ನೀ ಹುಟ್ಟಿ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಮೂಡಿಸುವೆ ಚಳಿ

ನೋಡಲು ಚೆಂದ ನೀ ಮೇಲಿಂದ ಉದುರಿಸುವ ತಂಪನೆಯ ಬಿಳಿ

ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟೇ ಹಾಗೆ, ಅದಕ್ಕೇ ನೀ ಶೋಭಾಯಮಾನ

ಕಣ್ಣು ಕೋರೈಸುವಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವುದೇ ನಿನ್ನ ಜಾಯಮಾನ

ನೀನುದುರಿ ನೆಲಕ್ಕೆ, ಹರಡಿ ಬಿಳಿಯ ಪಲ್ಲಂಗ ಭುವಿಗೆ ತಂಪನ್ನೆರೆವೆ

ಕೆಂಪು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸೋಲುವೆ, ಬಿಳಿಯ ಚಂದ್ರನ ಕಂಡು ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವೆ

ಕೊರೆವ ಥಂಡಿಯಲ್ಲೂ ಪಾಠ ಬಿಟ್ಟು ನಿನ್ನೊಡನಾಡುವರು ನಲಿಯುತ ಮಕ್ಕಳು

ಪೈಪೋಟಿಯ ಜಗದಲ್ಲಿ sochiಯಲ್ಲೆಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನಿನ್ನೊಡನಾಡುವರು ಪಟುಗಳು

ಚೆಂದದಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಅಂದದಿ ಬೆಳಗಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕರಕಲಾಗಿ ನೀ ಬೆಳೆವೆ

ಮೈಮೇಲೋಡಾಡುವವರನು ಜಾರಿಸುವೆ, ಬೀಳಿಸುವೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೊಲ್ಲುವೆ !

ಪುರಾಣ ಪುರುಷರು ಮರುಜನ್ಮ ತಾಳಿಹರಂತೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾನಾ ವೇಷದಿ

ಜಾರಿ ಬೀಳಿಸಿ ನಗುವ ನೀನು ಸೇಡಿನಹಕ್ಕಿ ದುರ್ಯೋಧನನೇ ಇರಬಹುದೇ ಈ ಜಗದಿ?

ಅಂದು ಪಾಂಚಾಲಿ ನಕ್ಕಳೆಂದು ಇಂದು ನೀ ನಮ್ಮನ್ನಳಿಸಿ ನಗುವುದು ಧರ್ಮವೇ?

ಓಲೈಸುವಾಗ ಸುಯೋಧನನಾಗಿ, ಕೆಡುಕು ಮಾಡಿ ದುರ್ಯೋಧನನಾಗುವುದು ತರವೇ?

ನಂಬಿ ಕಾಲಿಟ್ಟದ್ದು ಹುಸಿಯಾಗಿ ನೀ ಅಂದು ಆಗಿದ್ದೆ ಕಾಲು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದ ಕೋಣ

’ನಂಬಿದವರಿಂದಲೇ ಬೀಳು’ ಎಂದರಿಯದೆ ಹೋದ ನೀನೊಂದು ಧೂಳಿನ ಕಣ

ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಗೂಗಲ್’ನಿಂದ ಹೆಕ್ಕ ಚಿತ್ರಗಳ ಜೋಡಣೆ