ಆಸೆ

ನನಗೂ ಒಂದೊಂದು ಬಾರಿ ಈ ತರ ಅನ್ಸತ್ತೆ, ಆದ್ರೆ ಈ feeling ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ಇರಲ್ಲ. ನೀವು ಹೆಳಿದಂತೆ ಯಾವುದಾದ್ರು ಆಸೆ ಮನಸಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿರತ್ತೆ. ಇದನ್ನ ಆಸೆಗಿಂತ Motivation ಅಂತ ಹೆಳಬಹುದು ಅಲ್ವಾ? ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಓದು, ಕೆಲ್ಸ, ಮನೆ, ಆಭರಣ ಅಂತ ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು Motivate ಆಗ್ತಿದ್ವಿ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ Motivate ಮಡುವಂತ ವಿಷಯಗಳು ಕಡಿಮೆ ಆಗ್ತಾ ಇರೊಂತೆ ಅನ್ಸ್ತಿದೆ. ನನ್ಗೆ ಅನ್ಸೊ ಪ್ರಕಾರ ಯಾವುದೆ ಮನುಷ್ಯಂಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ Motivate ವಿಷಯಗಳು ಎನಾದ್ರು ಇದ್ದೆ ಇರತ್ತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಮ್ಮ ತಲೆಗೆ ಕೆಲ್ಸ ಕೊಟ್ಟು ನೊಡಿ...ನೀವು ಗಳಿಸಬಹುದಾಂತಹ ವಸ್ತು ಅಥ್ವಾ ವಿಚಾರ ಇನ್ನು ಇರತ್ತೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಆದಮೆಲೆ ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳು ಮುಗಿದರೆ.. ಅಥ್ವಾ ಆವುದೆ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ತಾ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ... ನೀವು ಒಂದು ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಲಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಣವಾದ ಆಸೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದೀರ ಅಂತ ಆಯ್ತು!! 5 more to go... :)

ಪ್ರಿಯ ಕಲ್ಪನ, ನಿಮ್ಮಂತೆ ನನಗೂ ಈ ರೀತಿ ಅನ್ನಿಸಿದೆ..ಕಾಡಿದೆ...ಕೆಲವು ಸಲ "ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ" ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಬಿಟ್ಟಿರುವೆನೇನೋ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು :) ಬಹಳಷ್ಟು ತಿಣಕಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆನ್ನಿಸಿದ್ದು ಈ ರೀತಿ ಅನಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನೀವು ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಆಪ್ಶನ್ಸ್ 1,2 ಹಾಗು 3 ಅಲ್ಲ.ಬದಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಫುಲ್ ಪೊಟೆನ್ಶಿಯಲ್ನ ಸರಿಯಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಮನದ ಮೂಲೆಯ ನಿರಾಸೆ..ನೋವು. ನೀವೇನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಇದು ಕಾರ್ಪೆಟ್ ಕೆಳಗಿನ ಕಸದಂತೆ ಒತ್ತುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.ಪರಿಹಾರ? ನಮಗೆ ನಾವೆ ಬೋಧಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಲಿಮಿಟೇಷನ್ ಥಿಯರಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದು ಬೆಳೆಯಲು ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು.

ರಿಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನಾ ಇಂಥ ಆಲೋಚನೆ ಬಂದಿರೋದು ಗ್ರೇಟ್ . ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಬರುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅದು . ಇಂಥ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದರೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬದುಕಬಹುದು.. ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ರೂಪ

http://www.hariharapurasridhar.blogspot.com ಕಲ್ಪನಾ, ನಮಸ್ತೆ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಮನ:ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯಮಟ್ಟ[ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉನ್ನತಿ] ತಲುಪಿದ್ದೀರಿ, ಎಂದೇ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ವಿಷಯ ವಸ್ತುಗಳು ಕೊಡುವ ಸುಖ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೆ. ಅದು ಸಿಗದಿದ್ದಾಗಲೇ ಚೆನ್ನ. ಉಧಾಹರಣೆಗಾಗಿ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಒಂದು ಘಟನೆ ತಿಳಿಸುವೆ. ಮೂವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿರೇಕದ ಬಡತನ. ಈಗ ಹಾಗೆಂದರೇನು? ಅನ್ನುವ ಕಾಲ. ಕಾರಣ ಈಗ ಯಾರೂ ಉಪವಾಸ ಇರಬೇಕಿಲ್ಲ, ಸೋಮಾರಿ ಹೊರತಾಗಿ.ಆದರೆ ಅಂದಿನ ದಿನಗಳು ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರೆಹೊಟ್ಟೆಯೇ. ನಾನು ಪ್ಯಾಂಟ್ ಹೊಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅವರಿವರ ಬಟ್ಟೆಯೇ ಗತಿಯಾಗಿತ್ತು. ವಾಸ್ತವಾಂಶ ತಿಳಿಸಲು ನನಗೇನೂ ಸಂಕೋಚವಿಲ್ಲ[ಈಗ ಭಗವಂತ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆಬಿಡಿ] ಆದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಓದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಮೊದಲ ತಿಂಗಳ ಸಂಬಳದಲ್ಲಿ[ಸಂಬಳ ೨೦೦ ರೂಪಾಯಿ] ೧೪೦ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಒಂದು ಕ್ವಿಂಟಾಲ್ ಕೆಂಪಕ್ಕಿ ಕೊಂಡು ತಂದು[ ಆಗ ಅಷ್ಟೇ ಬೆಲೆ] ಮನೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟಾಗ ಆದ ಸಂತೋಷ ಹೇಳತೀರದು.ಕಾರಣ ಗೊತ್ತೆ? ನನ್ನ ಅಂದಿನ ಚಿಂತನೆಯ ಮಟ್ಟ ಎಷ್ಟಿತ್ತೆಂದರೆ " ಮನೆಗೆ ಅಕ್ಕಿ ತಂದಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಹಸಿವಿನಿಂದಿರಬೇಕಿಲ್ಲ." ನಿಜವಾಗಲೂ ಅಂದು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ದಿನ.ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅನ್ನ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಆಗುವ ಸಂತೋಶವನ್ನು ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಿಸಲು ಎಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯ? ಮುಂದೆ ಒಂದೊಂದೇ ಸಿಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆಲ್ಲಾ ಸಹಜವಾಗಿ ಅದು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಸಂತೋಷವೇನೂ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುವೆ. ಈಗ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಿಜ ಆನಂದ ಕಾಣುವೆ. ನಾಯಿಯು ಒಣಮೂಳೆ ಜಗಿಯುತ್ತಾ ತನ್ನ ಒಸಡಿನಿಂದ ಬಂದ ರಕ್ತವನ್ನೇ ಚಪ್ಪರಿಸಿದ ಕಥೆ ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ? ಕೇಳಿದ್ದರೆ ಸರಿ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ......