ಬಯ್ಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   = ಬಯ್ಯಿಸು.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಬಯಿಸು 2. to cause to abuse, etc. (My.); to cause oneself to be abused, etc. (with ಕೌಳ್, My.). ಬಯ್ಸಿಕೌಣ್ಡವನು (ಆಕ್ಷಾರಿತ, ಕ್ಷಾರಿತ, ಅಭಿಶಸ್ತ Nr.). [ಭಟ್ಟಾರಾ ನಿಮ್ಮಂ ಪಂಚಮಹಾಪಾತಕನ ಮನೈಗೌಡಗೌಣ್ಡು ಪೋಗಿ ಬಯ್ಸಿದೈಂ....ಈ ಅಪರಾಧಕ್ಕೈನಗೈ ಕ್ಷಮಿಯಿಸುವುದು Vr. 8, 3]. ಬಯಕೈ ಕೋಟ್ಟರೂ ಬಯ್ಸಿಕೌಮ್ಬದು ತಪ್ಪಲಿಲ್ಲ (Prv.).