಣಿ ಮತ್ತೆ ಮೊಳಗಿತು,

     "ಗಣೇಶ, ನಿನಗೆ ಒಂದು ಅಪೂರ್ವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ನೀನು ದೇವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಬಹುದು. ನಿನ್ನ ಅನುಮಾನ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು."

ಈಗ ಗಣೇಶರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಬಂದು ಕೇಳಿಯೇಬಿಟ್ಟರು:

     "ಹೌದಾ? ನಾನು ದೇವರೊಡನೆ ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ದೇವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬಹುದಾ?"

     "ಓಹೋ, ಆಗಬಹುದು. ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ರತ್ನಗಿರಿಬೋರೆಯ ಕಲ್ಲುಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಬಾ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಬಹುದು."

     "ಅಲ್ಲಿಗೇ ಯಾಕೆ ಬರಬೇಕು? ದೇವರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇರುತ್ತಾನಲ್ಲವಾ? ಇಲ್ಲೇ ಯಾಕೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು?"

     "ಇಲ್ಲೂ ಮಾತನಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡ ಬೇರೆಯವರು ನಿನಗೆ ಏನೋ ಆಗಿದೆಯೆಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆದರೆ ಕ್ಷೇಮ."

     "ನಾನು ಬರುವಾಗ ಕ್ಯಾಮರಾ, ಟೇಪ್ ರಿಕಾರ್ಡರ್, ಪೆನ್ನು, ನೋಟು ಪುಸ್ತಕ ತರಬಹುದಾ? ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನ ಕೆಲವು ಮಿತ್ರರನ್ನೂ ಕರೆತರಬಹುದಾ?"

ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಬಂತು.

     "ಆ ಯಾವುದರ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಬಯಸಿದಂತೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವ, ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ, ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ತಾನಾಗಿಯೇ ಅಗುತ್ತದೆ. ಚಿಂತಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಮಿತ್ರರುಗಳು ಯಾರನ್ನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡುಬರಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಅವರುಗಳು ಯಾರೂ ನೀನು ಕರೆದರೂ ಬರುವ ಸಂಭವ ಕಡಿಮೆ."

     "ಹಾಗಲ್ಲ, ನಾನು ಏನಾದರೂ ಮರೆತರೆ ಜ್ಞಾಪಿಸಲು ಅಷ್ಟೆ."

     "ನಿನಗೆ ಮರೆವು ಬರದಂತೆ, ನೀನು ಏನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆಯೋ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಆಗುವಂತೆ ದೇವರೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಚಿಂತಿಸಬೇಡ."

     ದೇವರನ್ನೇ ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರಿಂದ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಗಣೇಶರು, "ಹುರ್ರೇ" ಎಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೈಯೆತ್ತಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರೆ, ಗಣೇಶರ ಪತ್ನಿ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೋಂಡಾ ತರುತ್ತಾ, "ಏನಾಯ್ತುರೀ? ಈಗಿನ್ನೂ ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿರಿ. ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತಾ!" ಎನ್ನಬೇಕೇ! ಗಣೇಶರು, 'ಹೀಗೂ ಉಂಟೇ?' ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಬೋಂಡಾದಮನ ಕಾರ್ಯ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅದುವರೆಗೆ ನಡೆದದ್ದು ಕನಸೋ, ನನಸೋ ಎಂದು ತಿಳಿಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗಣೇಶರ ಕೈ, ಬಾಯಿ ಮಾತ್ರ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮುಂದುವರೆಸಿತ್ತು.

                                                                                                                                           (ಮುಂದುವರೆಯುವುದು.)

-ಕ.ವೆಂ.ನಾಗರಾಜ್.