ಹದವರಿಯದ ನೆಲಕ್ಕೂ 

ಮೋಡಕಟ್ಟದ ಬಾನಿಗೂ  

ಪ್ರೇಮ ಸಂಭವಿಸಬೇಕು,,,,

ಇಬ್ಬರ 

ಪ್ರೇಮ ಸಲ್ಲಾಪದಲಿ 

ಬಾನಿಂದ 

ಮಳೆ ಹನಿದಾಗ ; 

ನೆಲ, ನಾಚಿಕೆಯನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು 

ತುಟಿಬಿರಿದು,

ಮಳೆಯ, ಹನಿ-ಹನಿಯನೂ 

ಆಸ್ವಾದಿಸಬೇಕು,,,,

ಬಾನು-ಭುವಿಯ 

ಮಿಲನ ಸಂಭ್ರಮದಲಿ,

ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನೆಲುಬುಗಳು 

ದಿಟ್ಟವಾಗುತ್ತವೆ ;

ಅದೇ ಪ್ರೆಮದಿಂದಲೇ 

ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿ 

ಪೈರು ತೆಗೆದು 

ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹಸಿವು ತಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ;

**************************************

ಇಲ್ಲೇನಾಗಿದೆ ?

ಬಾನು, ಪ್ರೇಮದ 

ಉತ್ತುಂಗದಲಿ ಮಳೆ ಹರಿಸಿದರೂ. 

ಒಂದು ಹನಿಯೂ 

ಭುವಿಯ ಗರ್ಭ ಸೇರುತ್ತಿಲ್ಲ,,,

ಕಾಂಕ್ರೀಟಿನ ಹೊದಿಕೆಯೊಳಗೆ,

ಭುವಿಯ ತುಟಿಯನು 

ಬಾನು ಚುಂಬಿಸದಂತೆ ಹೊಲಿದು 

ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ,,,

ನಾಚಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ನಾವುಗಳು,,,

-- ಜೀ ಕೇ ನ