ಮರೆವು

ನಿಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ಆಫೀಸ್ ನೆನಪಿರುತ್ತಲ್ಲ? ಅಥವಾ ದಿನಾ ಒಂದೊಂದು ಆಫೀಸ್ಗೆ ಹೋಗಿ ವಾಪಸ್ ಬರ್ತೀರ ;)

ಅರವಿಂದ, ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಗತ್ತೆ ಕಣಯ್ಯ. ಯಾರೂ ಹೀಗಾದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋದಿಲ್ಲ, ಅಷ್ಟೆ. ಒಂದು ಸಾರಿ ಸೆಟಲೈಟ್ ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ವಾಪಸ್ ಬಂದಾಗ ರಾತ್ರಿ ಒಂದೂವರೆ ಇರಬೇಕು. ಕೆಳಗಿಳಿದು ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಸ್ಪೇಸಿಗೆ ಬಂದು ನೋಡಿದರೆ ಆ ಬೈಕುಗಳ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬೈಕೇ ಕಾಣದು! ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಕತ್ತಲು ಬೇರೆ! ನಾನು ಎಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ ಎಂಬುದೂ ನನಗೆ ಆ ಕ್ಷಣ ಮರೆತು ಹೋಯ್ತು. ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಗುಮ್ಮನ ಥರಾ ಶಾಲು ಹೊದ್ದು ದೂರದ ಗೇಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ. ಅವನನ್ನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿಸಿದ್ದೆ - ಮುಖ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅನ್ಸತ್ತೆ, ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಕೂಗಿ: "ಸಾರ್, ಮೆಟ್ಟಲು ಪಕ್ಕ ಎರಡನೇ ರೋ ನಿಲ್ಸಿದ್ರಿ ನೋಡಿ ಸಾರ್" ಅಂದ. ಬೈಕು ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು!

ಮಾಂಟ್ರಿಯಲ್ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗೊಮ್ಮೆ ನಡೆದದ್ದು: ಸಂಜೆ ಆಫೀಸ್ನಿಂದ ಬಂದಾಗ ನನ್ನ ರೂಂಮೇಟು ಏನೋ ಕಳೆದುಕೊಂಡವಳ ಹಾಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹಾಯ್ ಅಂದೆ.. ತೀರಾ ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿರೋ ಲುಕ್ ಕೊಟ್ಳು..:) ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಆ ದೊಡ್ಡ ಸೂಟ್ಕೇಸ್ ಬಟ್ಟೆ ಬರೆ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಎಂಪಿತ್ರಿ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಹಣ ಎಲ್ಲಾ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ವು... (ಇನ್ನೂ ಈಗ ತಾನೇ ಬಂದಿರೋದು ಇನ್ನೂ ೫ ತಿಂಗಳು ಬಾಕಿ ಇದೆ ವಾಪಸ್ಸ್ ಹೋಗಲಿಕ್ಕೆ..ನನಗೇನೂ ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ಲ..ಆದ್ರೆ ಅವಳು ಸಕತ್ ಸಿಟ್ತ್ನಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸ್ತಿತ್ತು.. :) ) ಏನು ರಿಟರ್ನ್ ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ ಆಯ್ತಾ ಅಂತ ಕೇಳ್ದೆ? ನೋ ಆನ್ಸೆರ್... ಕಾಫಿ ಬೇಕಾ? ನೋ ಆನ್ಸೆರ್...! ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು ಸುಮ್ಮನಾದೆ... ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಬಂದು... ಗುರ್ರ್ ಅನ್ನೋ ವಾಯ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ಲು "ನೀನು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಡೋರ್ ಲಾಕ್ ಮಾಡ್ದೇನೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ..!!!" ನನಗೆ ಒಂದೇ ಸಲಕ್ಕೆ ಕರೆಂಟ್ ಶಾಕ್ ಕೊಟ್ಟಾಗಾಯ್ತು!! :D ಇಲ್ಲ..ನಾನು ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಅಂದದ್ದಕ್ಕೆ...ಒಮ್ಮೆ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದ್ಯಾ ಅಂತ ಮರು ಪ್ರಶ್ನೆ.ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ಬರೀ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದೆ...ಲಾಕ್ ಆಗಿಲ್ಲ...ಅದೂ ಅಪರಿಚಿತ ದೇಶದಲ್ಲಿ!! ಅಬ್ಬಾ!!! ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಏನೂ ಆಗಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ! ಏನಾದರೂ ಆಗಿದ್ದಿದ್ರೆ ನನ್ನ ಕತೆಯೇ ಬೇರೆಯಾಗಿರ್ತಿತ್ತು! :D ಆವತ್ತಿನಿಂದ ಈವತ್ತಿನವರೆಗೂ ಲಾಕ್ ಮಾಡೋವಾಗ ಮಾತ್ರ ಬಹಳ ಗಮನವಿಟ್ಟು ಮಾಡ್ತೀನಿ :D ಇನ್ನು ಬಸ್ಪಾಪ್ಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಗೀಸರ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಅಂತ ನೆನಪಾಗೋದು...ನನ್ನ ಲಿಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಸೆಕೆಂಡ್ ಒನ್!

ಮರೆವೆಯಾದರೆ ಮರೆ ನೀನು ವಾಹನವ ಮನುಜ ನಿನ್ನ ಮನೆಯ, ಮನೆಯಾಕೆಯ ಮರೆತೆಯಾದರೆ ಆತಂಕಕ್ಕೊಳಗಾಗಬಹುದು ನೀ ಸಹಜ. :-)

ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಯಾರಿಗೋ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂತ ರೂಮಿಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮರೆತು ಹೋಗಿರುತ್ತೆ, ಮತ್ತೆ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ನೆನಪು ಮಾಡ್ಕೊಬೇಕು. :) ತುಂಬಾ ಜನಕ್ಕೆ ಇದರ ಅನುಭವ ಇರಬಹುದು.

ಅರವಿಂದ್ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗ್ತಿದೆ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಮರೆಗುಳಿ ಜೀವಿ ಅಂತಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಜನಾ ಗ್ರೇಟ್ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ಮರೆವು ನನ್ನದು :)ಹೆಮ್ಮೆ ನನಗೆ

ಏನೋ ತುರ್ತು ಕೆಲಸ ಅಂತ ಬೈಕ್ ತಗೊಂಡು ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೊಗಿದ್ದೆ ಅರವಿಂದ, ಬರಬೇಕಾದ್ರೆ ಬೈಕ್ ನೆನಪಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ..ಹಾಗೇ ಮೇನ್ ರೋಡಿಗೆ ಬಂದು ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಬಂದಿದ್ದೀನಿ. ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಗತಿ ಏನಂದ್ರೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೂ ಊರಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಏನು ಹೇಳ್ತೀಯಾ ಎರಡು ದಿನ ಆದ್ರೂ ನನಗೆ ಬೈಕ್ ನೆನಪಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.. ಮರುದಿನ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಊರಿಂದ ಬಂದಾಗ, ಬೈಕ್ ಕೇಳಿದಾಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು.. ನಾನು ಬೈಕ್ ನಮ್ಮಣ್ಣನ ಮನೇಲಿ ಮರೆತು ಬಂದದ್ದು.. ಸರಿಹೋಯ್ತು.. ನಮ್ಮಣ್ಣನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ನಿಂದನ್ಲೇ ಬೈಕು..ಹುಚ್ಚಸೂಳಿ ಮಗನ(ತಪ್ಪು ಅರ್ಥ ಮಾಡಕೋಬೇಡಿ..ಅದು ಬರೀ ಮಾತಿನ ವರಸೆ) ನೀ ಮೊನ್ನೆ ಆ ಹೆಲಮೆಟ್ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದಾಗ ಅಂದುಕೊಂಡ್ಯಾ ಈ ನನ್ ಮಗಾ ಹೋಳ್ಳಿ ಬರ್ತಾನ ಅಂತ..ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ ಎರಡು ದಿನಾ ಆದ ಮ್ಯಾಲರ ನೆನಪಾಗೆತಲsss!!. ನಿನಗ ಗಾಡಿ ಕೊಟ್ಟ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ನೂರಾಎಂಟು ನಾಮಾವಳಿ ಮಾಡಿರಬೇಕಲss.. ಹಿಂಗ ಸುರು ಹಚ್ಚಿಗೊಂಡು ಅವನೂ ಸ್ವಲ್ಪ..ಆ ಸ್ವಲ್ಪೇನು ಬಾಳನsss ಮಂಗಳಾರತಿ ಮಾಡಿ.. ಮತ್ತೊಂದು ಮ್ಯಾಗ ಮಾತು ಹೇಳಿದ..ಬಯಲು ಕಡೆ ಹೋಗಿ ತಂಬಿಗೆ ಮರೆತು ಬಂದನಂತsss ಹಿಂಗಾತು ನೋಡಲೇ ನಿನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅಂದ... ಇಶ್ಟೆಲ್ಲಾ ರಾದ್ಧಾಂತ ಆಗಿತ್ತು... ಒಲುಮೆಯಿಂದ, ಗಿರೀಶ ರಾಜನಾಳ.

ನನ್ನ ಜೊತೆಗೂ ಇಂತದೇ ಒಂದು ಘಟನೆ ನಡೆದಿತ್ತು ರೀ... ಯಾವಾಗ, ಎಲ್ಲಿ, ಏನು ಅಂತ ಸರಿಯಾಗಿ ನೆನಪಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ.. ಹಾಳು ಮರೆವು :-)