ಮುಱುಕ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a man who breaks, demolishes; a destroyer.

2. 2.
   noun

   = ಮುಱುಕು2.

3. 3.
   adjective

   cut; severed.

4. 4.
   adjective

   broken; splintered; fractured.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.

   ಮುಱಕ (n.) (break) 〈being〉broken m. (destroy) ｟ f. ಮುಱುಕಿ; ifc.｠ person who destroys

2. 2.
   n.

   1 (woman) making foppish or coquettish manner 2 (pride) pride, arrogance [Ka. D5011, see also D5008] = ಮುಱಕ (muṟaka)

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಮುರಕ 1 No. 1. a man who breaks or ruins (My.; see ಮನೈ-); a maimed man; an imbecile man (My.); maimed (see ಮೈಯ್-).

2. 2.
   2.

   = ಮುರುಕು 4, etc. (Rām. 1, 5, 30; 1, 14, 24; 3, 4, 8; Bh. 3, 14, 39).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ವಕ್ರತೆ.
   2. ಬಿಂಕ.
   3. ಕುಟಿಲತೆ.
   4. ಅಬ್ಬರ.
   5. ವಿಕಾರವಾದ ಬದಲಾವಣೆ,- ಮಾರ್ಪಾಟು.
   6. ಹೆಮ್ಮೆ.
   7. ಗತಿ.
   8. ಪ್ರೀತಿ.

2. 2.

   ತುಂಡಾದ.