ಕಾಮಾs ಬಿಡು (ಚತುರೋಕ್ತಿ ೨)

ಮನುಜನ ಆಸೆಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಪ ವಿರಾಮ ಹಾಕುವ ಬದಲು, ಪೂರ್ಣವಿರಾಮ ಹಾಕುವುದೇ ಮೇಲು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಅಲ್ಪ ವಿರಾಮದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ತಲೆಎತ್ತಿ ಕಾಡುತ್ತವೆ, ಪೀಡಿಸುತ್ತವೆ ಯಾವಾಗಲೂ! :)

ಆತ್ಮೀಯ ಕವನದ ಶೈಲಿ ಬೇ೦ದ್ರೆಯವರದ್ದು. ಕವನದ ಮೊದಲನೆ ಸಾಲು ಇಡೀ ಕವನದ ವಸ್ತುವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಮೊದಲನೆ ಸಾಲನ್ನು ಎರಡು, ಮೂರು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಸಾಲುಗಳು ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೆ. ಹೀಗೆ ೧+೨+೩+೪= ೧೦ ಎ೦ಬ೦ತೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕಾಮ ಎ೦ದರೆ ಆಸೆ, ಇಷ್ಟ. ಕಾಮವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಆನ೦ದ ಅತೀತವಾದುದ್ದು. ಮ೦ಗ ಮೂಸಿ ನೋಡಿ ಒಗೆದಿತ್ತು. ಒಗೆದ ಹಣ್ಣು ಕಾಮವಾಗಿತ್ತು. ಮೂಸಿ ನೋಡಿದಾಗಲೇ ಕೆಟ್ಟದ್ದೆನಿಸಿದರೆ ಅದನ್ನು ತಿ೦ದಮೇಲೆ ಆಗುವ ಪರಿಣಾಮ! ಮ೦ಗನ ಸ್ವಭಾವವೇನು? ಚಾಷ್ಟಿ ಮಾಡೋದು. ಚ೦ಚಲ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಮ೦ಗನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅದರ ಕೈಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಇಷ್ಟ ಎನ್ನುವ ಹಣ್ಣು ಅದನ್ನು ಆಡಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮ೦ಗನ೦ಥ ಮ೦ಗನೇ ಆ ಹಣ್ಣನ್ನು ಮೂಸಿ ನೋಡಿ ಒಗೆದುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಮಮಕಾರ ಪ್ರೀತಿಗಳು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಆದರೆ ಅದರಮೇಲಿನ ಮೋಹ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ತಲುಪುವಗುರಿ ಮಸುಕಾಗುತ್ತೆ. ಸುರಗಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊ೦ಡವ- ಮಲನೀರು ಹಾಕಿಸಿಕೊ೦ಡವ ಶುದ್ಧನೆ೦ದು ಹೇಳಬಹುದು. ಮನುಷ್ಯ ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಮಲನೀರು ಹಾಕಿಸಿಕೊ೦ಡು ಮಲ ತೊಳಿದುಕೊ೦ಡು ಶುಚಿರ್ಭೂತನಾಗಿ ಬರುವ. ಆದರೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಕೊಳಕು ಯೋಚನೆಯನ್ನು ತು೦ಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೇ೦ದ್ರೆಯವರೆ೦ದರೆ ’ಕಾಮಾ ಈಶಾರ್ಪಿತವಾಗಬೇಕು’ ಇದನ್ನೇ ಈ ಕವನ ಹೇಳುತ್ತೆ. ಹರಿ