ತಾಯೆ ಬಾರಾ ಮೊಗವ ತೋರ - ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿಗುತ್ತಾ?

ಸಾಹಿತ್ಯ: ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಎಂ.ಗೋವಿಂದ ಪೈ --------------------------------- ತಾಯೆ ಬಾರ ಮೊಗವ ತೋರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಾತೆಯೆ ತಾಯೆ ಬಾರ ಮೊಗವ ತೋರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಾತೆಯೆ ಹರಸು ತಾಯೆ ಸುತರ ತಾಯೆ ನಮ್ಮ ಜನ್ಮದಾತೆಯೆ, ನಮ್ಮ ಜನ್ಮದಾತೆಯೆ ತಾಯೆ ಬಾರ ಮೊಗವ ತೋರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಾತೆಯೆ ಹರಸು ತಾಯೆ ಸುತರ ತಾಯೆ ನಮ್ಮ ಜನ್ಮದಾತೆಯೆ, ನಮ್ಮ ಜನ್ಮದಾತೆಯೆ ತಾಯೆ ಬಾರ ಮೊಗವ ತೋರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಾತೆಯೆ ನಮ್ಮ ತಪ್ಪನೆನಿತ ತಾಳ್ವೆ, ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದೆಮ್ಮನಾಳ್ವೆ ನೀನೆ ಕಣಾ ನಮ್ಮ ಬಾಳ್ವೆ, ನಿನ್ನ ಮರೆಯಲೆಂದೆವು ತನು ಕನ್ನಡ, ಮನ ಕನ್ನಡ ನುಡಿ ಕನ್ನಡವೆಮ್ಮವು ತಾಯೆ ಬಾರ ಮೊಗವ ತೋರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಾತೆಯೆ ಹರಸು ತಾಯೆ ಸುತರ ತಾಯೆ ನಮ್ಮ ಜನ್ಮದಾತೆಯೆ, ನಮ್ಮ ಜನ್ಮದಾತೆಯೆ ತಾಯೆ ಬಾರ ಮೊಗವ ತೋರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಾತೆಯೆ ತನ್ನ ಮರೆಯ ಕಂಪನರಿಯ ಗಗನ ಹೊರಗೆ ಹುಡುಕುವ ಮೃಗದ ಸೇಡು ನಮ್ಮ ಪಾಡು ಪರರ ನುಡಿಗೆ ಮಿಡಕುವ ಕನ್ನಡ ಕಸ್ತೂರಿಯನ್ನ ಹೊಸತುಸಿರೆಂತೀರದೆನ್ನ ಸುರಭಿಯಲ್ಲಿ ನೀನದನ್ನ ನವಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಬ್ಬಿಸು, ನವಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಬ್ಬಿಸು, ನವಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಬ್ಬಿಸು ಹೊಸ ಸುಗಂಧ, ರಸಗೆಯಿಂದ ಜಗದಿ ಹೆಸರ ಹಬ್ಬಿಸು ತಾಯೆ ಬಾರ ಮೊಗವ ತೋರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಾತೆಯೆ ಹರಸು ತಾಯೆ ಸುತರ ತಾಯೆ ನಮ್ಮ ಜನ್ಮದಾತೆಯೆ, ನಮ್ಮ ಜನ್ಮದಾತೆಯೆ ತಾಯೆ ಬಾರ ಮೊಗವ ತೋರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಾತೆಯೆ ================================

ಏನಮ್ಮಾ ಸವೀ, ನಿಮ್ಮ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಈ ಹಾಡು ಹಾಡುತ್ತೀರಾ? ಸಂತೋಷಾಮ್ಮ. ಆದರೆ ನೀವು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಕವಿ ನಿಸ್ಸಾರ ಅಹಮದರ ’ಜೋಗದ ಸಿರಿ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ’ ಹಾಡಲು ತುಂಬಾ ಸುಲಭವೆನಿಸುತ್ತೆ ನೋಡಿ. ಇರಲಿ, ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಮಂಜೇಶ್ವರ ಗೋವಿಂದಪೈಯವರ ಹಾಡು ಸಂಪೂರ್ಣವಲ್ಲ. ಬಹಳಷ್ಟು ತಪ್ಪುಗಳೂ ಇವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಅಂತರ್ಜಾಲವನ್ನು ತಡಕಾಡಿದರೆ ಸಿಗುವುದು ಇಂಥವೇ. ಅವನ್ಯಾರೋ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಊಡಿದ್ದಾನಲ್ಲ, ಅವನ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಮೆಚ್ಚೋಣ, ಆದರೆ ತಪ್ಪಾದ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದ್ದಾನಲ್ಲ.. ಬಹುಶಃ ಚಲನಚಿತ್ರ ಗೀತೆಯನ್ನು ಗುನುಗುತ್ತಾ ಬರೆದಿರಬಹುದೇನೋ!? ಅವನನ್ನು ಕರೆದು ಈ ವರ್ಷದ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿದರೆ ಚೆಂದ. ಅಂದಹಾಗೇ ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ನೀವು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳಾದವು? ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಹೊರಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾಹಿತಿಯ ತಾಣವಿದೆ, ಅದು ಗ್ರಂಥಲೋಕ ಎಂದು ತಿಳಿದವರು ಕಡಿಮೆಯೇನೋ? ಸಂಪದದಿಂದ ಹೊರನಡೆವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಂಥವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತವೆ. ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಬರಹಗಾರ ನಾಗಭೂಷಣರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ನೆವದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಕೆಸರು ಎರಚಿದ್ದಾಯ್ತು. ಮೊನ್ನೆಮೊನ್ನೆ ಕೋ.ಚೆನ್ನಬಸಪ್ಪ ಮತ್ತು ಕಲಬುರ್ಗಿಯವರ ಮೇಲೆ ಕೆಸರು ಎರಚಿದ್ದಾಯ್ತು. ಇಂದು ರತ್ನಾವತಿ ಎಂಬ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ’ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯರು ಇದ್ದರೆಂಬುದೇ ಅನುಮಾನ’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೇನು ಎರಚುತ್ತಾರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ತಂಡದಿಂದ ಮೆತ್ತಗೆ ಜಾರಿಕೊಂಡವರು ಹಲವು ಮಂದಿ. ಇರಲಿ, ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಪದ್ಯ ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಮ್ಮ. ತಾಯೆ ಬಾರ ಮೊಗವ ತೋರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಾತೆಯೆ ಹರಸು ತಾಯೆ ಸುತರ ಕಾಯೆ ನಮ್ಮ ಜನ್ಮದಾತೆಯೆ ನಮ್ಮ ತಪ್ಪನೆನಿತೊ ತಾಳ್ವೆ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದೆಮ್ಮನಾಳ್ವೆ ನೀನೆ ಕಣಾ ನಮ್ಮ ಬಾಳ್ವೆ ನಿನ್ನ ಮರೆಯಲಮ್ಮೆವು ತನು ಕನ್ನಡ ಮನ ಕನ್ನಡ ನುಡಿ ಕನ್ನಡವೆಮ್ಮವು. ಹಣ್ಣನೀವ ಕಾಯನೀವ ಪರಿಪರಿಯ ಮರಂಗಳೋ ಪತ್ರಮೀವ ಪುಷ್ಪಮೀವ ಲತೆಯ ತರತರಂಗಳೋ ತೆನೆಕೆನೆಯ ಗಾಳಿಯೋ ಖಗಮೃಗೋರಗಾಳಿಯೋ ನದಿ ನಗರ ನಗಾಳಿಯೋ ಇಲ್ಲಿಲ್ಲದುದುಳಿದುದೆ? ಜೇನು ಸುರಿವ ಹಾಲು ಹರಿವ ದಿವಂ ಭೂಮಿಗಿಳಿದುದೆ? ಬುಗುರಿಯೀಯೆ ಶಬರಿ ಕಾಯೆ ರಾಮನಿಲ್ಲಿ ಬಂದನೆ? ಕನ್ನಡ ದಳ ಕೂಡಿಸಿ ಖಳ ದಶಾಸ್ಯನಂ ಕೊಂದನೆ? ಪಾಂಡವರಜ್ಞಾತಮಿದ್ದ, ವಲಲಂ ಕೀಚಕನ ಗೆದ್ದ; ಕುರುಕುಲಮಂಗದನ ಮೆದ್ದ ನಾಡು ನೋಡಿದಲ್ಲವೇ? ನಂದನಂದನನಿಲ್ಲಿಂದ ಸಂದಿಗಯ್ದನಲ್ಲವೇ? ಶಕವಿಜೇತನಮರ ಶಾತವಾಹನಾಖ್ಯನೀ ಶಕಂ, ನಿನ್ನೊಳಂದು ತೊಡಗಿ ಸಂದುದರ್ಧ ಭರತದೇಶಕಂ ಚಳುಕ್ಯರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟರೆಲ್ಲಿ ಗಂಗರಾ ಕದಂಬರೆಲ್ಲಿ ಹೊಯ್ಸಳ ಕಳಚುರ್ಯರೆಲ್ಲ ವಿಜಯನಗರ ಭೂಪರು ಆಳ್ದರಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲದೆಲ್ಲಿ ತಾಯೆ ಮೇಣಲೂಪರು. ಜೈನರಾದ ಪೂಜ್ಯಪಾದ ಕೊಂಡಕುಂದವರ್ಯರ, ಮಧ್ವಯತಿಯೆ ಬಸವಪತಿಯೆ ಮುಖ್ಯಮತಾಚಾರ್ಯರ ಶರ್ವ ಪಂಪ ರನ್ನರ, ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ ಜನ್ನರ ಷಡಕ್ಷರಿ ಮುದ್ದಣ್ಣರ ಪುರಂದರವರೇಣ್ಯರ ತಾಯೆ ನಿನ್ನ ಬಸಿರೆ ಹೊನ್ನಗನಿ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯರ ಹಳೆಯಬೀಡ ಬೇಲನಾಡ ಮಾಡಮೆನಿತೊ ಸುಂದರಂ, ಬಿಳಿಯ ಕೊಳದ ಕಾರಕಳದ ನಿಡುಕರೆನಿತೊ ಬಂಧುರಂ, ಇಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಶಿಲ್ಪಮಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಕಲ್ಲೆ ನುಡಿವುದಲ್ಲ ಹಿಂಗತೆಯಿನಿವಾಲಸೊಲ್ಲನೆಮಗೆ ತೃಷೆ ದಕ್ಕಿಸು ಹೊಸತು ಕಿನ್ನರಿಯಲಿ ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ಹಾಡನುಕ್ಕಿಸು. ಆರ್ಯರಿಲ್ಲಿ ಬಾರದಲ್ಲಿ ಬಾಸೆ ಎಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕದಂ? ನಿನ್ನ ನುಡಿಯಿನಚ್ಚುಪಡಿಯನಾಂತರೆನಿತೊ ತಕ್ಕುದಂ? ಎನಿತೊ ಹಳೆಯ ಕಾಲದಿಂದ ಬರ್ದಿಲಮೀ ಬಾಸೆಯಿಂದ ಕಾಲನ ಮೂದಲಿಸಿ ನಿಂದ ನಿನಗೆ ಮರೆವೆ ಹೊದೆವುದೆ? ನಿನ್ನ ನುಡಿಗೆ ನಿನ್ನ ನಡೆಗೆ ಮುದುಪುಮೆಂದುಮೊದೆವುದೆ? ತನ್ನ ಮರೆಯ ಕಂಪನರಿಯದದನೆ ಹೊರಗೆ ಹುಡುಕುವ ಮೃಗದ ಸೇಡು ನಮ್ಮ ಪಾಡು ಪರರ ನುಡಿಗೆ ಮಿಡುಕುವ! ಕನ್ನಡ ಕಸ್ತೂರಿಯನ್ನ ಹೊಸತುಸಿರಿಂ ತೀಡದನ್ನ ಸುರಭಿ ಎಲ್ಲಿ ನೀನದನ್ನ ನವಶಕ್ತಿಯನೆಬ್ಬಿಸು ಹೊಸ ಸುಗಂಧದೊಸಗೆಯಿಂದ ಜಗದಿ ಹೆಸರ ಹಬ್ಬಿಸು! ನಿನ್ನ ಪಡೆಯ ಕತೆಯ ಕಡೆಯ ನುಡಿಯೆ ತಾಳಿಕೋಟೆಯು? ಕಡಲಿನೊರತೆಗೊಳವೆ ಕೊರತೆ ಬತ್ತದು ನಿನ್ನೂಟೆಯು ಸೋಲಗೆಲ್ಲವಾರಿಗಿಲ್ಲ ಸೋತು ನೀನೆ ಗೆದ್ದೆಯಲ್ಲ ನಿನ್ನನಳಿವು ತಟ್ಟಲೊಲ್ಲ ತಾಳಿಕೋಟೆ ಸಾಸಿರಂ ಬಾಹುಬಲದಿ ಮನೋಬಲದಿ ತಾಯೆ ಗೆಲುವೆ ಭಾಸುರಂ! ಕುಗ್ಗದಂತೆ ಹಿಗ್ಗಿಪಂತೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರ ಟೆಕ್ಕೆಯಂ ನೀಗದಂತೆ ಸಾಗಿಪಂತೆ ನಿನ್ನ ನುಡಿಯ ಢಕ್ಕೆಯಂ ನಮ್ಮೆದೆಯಂ ತಾಯೆ ಬಲಿಸು ಎಲ್ಲರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸು ನಮ್ಮ ಮನಮನೊಂದೆ ಕಲಸು ಇದನೊಂದನೆ ಕೋರುವೆ ನಿನ್ನ ಮೂರ್ತಿ ಜಗತ್ಕೀರ್ತಿ ಎಂದಿಗೆಮಗೆ ತೋರುವೆ? ಈ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಒಂದು ಸಾಲು ಇಂತಿದೆ. "ತನ್ನ ಮರೆಯ ಕಂಪನರಿಯದದನೆ ಹೊರಗೆ ಹುಡುಕುವ ಮೃಗದ ಸೇಡು ನಮ್ಮ ಪಾಡು ಪರರ ನುಡಿಗೆ ಮಿಡುಕುವ! ಕನ್ನಡ ಕಸ್ತೂರಿಯನ್ನ ಹೊಸತುಸಿರಿಂ ತೀಡದನ್ನ . . .” ಇದರರ್ಥ: ಕಸ್ತೂರಿ ಮೃಗವು ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಒಸರುವ ಸುಗಂಧದ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಅದೆಲ್ಲಿಯದೆಂದು ಹುಡುಕುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡಿಗರ ಪಾಡೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ. ಕನ್ನಡದ ಅನುಪಮ ಸಾಹಿತ್ಯ ನುಡಿಸಂಪದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದೇ ಪರರ ಭಾಷೆಗೆ ಮನಸೋಲುತ್ತಾರೆ. ಕನ್ನಡದ ಕಸ್ತೂರಿಯನ್ನು ಹೊಸ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಮೂಸಿರಿ ಎನ್ನುತ್ತೆ ಕವಿವಾಣಿ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಿ ಮರಿಜೋಸೆಫ್