ಮಾನವನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಜೀವಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಸಹಜ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ಧಾರವೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕನಸೂ ಇತರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾದಾಗ, ನಮ್ಮ ಜೀವನ ನಮ್ಮ ಕೈಯಿಂದ ಜಾರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ನಾವು ಬದುಕುವುದು ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಅಲ್ಲ, ಇತರರ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ.
ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ "ಜನರು ನಗುತ್ತಾರೆ" ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಯಲಾಯಿತು. ಯೌವನದಲ್ಲಿ "ಸಮಾಜ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?" ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಮ್ಮ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು. ಉದ್ಯೋಗ, ಮದುವೆ, ಜೀವನಶೈಲಿ, ಉಡುಗೆ, ಮಾತು – ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ "ಇತರರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆಯೇ?" ಎಂಬ ಚಿಂತೆಯೇ ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸತೊಡಗಿತು.
ಮನೋವಿಜ್ಞಾನ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಬೇಕೆಂಬ ಸಹಜ ಹಂಬಲವಿರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿ, ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲಿ, ಗೌರವಿಸಲಿ ಎಂಬ ಆಸೆ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಆಸೆ ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಅದು ಮಾನಸಿಕ ಬಂಧನವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ನಾವು ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ, ಇತರರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಎಷ್ಟೋ ಜನರು ಹೊರಗೆ ನಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಒಡೆದುಹೋಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಕಾರಣ ಒಂದೇ – ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತು ಕೇಳುವ ಬದಲು, ಪರರ ಮಾತಿಗೆ ಮೌಲ್ಯ ನೀಡುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವರು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನೇ ದುಃಖಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸುವುದು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಇಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಫೋಟೋಗೆ ಎಷ್ಟು 'ಲೈಕ್' ಬಂದವು, ಯಾರೇನು ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿದರು, ಯಾರು ಹೊಗಳಿದರು, ಯಾರು ಟೀಕಿಸಿದರು ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲೇ ಕೆಲವರ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಅಡಗಿದೆ. ಹೋಲಿಕೆ, ಟೀಕೆ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಈ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯೇ ನಮಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಗಾಳಿಯ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತೂಗುವ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಅಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಂದ ಹಿಗ್ಗುತ್ತೇವೆ; ಒಂದು ಟೀಕೆಯಿಂದ ಕುಗ್ಗುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಲ್ಲ, ಇದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬಂಧನ.
ಗಮನಿಸಿ, ಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಇಂದು ಹೊಗಳುವವರು ನಾಳೆ ಟೀಕಿಸಬಹುದು. ಇಂದು ಟೀಕಿಸುವವರು ನಾಳೆ ಮೆಚ್ಚಬಹುದು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದವರು ನಾವು ಮಾತ್ರ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ನಮ್ಮದೇ ಆಗಿರಬೇಕು.
ಇದರರ್ಥ ಇತರರ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂದಲ್ಲ. ಒಳ್ಳೆಯ ಸಲಹೆ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನೂ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬಿ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಇತರರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಯೋಚಿಸಿ, ವಿವೇಚಿಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿ ಒಪ್ಪಿದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ದಾರಿಯೇ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ ಎಂದೇನಿಲ್ಲ. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ಅನೇಕರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಟೀಕೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ಪರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ಕೈದಿಗಳಾಗದೆ ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗೆ ನಿಂತ ಕಾರಣವೇ ಇಂದು ಅವರ ಹೆಸರು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದೆ.
ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಬದುಕುವುದು. ನಾವು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ನಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಕಲಿಯುವುದು. ನಮ್ಮ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮದೇ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಬೆನ್ನಟ್ಟುವುದು. ಆಗ ಪರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಕೇವಲ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.
ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದೇ – "ನಾನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ಬದುಕಿದ್ದೇನಾ? ಅಥವಾ ಇತರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ಬದುಕಿದ್ದೇನಾ?" ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ನಮ್ಮದೇ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದಿನಿಂದ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡೋಣ. ಪರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸೋಣ, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಬಂಧಿಗಳಾಗಬೇಡ. ನಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಇತರರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಬೇಡ. ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವೇ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿಯೇ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ.
ಯಾಕೆಂದರೆ ಬದುಕು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಪರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ, ನಮ್ಮ ಸತ್ಯ, ನಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕನಸುಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದು ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ನಾಯಕರು; ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಅಲ್ಲ. ಪರರ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಹೊಣೆ ಎರಡೂ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿವೆ.
✍️ ಶ್ರೀ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ನಾಯಕ್
https://mangalacollege.org/
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (0)
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಿಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿ!