ಹೌಲಬು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಪೌಲಬು. a way; a manner, a mode, a circumstance (Bp. 25, 7; Rām. 3, 2, 20; Abhā. 1, 31); proper manner. [ಶೀಲದ ಹೌಲಬನರಿಯದ ಭ್ರಮಿತ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನೀವು ಕೇಳಿ ಭೋ Cv. 496]. ಹೌಲಬನರಿಯದ ಮಾತು ತಲೈಬಾಗಿ ಯೈದ್ದನ್ತೈ, ಹೌಲಬರಿತು ಒನ್ದ ನುಡಿದರೈ ಆ ಮಾತು ಫಲಪಕ್ವದನ್ತೈ (Sp.). ಹೌಲಬನರಿಯದ ಗುರುವು, ತಿಳಿಯಲರಿಯದ ಶಿಷ್ಯ, ನೈಲೈಯನಾರಯ್ಯದುಪದೇಶಮ್ ಅನ್ಥಕನು ಕೌಳನು ಹೌಕ್ಕನ್ತೈ (Sp.). — ಹೌಲಬುಗಿಡು. -ಕಿಡು. = ಪೌಲಮ್ಬುಗಿಡು. the way (or direction) to be lost; to become bewildered (ದಿಗ್ಭ್ರಮಣ Śmd. Dh.). — ಹೌಲಬುಗೈಡಿಸು. -ಕೈಡಿಸು. to destroy the ways or rules: to transgress ad libitum (Bh. 5, 8, 14). — ಹೌಲಬುಗೈಡು. -ಕೈಡು. = ಹೌಲಬುಗಿಡು. [ಹೌಲಬುಗೈಟ್ಟ ಶಿಶು ತನ್ನ ತಾಯ ಬಯಸುವನ್ತೈ Bv. 365]; (Bp. 40, 26; Bh. 5, 41, 13). — ಹೌಲಬುಗೌಳ್. -ಕೌಳ್. to go in the path. ಹೌಲಬು ಗೌಣ್ಡರಸಬೇಡ, ಬಿಲಿತು ತರ ಬೇಡ Bv. 180]. — ಹೌಲಬುದಪ್ಪು. -ತಪ್ಪು. = ಪೌಲಮ್ಬುದಪ್ಪು. (Dp. 158, 1; 146 pallavi; 155, 5).