ಅಪ್ಪ..

:) ಪಾಪ್ಪ.. -ಗಣೇಶ.

ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿಯವರೆ ವಂದನೆಗಳು ' ಅಪ್ಪ ' ಬಹಳ ಸಮರ್ಥವಾದ ಕವನ, ಕವನದ ಬಂಧ ಮಗ ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಯೌವನದ ವರೆಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಮಾಡಿಸುವ ದರ್ಶನದ ಬಗೆಯನ್ನು ಮನಮುಟ್ಟುವಂತ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದೀರಿ. ತಂದೆ ಮಗನ ಈ ಸಂಭಂಧ ನಿರತಂರ. ಅಪ್ಪ ಕಾಲಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗು ತ್ತಾನೆ, ಮಗ ಅಪ್ಪನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮೊಮ್ಮಗ ಮಗನಾಗುತ್ತಾನೆ. ತಂದೆ ಮಗನ ಈ ಸಂಭಂಧ ಕಾಲಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋಗುವ ಒಂದು ಅವ್ಯಾಹತ ಕ್ರಿಯೆ. ಮಗ ತಂದೆಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನೋಡಿದರೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಬದುಕು ಸುಂದರ ಸಾರ್ಥಕ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದೇ ನೋವು ಅದೇ ಯಾತನೆ. ಬಹಳ ಸರಳ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಥ ಕವನ ನೀಡಿದ್ದೀರಿ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿಗಳೆ ವಂದನೆಗಳು.

ಗುರುಗಳೇ ಈ ಬರಹವನ್ ನಾ ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ನೋಡಿದ್ದೇ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಏಕೆ? ಎಂಬ ಬರಹವನ್ನೂ, (ಆದರೆ ಗಣೇಶ್ ಅವ್ರ ಬರಹ ಈಗಷ್ಟೆ ಗಮನಿಸಿದೆ) ನಾ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದೊರೋಳಗಾಗಿ ಸಂಪದ ............... ಹೀಗಾಗಿ ಈಗ ರೂಮಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸ್ತಿರ್ವೆ... ನಿಮ್ಮ ಈ ಕವನ ಒಬ್ಬ ತಂದೆ ಮಗನ ಕುರಿತಾಗಿ . ಒಂಥರಾ ಸರಪಳಿಯ ಕ್ರಿಯೆ(ಪ್ರಶ್ನಾ ಕ್ರಿಯೆ) ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.. >>> ಪ್ರತಿ ಸಾಲಿನ ಕೊನೆ ನನ್ನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು.. ಇದರ ಭಾವರ್ಥವನ್ನ ಹಿರಿಯರಾದ 'ಪಾಟೀಲರು' ಬಹಳ ಸೊಗಸಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.. ಅದೊಮ್ಮೆ 'ಅವಳಿಗೆ ೧೮ ವರ್ಷ' ಅಂತ ಬರದ ನೀವು ಈಗ ತಂದೆ ಮಗನ ಬಾಂಧವ್ಯ -ಬಗ್ಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರ್ದಿದೀರ... ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಿತು. ಕಳೆದವಾರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದೆ, 'ಪ್ರಥಮವಾಗಿ' ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವ  ವ್ರತಕ್ಕೆ 'ಭಂಗಬರಬಾರದೆಂದು' ಹಾಗೆ ಇಟ್ಟು , ಈಗ ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ :)) :())))))))))))

ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿಯವರೇ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಾಲಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸರಿ ಹೊ೦ದುವ ಕವನ.

ಸೂಪರ್ರಾಗಿದೆ ಪಾರ್ಥವ್ರೆ

ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಾಲಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿ.. ನಿರೂಪಣೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು ಕವಿಗಳೆ...