ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ಭಾವನೆ ಇವೆರಡೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನನ್ನು ಬಹು ದಿನಗಳಿಂದ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಆಲೋಚನೆಯ ಬದಲು ಅನುಭವ ಎಂಬ ಪದವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಬಹುದು. ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತವಾದಾಗ ಉಳಿದ ಎರಡೂ ಆಗದೆ ಇರಬಹುದೇ? ಇದು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸುವವರ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಈ ಸವಾಲು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯ ಹಂಗೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವಲ್ಲ ಅದು ಮಾತ್ರ ನಿಜವೇ? ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ನನಗೂ ತಿಳಿಯದು. ಸಾಹಿತ್ಯವಿರಲಿ, ಮಾತಿರಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ವಾಸ್ತವದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವೋ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಯೋ? ಓದುಗರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಈ ಚಚೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಹುದು.
ಪುಸ್ತಕ ಸಂಪದ
ಓದುಗರ ನೆಚ್ಚಿನ ಪುಸ್ತಕಗಳು — ಮನೆಗೇ ತಲುಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಲೇಖನಗಳು ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಬಹುದು
ಪದವಿ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಶಿಕ್ಶಣ
ಕರ್ನಾಟಕ Vs ಕನ್ನಡ ( Unicode Version )
ಕರ್ನಾಟಕ Vs ಕನ್ನಡ : ಕೆಲವು ಅನುಮಾನಗಳು
ಆರೋಗ್ಯಕರ ಬದುಕಿಗೆ ಒಂದು ಸುಲಭ ಹೆಜ್ಜೆ - ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಬೆಳೆಯಿರಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ತರಕಾರಿ
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರಜೆಯ ಓದು (ಭಾಗ ೩೪) - ಸುಧಾ ಮೂರ್ತಿಯವರ ಮಕ್ಕಳ ಪುಸ್ತಕಗಳು
ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ವ್ಯಸನ ತಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ? ಪೋಷಕರಿಗೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಸಲಹೆಗಳು
ಈ ಬ್ರೌಸರ್ TTS ಬೆಂಬಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಲೇಖನದ ಪಠ್ಯ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಈ ಸಾಧನದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಧ್ವನಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮೊಬೈಲ್ ಆ್ಯಪ್ನಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಅನುಭವ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆ್ಯಪ್ ಪಡೆಯಿರಿ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (4)
ತಲೆಗೆ ಸ೦ಭ೦ದ ಪಟ್ಟದ್ದು. ನಿಮ್ಮಗೆ ಯಾವಾಗಾದರೂ ತು೦ಬಾ
ದು:ಖವಾದಾಗ ಯಾವುದೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡದೆ ಅಳುತ್ತೀರಾ ತಾನೇ,
ಅವಾಗ ನಿಮ್ಮ ದು:ಖ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತೆ.
ಅದೇ ನೀವು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡ್ತೀರಾ ಅ೦ದ್ಕೋಳಿ, ಅವಾಗ ನೀವು ದು:ಖಕ್ಕೆ
ಅ೦ಟಿಕೊ೦ಡಿರುತ್ತೀರಿ.
ಆದರಿ೦ದ ಆಲೋಚನೆಯಿ೦ದ ದು:ಖ.
ಆಲೋಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪೂರ್ಣ ಭಾವನೆಯನ್ನು (ಯಾವುದೇ ಆಗಲಿ)
ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ ಸು:ಖವಗಲಿ ದು:ಖವಗಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಚೈತನ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಬಹುಶ: ಮನುಷ್ಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿತ ನ೦ತರ ಅವನ ಭಾವಿಸುವ ಶಕ್ತಿ
ಕಡಿಮೆ ಯಾಗಿದೆ ಅನ್ನ ಬಹುದು.
ಈಗ ತ೦ತ್ರ ಗಿ೦ತ್ರ ಬ೦ದು ಭಾವನೆ ಪೂರ್ಣ ಶೂನ್ಯ.
ನಮ್ಮ ಕೆಲವು ನೆ೦ಟರು ಸತ್ತು ಹೋದರು, ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ
ದು:ಖದ ಬಾವನೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊ೦ಡಿದ್ದರು.
ಅದೇ ೧೦ ವರ್ಷದ ಹಿ೦ದೆ ನಮ್ಮ ತಾತ ಸತ್ತಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ
ದು:ಖ ಪಟ್ಟು ತಾತನನ್ನು ಮರೆತರು.