ಪೈರ್ಚಿಸು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಪೈಚ್ಚಿಸು, ಹೈಚ್ಚಿಸು to cause to increase, rise, to multiply, etc. (ವರ್ಧನ Śmd. Dh.; Cpr. 1, 86; 3, 73; 5, 134; 6, 70. 101; Bp. 50, 45). [ಸರಿದಧಿಪತಿಯಂ ದೋಷಾಕರನನ್ತ ರ್ಮಲಿನನಾಗಿಯುಂ ಪೈರ್ಚಿಸುಗುಂ Kr. 3, 35]. ಪೈರ್ಚಿಕೈ or ಪೈರ್ಚಿಕ್ಕೈ (Śmd. 270 Mḍb.). ನರನಾಥನಾ ತೈರದಿಂ ಪೈರ್ಚಿಕ್ಕೈ ದೇಶಂಗಳಂ (270 ditto). [2, to cause to cut (perhaps an euphimistic term) ಮದದ ನೀರೌಳೈ ಲೋಕವಾರ್ತೈಗೈ ಬೈಚ್ಚುನೀರ್ದಳಿದಾಗಳಾ ಮದಗಜಾಂಕುಶದಿನ್ದೈ ಪೈರ್ಚಿಸಿ ನಾಭಿಯಂ Pb. 1, 43].