ವಿಭಕ್ತಿಗಳು!!! (ಒಂದು ಅನುಮಾನ)

ಪಂಚಮೀ ವಿಭಕ್ತಿ - ದೆಸೆಯಿಂದ ಷಷ್ಟೀ ವಿಭಕ್ತಿ - ಅ -ಸವಿತ

ಅಷ್ಟಮಿ ವಿಭಕ್ತಿ ---- ಎ ( ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ... :) )

ಸಂಸ್ಕೃತದ "ಧ್ರುವಮಪಾಯೇಽಪಾದಾನಮ್" ಅಂದರೆ ಸಂಪರ್ಕ ತಪ್ಪಿ ದೂರಹೋಗುವ ಅಪಾದಾನದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಕೃತವ್ಯಾಕರಣದ ಮಾದರಿಯನ್ನನುಸರಿಸಿದ ಹೞಗನ್ನಡದ ಕವಿಗಳು ವಿದ್ವಾಂಸರು ’ಅತ್ತಣಿಂ’=ಅತ್ತಲಿಂದ, ಆ ಕಡೆಯಿಂದ, ದೆಸೆಯಿಂದ ಎಂಬ ರೂಪ ಪಂಚಮೀವಿಭಕ್ತಿ ಎಂದರೂ ಅದು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಸಹಜವಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ತೃತೀಯಾ ಮತ್ತು ಪಂಚಮೀ ಎರಡಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಪ್ರತ್ಯಯ ’ಇಂದ’. ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದ ಎಂದಾಗ ಕರಣ ಅಂದರೆ ತೃತೀಯಾ ವಿಭಕ್ತಿ. ಊರಿಂದ ಬಂದ ಎಂದಾಗ ಪಂಚಮೀವಿಭಕ್ತಿ ಅಷ್ಟೆ.

ನನಗೆ ತಿಳಿದ ಹಾಗೆ ರಾಮನು, ರಾಮನನ್ನು, ರಾಮನಿಂದ, ರಾಮನಿಗೋಸ್ಕರ, ರಾಮನಿಗೆ ರಾಮನ ದೆಸೆಯಿಂದ ರಾಮನಲ್ಲಿ ರಾಮನೇ (ಸ್ವಲ್ಪ ತಪ್ಪಿರಬಹುದು) ಹೀಗೆ ಬಾಯಿಪಾಠ ಮಾಡಿದ ನೆನಪು

ಸಂಬೋದನ ವಿಭಕಿ

ಅನನ್ತ ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ಅನುಮೋದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ 'ಅತ್ತಣಿನ್ದ ಬರುವುದು' ಎನ್ದಿದ್ದರೆ 'ಅತ್ತ ಹೋಗುವುದು' ಎನ್ದೂ ಇರಬೇಕು. ಸಂಬೋಧನೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಿಭಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದೂ ಒನ್ದು ಪ್ರತ್ಯಯವೇ. ತೃತೀಯಾ ವಿಭಕ್ತಿ 'ಇನ್ದ'. ಯಾವ ಒರೆಗೆ ವಿಭಕ್ತಿ ಸೇರುತ್ತದೋ ಆ ಪದದ ಕೊನೆಯ ಸ್ವರವನ್ನು ಹೊನ್ದಿಕೊಣ್ಡು ಯ, ವ, ದ ಮತ್ತು ಇನ್ ಆಗಮವಾಗುತ್ತವೆ.(ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ವಚನಗಳ ಗಮನಿಸಬೇಕು). ಓದಿರಿ, http://sampada.net/forum/14250 http://sampada.net/forum/15169 http://sampada.net/article/17012

ಕನ್ನಡದ ವಿಭಕ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸೇಡಿಯಾಪು ಕೃಷ್ಣಭಟ್ಟರಂತಹವರು ಬಹಳ ವಿಮರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಥಮಾ-ದ್ವಿತೀಯಾ -.. ಅನ್ನುವ ಸರಣಿ ಸಂಸ್ಕೃತದ ವ್ಯಾಕರಣದಿಂದ ಅನಾಮತ್ತಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು ಅಂತ ಹೆಸರಿಂದಲೇ ತಿಳಿಯುತ್ತೆ. ಒಂದುವೇಳೆ ಅದನ್ನೇ ಒಂದನೇ ವಿಭಕ್ತಿ-ಎರಡನೇ ವಿಭಕ್ತಿ ಅಂತ ಕರೆದರೂ, ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬದಲೇನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸೇಡಿಯಾಪು ಅವರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪಂಚಮೀ ವಿಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಮೂರನೇ ವಿಭಕ್ತಿಗೆ ಸೇರಿಸುವ ’ಇಂದ’ ಗೂ, ಐದನೇ ವಿಭಕ್ತಿಗೆ ಸೇರಿಸು(ವುದು ಎನ್ನಲಾದ)ವ ’ದೆಸೆಯಿಂದ’ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೂ ಸರಿಯಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿರದಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ದೆಸೆ+ಇಂದ -> ದೆಸೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲವೇ? ಹಾಗೇ ಅವರು ಹಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ತೃತೀಯಾ ವಿಭಕ್ತಿಯೂ ಸಪ್ತಮೀ ವಿಭಕ್ತಿಯೂ ಒಂದೇ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತಲೂ ವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ( ಉದಾ: ಬಟ್ಟೇಲಿ ಮಾಡಿದ ಗೊಂಬೆ = ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗೊಂಬೆ) - ಆದರೆ ಇದು ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಹೊಂದೋದಿಲ್ಲ ( ಮರದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಹಣ್ಣು, ಮರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಹಣ್ಣು ಆಗಲಾರದು ಅಲ್ಲವೆ?) ಪ್ರಥಮಾ ವಿಭಕ್ತಿಯ ’ಉ’ ಸುಮಾರು ಎಲ್ಲೂ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾತನಾಡುವಾಗಂತೂ, ಅದು ಸುಮಾರು ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಶಂಕರಭಟ್ಟರು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ, ಸಂಸ್ಕೃತ ವಿಭಕ್ತಿಗಳಿಗೂ, ಕನ್ನಡ ವಿಭಕ್ತಿಗಳಿಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡುವಂತೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಅವರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಸುವ ’ಇಂದ’ವು ಅರ್ಥದಂತೆ ನೋಡಿದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪಂಚಮೀ ವಿಭಕ್ತಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗುವುದೇ ಹೊರತು, ತೃತೀಯೆಗಲ್ಲ ಅನ್ನುವರು. ಅವರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮಾ ವಿಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ ಅಂತಲೂ ( ಅದು ಅರ್ಥವಾಗುವುದು ಸುಲಭ) - ಮತ್ತು ಷಷ್ಟೀ ವಿಭಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲ ಅಂತಲೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ - ಪುಸ್ತಕ ಕೈಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿ ವಿವರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲಿಕ್ಕಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ವಿಭಕ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳನ್ನು (ಅವರು ಒಟ್ಟು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ - ಅದೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಬಳಕೆಯೇ) ವಿಂಗಡಿಸುವ ವಿಧಾನ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಿದ ಮತ್ತು ಅನುಮಾನ ಪರಿಹರಿಸಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಂದನೆಗಳು. ನಾನು ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಎರಡನೇ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ಓದಿದ್ದರಿಂದ, ಸಂಸ್ಕೃತದ ವಿಭಕ್ತಿಗಳೇ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. ಆದ್ದರಿಂದ ದೆಸೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ. ಷಷ್ಟೀ ವಿಭಕ್ತಿ ನೆನಪಿಸಿದಕ್ಕೆ ನನ್ನೀ(ಸವಿತ). ಧನ್ಯವಾದ! ~ಮೀನಾ

ಪ್ರತಿ ವಿಭಕ್ತಿ ಬೞಸಿದಾಗ ಒಂದೊಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬೞಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.ರಾಮನು ಸರಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇೞುವಾಗ ರಾಮನೇ ಸರಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊಱತು ಅದು ಇನ್ನೊಂದು ವಿಭಕ್ತಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ರಾಮನನ್ನೇ ಕರೆ ಎಂದಾಗ ಅದು ಒಂಬತ್ತನೇ ವಿಭಕ್ತಿ ಆಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕತ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಹೊಡಿ ಎಂದಾಗ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಭಕ್ತಿ. ಶಾಲೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮನೆಗೇ ಬಾ ಎಂದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಭ್ಹಕ್ತಿ. ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರು ಎಂದರೆ ಮಗದೊಂದು ವಿಭಕ್ತಿ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನೀವೇ ಯೋಚಿಸಿ.