ನೀವೇಕೆ ಬರೆಯುತ್ತೀರಿ?

ನಂದೀಶ್, ಪರ್ವತಾರೋಹಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಕೇಳ್ತಾನೆ ನೀನೇಕೆ ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ಪರ್ವತ ಹತ್ತುತ್ತೀಯ ಎಂದು, ಆಗ ಅದಕ್ಕೆ ಅವನ ಉತ್ತರ ಹೀಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು – ಅಲ್ಲಿ ಇರೋದ್ರಿಂದ. because it is there. ಪರ್ವತ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹತ್ತುವ ಸವಾಲೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು, ಅನುಭವಗಳನ್ನು, ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಅಕ್ಷರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತರುತ್ತೇವೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಈಗಾಗಲೇ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದರಿಂದ. ಒಬ್ಬ ಮಿತ್ರನನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಿತ್ರನಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುವಂತೆ. ಕೆಲವರ ಪ್ರಕಾರ ಬರೆಯುವುದು ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಅಮರರಾಗಲು. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಒಂಟಿ ಜೀವಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬರಹ ಜೊತೆಯಾಗಲಿ ಎಂದು.

ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ! ಆರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾನು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಈಗ ಏಕೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ! ಒಳಗಿರುವದೆಲ್ಲ ಈಚೆ ಬಂದ ನಂತರ ನಿಲ್ಲಬಹುದೇನೊ ಅದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ

ಓ ಬಾನ ರವಿಯೇ ನೀನೇಕೆ ಉದಯಿಸುವೆ? ಶೀತಲ ಚ೦ದ್ರಮ ನೀನೇಕೆ ಉದಯಿಸುವೆ? ತ೦ಪಾದ ಮಳೆಯೇ ನೀನೇಕೆ ಸುರಿಯುವೆ? ಭುವಿಯ ಒಡಲಿನ ಬೀಜವೇ ನೀನೇಕೆ ಮೊಳೆಯುವೆ? ಓ ಕವಿ ಮನವೇ ನೀನೇಕೆ ಬರೆಯುವೆ? ಎಲ್ಲವೂ ಉತ್ತರ ಸಿಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ??

ಬೇರೆಯವರು ಬರೆದದ್ದು ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ನಾನೇ ಬರೆದೊದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ!

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕವಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.ಹಿರಿಯ ಕವಿ ಜಿ.ಎಸ್.ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ ಒಂದು ಕವನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೇ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ನಾನು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ ಸುಮ್ಮನಿರಲಾರದ್ದಕ್ಕೆ; ನನ್ನ ವೇದನೆ ಸಂವೇದನೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ, ನಿಂತ ನೀರಾಗದೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲದರ ಜತೆ ಬೆರೆಯುವುದಕ್ಕೆ. ....ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸುವುದಕ್ಕೆ; ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದಿಸುವುದಕ್ಕೆ. ....ಖುಷಿಗೆ,ನೋವಿಗೆ ರೊಚ್ಚಿಗೆ ಮತ್ತು ಹುಚ್ಚಿಗೆ ಅಥವಾ ನಂದಿಸಲಾರದ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ.