ದೋಷ

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಕುಂದು.
   2. ಕೊರತೆ.
   3. ತಪ್ಪು.
   4. ಕೆಟ್ಟ ಕಾರ್ಯ.
   5. ಕೆಟ್ಟಗುಣ.
   6. ಕತ್ತಲು.
   7. ವಾತ, ಪಿತ್ತ, ಕಫಗಳೆಂಬ ಮೂರು ಬಗೆಯ ನ್ಯೂನತೆಗಳು.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ದೋಸ fault, vice, defect, deficiency; a fault, a blemish, a defect; blame, reproach; badness, wickedness, sin (ಅಘ, ಪಾಪ Nn. 15); detrimental effect; obnoxiousness; morbid affection, morbid element, disease; disorder of the three humors of the body (ವಾತ ಪಿತ್ತ ಶ್ಲೇಷ್ಮಗಳೆಮ್ಬ ಮೂ/?/ ದೋಷಗಳು Si. 199); black or red spots on the tongue foreboding death (My.). 2, evening, darkness, night (ನಕ್ತ, ರಾತ್ರಿ Nn. 15; ಇರಳು Mr. 65). 3, a sign (ಅಂಕ, ಕು/?/ಹು 15). ದೋಷದಿನ್ದ ನಾಶ. -ದೋಷವೆಲ್ಲಾ ದೋಸೆ ನುಂಗಿತು. -ದೋಷಾ ಮಾಡಿದವಗೆ ದೂಷಣೆ ತಪ್ಪದು. -ದೋಷಾ ಮಾಡುವವಗೆ ರೋಷ ಬಹಳ (Prvs.). see Kāvy. II, 1, 6; III, 3, B, 35. 75; ಅಷ್ಟಾದಶ-, ಪದ-, ವಾಕ್ಯ-. -ದೋಷ ಆಡು to blame. ದೋಷವನ್ನಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ (ನಿನ್ದೆ G.; My.). ದೋಷ ಇಡು to put fault or blame upon, to blame, etc. ದೇವರಿಗೆ ದೋಷ ಇಡಬೇಸ (B. 4, 178; My. ದೇವರ ಮೇಲೆ). ತಮ್ಮ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ದೋಷವಿಡ ಬೇಕಲ್ಲದೇ ಎರ್ಡನೆಯವರಿಗೆ ದೋಷವಿಡಬಾರದು (B. 5, 86). ದೋಷ ಒನ್ದಿಸು to join fault or blame to; to lay, or bring, reproach upon, to impute blame, to find fault with. ಶುದ್ಧರಲ್ಲಿ ನಿಜದೋಷಮನ್ ಒನ್ದಿಸೆ ಕೆಟ್ಟು ಪೋಗರೇ (Rśv. 5, 77). ದೋಷ ಒನ್ದು fault, etc. to be joined or attached: to become blameworthy (Bp. 50, 71; 57, 79). ದೋಷ ಹಚ್ಚು. = ದೋಷ ಒನ್ದಿಸು (My.). ಅವನಿಗೆ ಕೆಲವು ದೋಷ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ (B. 5, 206).

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   1 (defc.) deficiency, defect, shortcoming, flaw 2 (bad) fault, blame ű ಹಿಂದಿನ ದೋಷ ಇಂದು ಕಾಡುತ್ತದೆ. The fault committed earlier is troubling now. 3 (symb.) þfig.ß stain, stigma ű ಒಬ್ಬ ಅಗಸ ಸೀತೆಯ ಚಾರಿತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ದೋಷ ಅಂಟಿಸಿದ. A washerman put stigma on the character of Sita.

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   something that mars the appearance, character, structure, etc.; a defect or failing; a fault.

2. 2.
   noun

   lack of something necessary for completeness; deficiency; shortcoming.

3. 3.
   noun

   something done wrongly as a misdeed, offence or an error; a mistake.

4. 4.
   noun

   an offence against god, religion or good morals; a crime; a sin.

5. 5.
   noun

   an evil or wicked conduct or behaviour; corruption; vice.

6. 6.
   noun

   damage; harm; bad consequence.

7. 7.
   noun

   that which is inauspicious.

8. 8.
   noun

   darkness; night.

9. 9.
   noun

   morbid elements esp. any of the three humours of the body i.e. ವಾತ, ಪಿತ್ತ and ಶ್ಲೇಷ್ಮ).

10. 10.
    noun

    red or block spots on the tongue caused by a high fever.

11. 11.
    noun

    medical care; treatment of a diseased person.

12. 12.
    noun

    (rhet.) a wrong usage, treatment of a subject, wrong usage of idioms, figure of speech, etc. in a literary work.

13. 13.
    noun

    (astrol.) an evil caused or that is going to be caused, by a particular movement of planet, star, etc.

14. 14.
    noun

    (phil.) the emotion of anger, rage, hatred, covetousness, fondness, lust, etc.; passion.

15. 15.
    noun

    that which makes an argument illogical or unreasonable; illogic.

16. 16.
    noun

    (Jain.) any of the eighteen impediments in the path of meditation and acquiring true knowledge.

17. 17.
    noun

    ದೋಷ ಕೊಡು dōṣa koḍu to make allegations against; to hold another as a culprit; to accuse.