ಮುದುಡಿ ಮಲಗಿದ ನಗು ಮತ್ತೆ ಬರುವುದೇ??

ತಪ್ಪೊಪ್ಪು: <<ಮಂದಸ್ಮಿತ ಕಮಲವೇನು ಪೂರ್ಣ ಪಕಳೆಯುಳ್ಳ ಕಮಲವರಳೀತು ಮುಡುಡಿ ಮನಗಿರುವ ನಗುವೂ ತಡಮಾಡದೆ ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ನಕ್ಕೀತು ಮುಂಜಾವಿನ ಸೂರ್ವ ಕಾರ್ಮೇಡದಡಿಯಲಿ ಮರೆಯದರೇಣಾಯ್ತಂತೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಕಳೆದು ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಂಧ್ಯಾರಾಣಿ ಅರಳುವುದಂತೆ>> ಮಂದಸ್ಮಿತ ಕಮಲವೇನು ಪೂರ್ಣ ಪಕಳೆಗಳುಳ್ಳ ಕಮಲವರಳೀತು ಮುಡುಡಿ ಮಲಗಿರುವ ನಗು ಕೂಡ ತಡಮಾಡದೇ ಕೇಕೆ ಹಾಕೀತು ಮುಂಜಾವಿನ ಸೂರ್ವ ಕಾರ್ಮೋಡದಡಿಯಲಿ ಮರೆಯಾದರೇನಾಯ್ತಂತೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಕಳೆದು ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಂಧ್ಯಾರಾಣಿ ಅರಳುವುದಂತೆ

ಸುರೇಶರೆ ನಿಮಗನಿಸುತಿದೆ ಇದು ಮನೆ ಮನದ ಒಳ ಚಿತ್ರಣವೆ೦ದು ಆದರೆ ನನಗನ್ನಿಸುತಿದೆ ಇದು ನನ್ನ ಮನದ ಭಾವನೆಗಳ ತೋರಣವೆ೦ದು ಹಿ೦ದೆಯೂ ಬಾಡಿತ್ತು ಮನದ ಮ೦ದಸ್ಮಿತ ಕಮಲ ಪಕಳೆಗಳು ಬಾಡಿ ಮುದುಡಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಮನವು ನಕ್ಕಿತ್ತು ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ಇಲ್ಲದೆ ಆವ ಗಡಿಬಿಡಿ ಆದರೆ ಇ೦ದು ಪ್ರಖರ ಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆಯೂ ಮರೆಯಾದನಲ್ಲ ಸೂರ್ಯ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಕಳೆದು ಸ೦ಜೆಯಾಗುತ್ತಾ ಬ೦ದರೂ ಮರೆತನೇ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಮನೆ ಮನದ ತು೦ಬೆಲ್ಲ ತು೦ಬಿ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕಿಲಕಿಲ ನಗು ಇ೦ದು ಮಾಯ ಆ ಬ್ಲಾಕ್ಲೇಬಲ್ ಶಿವಾಸ್ ಗ್ರೀನ್ಲೇಬಲ್ಗಳೆಲ್ಲ ಕಳೆದುಕೊ೦ಡವಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಯ!!

ನಿಜ, ಹೀಗೇ ಇರೋಲ್ಲ! ಆದರೆ ಇ೦ದು.............ಹೀಗಿದೆಯಲ್ಲಾ??