ಬಯ್ಯು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to find fault with angrily; to chide, reprimand using harsh words; to scold.

2. 2.
   verb

   to affend by speaking contemptuously; to insult in a jeering manner.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (speech) 1 to abuse, to revile, to use bad language 2 to scold with harsh words, to rebuke

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಬಯ್ 3, etc. to abuse. (My.). P. p. ಬಯ್ದು. ಇನ್ಥಾ ಹುಡುಗನು ತನ್ನನ್ನು ಬಯ್ದನೈನ್ದು ದೂರಿದನು (B. 3, 13). ಆಕೈ ಅವನನ್ನು ಬಾಯಿಗೈ ಬನ್ದ ಹಾಗೈ ಬಯ್ದು (4, 185). ಬಯ್ದ ಬಾಯಿಗೈ ಹೌಯಿದ ಪೈಟ್ಟು. - ತಾನು ಬಾಳಲಾರದೈ, ವಿಧಿಯ ಬಯ್ದನ್ತೈ. -ಬಯಸಿ ಬಯಸಿ ಬಾಳು ಹೌಕ್ಕರೈ ಬಯ್ಯೋ ಗಣ್ಡ ಬನ್ದ ಹಾಗೈ. - ಬಯ್ದು ಹೌಯಿದು ಕೌಟ್ಟದು ದರ್ಮಕ್ಕಾದರೂ ಬೇಡ. (Prvs.). — ಬಯ್ದಾಟ. -ಆಟ. abusing, etc. (ಅಜಿ, ಹೂಲ್ಲಾಹೂಲ್ಲಿ G.; My.). — ಬಯ್ದಾಡುವ ನಡತೈ ಬಹಳ ಕಟ್ಟದ್ದು (B. 3, 14). ಮದಿರಾಪಾನಮದದಿಂ ಹಲರು ದುರುವಚನಂಗಳಲಿ ತಮ್ಮೈಳಗೈ ಬಯ್ದಾಡಿದರು, ಹೂಯಿದಾಡಿದರು ಮುಷ್ಟಿಯಲಿ (Bhāgavata 3, 2, 48).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಕಠಿಣವಾಗಿ ನುಡಿ.