ಗಣಿತ ಕ್ಲಾಸು.
ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ಇಂಚುಪಟ್ಟಿ
ಅಂಚಿಗೆ ಗೆರೆ ಎಳೆದ ನೆನಪು.
ಹೆಂಚಿನ ಸಂದಿಯಿಂದ
ಅವ ಕುಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದ ಕಣ್ಣ.
ಅದೇ ಇಂಚುಪಟ್ಟಿಯಿಂದ
ಪೆಟ್ಟು ಕೊಡಹೋದವಳಿಗೆ
ಬೀಸಿದ್ದ ಬಣ್ಣ
ಅರಳಿತ್ತು ಅವಳ ಕಣ್ಣ.
ಕೆಮ್ಮಿದ್ದು
ತುಸು ಹಗುರವಾಗಿಯೇ.
ಅರೆರೆ! ಎನ್ನುವ ಮೊದಲೇ
ಅರೆಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ
ಮಿಂಚಿ ಮೀನವಾದವು
ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ನೀರ್ಬಿಂದು
ನೇರನಿಂತ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ಮೇಲೆ
ಹನಿಯದೇ, ಜಾರದೆ.
ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಿತ್ತು,
ಮಳೆಯೂ ನಿಂತಿತ್ತು.
ತಗ್ಗುರಸ್ತೆ ಮೆಲೆ
ಅಮೀಬಾದಂತೆ
ಹೊರಳಾಡುತ್ತಿದ್ದ
ಅದೇ ಬಣ್ಣಗಳು,
ಆಯಿಲ್-ಪೆಟ್ರೋಲ್ನೊಡನೆ
ಸರಸವಾಡುತ್ತಿದ್ದವು
ಎಂದೂ ಬೆಸೆಯದ
ಸಂಗ ಮರೆತು.
ಅವತ್ತು ಜಾತ್ರೆ.
ಗಿರಗಿಟ್ಲೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವ.
ತಿರುಗಿಸುತ್ತ ತಿರುಗಿಸುತ್ತ
ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತಲಿನವರಿಗೆಲ್ಲ
ಶ್ವೇತಪರ್ವತ ಹತ್ತಿಸಿದ್ದ.
ಹತ್ತಿದವರೆಲ್ಲ ಹತ್ತಿಯಂತೆ
ಹಗುರಾಗಿ ವಿಳಾಸವಿಲ್ಲದ
ಊರಿಗೆ ಹೊರಡುವವರಿದ್ದರು
ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೋಡ
ಮೈ ಕೊಡವಿದ ರೀತಿಗೆ
ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು
ಗಿರಗಿಟ್ಲೆ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣ. .
ಕಿಟಕಿ ತಲೆಗೊಂದು ಮೊಳೆ.
ಗೋಣು ಮುರಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು-
ಅದಕೆ ಸ್ಫಟಿಕ ಹಾರವೊಂದು.
ತಂಪನೆರೆವ ಅದೂ ಬಯಸಿತ್ತು-
ನಿರ್ಮಲ-ನಿಶ್ಚಲ ಸ್ಪರ್ಶ.
ಅಂತೂ ಬಂದಿದ್ದ ಅವ-
ಕಿಟಕಿ ಸರಳ ಬಳಸಿ,
ಬಂದವನೇ ಅಳಿಸಿದ್ದ ವೈರಾಗ್ಯ,
ಮೂಡಿಸಿದ್ದ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲ.
-ಶ್ರೀದೇವಿ ಕಳಸದ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (2)