ಏಳುಕೊಂಡಲವಾಡ ಗೋವಿಂದ ಗೋವಿಂದ.

ಮದ್ಯಾನ ಊಟವಾದ ನಂತರ ವಾಶ್ ರೂಂ ಗೆ ಹೋದೆ ಕೈತೊಳೆಯಲು. ಕೈ ತೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹಿಂದಿನ ಲೆಟ್ರಿನ್ ಒಳಗಿನಿಂದ ಒಂದು ದ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು.


ಏಳುಕೊಂಡಲವಾಡ ಗೋವಿಂದ ಗೋವಿಂದ..

ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ ಮೌನ ಮತ್ತೆ ಅದೆ ದ್ವನಿ
ಏಳುಕೊಂಡಲವಾಡ ಗೋವಿಂದ ಗೋವಿಂದ..

ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆನಿಸಿತು, ಅದಿನ್ನೆಂತಹ ದೈವಭಕ್ತ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗಲು ವೆಂಕಟೇಶನನ್ನು ನೆನೆದು ಜಯಕಾರ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ.ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಳೆಯಿತೇನೊ ಒಳಗಿನಿಂದ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯುವ ಸದ್ದು, ಮದ್ಯಮವಯಸಿನ ಗಡ್ಡಬಿಟ್ಟ ಪುರುಷನೊಬ್ಬ ಹೊರಗೆ ಬಂದ. ಅವನ ಮುಖವನ್ನೆ ನೋಡಿದೆ. ನಿಜ ಭಕ್ತಿಭಾವ ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲು ಕಾಲ ಕೆಟ್ಟಿರುವ ಕಾಲದಲ್ಲು ಇಂತಹ ನಿಜದೈವಭಕ್ತರು ಇದ್ದಾರಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಳ್ತೀದ್ದೆ.

ಆತನು ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಕೈತೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಆಗ ಪುನಃ ಕೇಳಿಸಿತು.
ಏಳುಕೊಂಡಲವಾಡ ಗೋವಿಂದ ಗೋವಿಂದ..

ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಸೌಕರ್ಯ ತೋರಿಸುತ್ತ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಜೇಬಿಗೆ ಕೈಹಾಕಿ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಕಿವಿಗೆ ಇಟ್ಟು
"ಹಲೋ" ಎಂದ
ಛೇ!  .... ಅದು ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿರುವ ರಿಗಿಂಗ್ ಟೋನ್ ...

ಮನಸಿನಲ್ಲಿಯೆ ನಾನು ಕೂಗುತ್ತ ಈಚೆ ಬಂದೆ
ಏಳುಕೊಂಡಲವಾಡ ಗೋವಿಂದ ಗೋವಿಂದ..