ಮನುಷ್ಯ
ಮೂಲದಲೊಬ್ಬ ಹಿಪೋಕ್ರ್ಯಾಟ್
ನಾವು ನಮ್ಮ ಬದುಕು
ಸಹನೀಯವಾಗಿಸಿದವರ
ಮರೆತು ಕಾಣದ ದೇವರಿಗೆ
ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ
ದೇವರಿಗೆ
ನಾವು ಸಲ್ಲಿಸುವ ಕೃತಜ್ಞತೆ
ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಮತ್ತು
ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು
ಮರೆಮಾಚುವ ಒಂದು
'ರಕ್ಚಾ ಕವಚ' ಅಷ್ಟೆ
ಬದುಕಿದಾಗ ಹಿರಿಯರನ್ನು
ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ನಾವು
ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನಗಲಿ ಹೋದಾಗ
ವೈಭವದ ತಿಥಿ ಕರ್ಮ
ವೈಕುಂಠ ಸಮಾರಾಧನೆ
ಮಾಡುತ್ತ ಅವರ ಹೆಸರಿನಲಿ
ದೇಣಿಗೆ ನೀಡುತ್ತ ತೋರಿಕೆಯ
'ಋಣ ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ'
ಜೋತು ಬೀಳುತ್ತೇವೆ ಅದಕೆ
ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಧ್ಯಾನದ
ಕೇಂದ್ರ ಬೇಕು ತೋರಿಕೆಯ
ಆಡಂಬರವಲ್ಲ
ಕೃತಜ್ಞತೆಯೆನ್ನುವುದು
ಉರಿಸುವ ಊದುಬತ್ತಿ
ಬೆಳಗುವ ಬಣ್ಣದ ಬಲ್ಬು
ಸುಗಂಧ ಸೂಸುವ
ಹೂಮಾಲೆಗಳಿಂದಲಕೃತ
'ಫೋಟೋ'ದಲ್ಲಲ್ಲ ಅದು
ನಮಗೆ ಬದುಕು ಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ
ಸಲ್ಲಿಸುವ 'ಅಂತರ್ಗತ ಭಾವನೆ'
ಅದೊಂದು' ನೈಜ ನೈತಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ'
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಗೂಗಲ್ ಇಮೇಜಸ್,
_
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (1)
-ಧನ್ಯವಾದಗಳೊಂದಿಗೆ / ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
ಈ ಕವನ ಕುರಿತು ತಾವು ಬರೆದ ವಿಸ್ತೃತ ವಿಮರ್ಶೇ ಓದಿದೆ, ಕವನವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಲಂಬಿಸಬಹುಯದಿತ್ತು, ಯಾಕೋ ನನ್ನ ಕವನಗಳು ಬಹಳ ಧೀರ್ಘವಾಗುತ್ತಿವೆಯೆ ಮತ್ತು ಓದುಗರನ್ನು ಬೇಸರಕ್ಕೆ ಈಡು ಮಾಡುತ್ತಿವೆಯೆ ಎನ್ನುವ ಆತಂಕ ಕಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಕವನವನ್ನು ಲಂಬಿಸದೆ ಚುಟುಕಾಗಿ ಮುಗಿಸಿದೆ, ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.