ಬಿಱಿಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   = ಬಿಱುಸು.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.

   (n.) 1 (hard)〈being〉hard (as stone, etc.) ;〈being〉rough (as the hair, etc.) 2 (ener.)〈being〉vehement 3 (rude)〈being〉rude (as speech, attitude, etc.)

2. 2.
   n.

   (fire) rocket [Ka. D5441] (My. (Kitt.))

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಬಿರಿಸ, ಬಿರಸು q. v., ಬಿರುಸು. hardness, etc. (ಬೈಟ್ಟಿತು Bhn. 36; My.; T. ವಿರೈ, M. ವಿರೈ to grow stiff, as from cold, to grow thick or compact). ಬಿರಿಸಿಹುದು (ಪರುಷ, ಶುಕ್ತ Nr.). ಬಿರಿಸಿನ ಹೈದ್ದಾರಿ (ಕಾನ್ತಾರ, ವಿಷಮಾಧ್ವ Nn. 106, o. r. ಬಿರಸಿನ-). ತರುಬಿಲ್ಲದ ಒಡ್ಡನು, ಬಿರಿಸಿಲ್ಲದ ಹುರಿಯು (Prv.). see Bp. 28, 26; 37, 15; 40, 24. 60; 52, 9. 11; Rām. 4, 6, 7. — ಬಿರಿಸಿನವ. -ಅವ. a rough, cruel man (ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿ, ನೃಶಂಸ Mr. 235). — ಬಿರಿಸಕೂದಲು. -ಬಿರಿಸಗೂದಲು. (B. 3, 99).