'ಶಾಪಗ್ರಸ್ಥ ದೇವತೆ'

ಕ್ಷಮಿಸಿ,ಕವನದ ಒಡಲಾಳ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ.

ರಘು ಮುಳಿಯ ರವರೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಓದಿದೆ. ನನ್ನ ಕವನದ ಅಂತರಾಳ ಭಾರತೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಶೀಲ ಮಹಿಳೆಯ ಕುರಿತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಮಹಿಳೆಯರ ಶೋಷಣೆಯ ಕುರಿತು ಬರೆದಂತಹುದು. ಸಮಾಜ ಎಷ್ಟೇ ಬದಲಾಗಿದೆಯೆಂದರೂ ಅದರ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಶೋಷಣೆಯ ಹುನ್ನಾರಗಳಿವೆ. ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆಯ ಸ್ತ್ರೀ ಇನ್ನೂ ತಂದೆಯ ಹೆದರಿಕೆ, ಗಂಡನ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ, ಮಗನ ಅವಗಣನೆ ಇವುಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಅಂಜುತ್ತ ಅಳುಕುತ್ತಬದುಕ ಬೇಕಿದೆ.ಪುರಾಣ ಕಾಲದ ಅಹಲ್ಯೆಗೆ ರಾಮನಿಂದ ಶಾಪ ವಿಮೋಚನೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿತ್ತು, ಆದರೆ ವರ್ತಮಾನದ ಮಹಿಳೆಗೆ ಆ ಅವಕಾಶವೂ ಇಲ್ಲ ವೆನ್ನುವುದೇ ಕವನದ ಮತಿತಾರ್ಥ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಅಪವಾದಗಳೂ ಇರಬಹುದು. ಅಪವಾದ ನಿಯಮವಾಗಲಾರದೆಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ತಾಜಾ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಜನಪ್ರಿಯ ನಟ ಭಯಂಕರರೊಬ್ಬರು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡ ರೀತಿ. ಆ ನಟ ಭಯಂಕರನ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಂತೆ ಇಲ್ಲೂ ಇದ್ದು ಅವರು ಆತನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ್ದು. ಯಾವ ಗಂಡಸೂ ಮಾಡದ್ದನ್ನು ಅವನು ಮಾಡಿಲ್ಲವೆನ್ನುವ ಪ್ರತಿಪಾದನೆ.

ಸಾರ್, ನಿಮ್ಮ ಕವನ ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಆಲೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ರಾಮ ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಗ್ನಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೊಳಪಡಿಸಿ ಕಾಡಿಗಟ್ಟಿದ, ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿ ದುಃಶ್ಯಾಸನ ದುರ್ಯೋದನಾದಿಗಳು ದ್ರೌಪದಿಯ ವಸ್ತ್ರಾಪಹರಣ ಮಾಡಿದರು. ಈ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ವರದಕ್ಷಿಣೆ ತಾರದ್ದಕ್ಕೆ ಅಗ್ನಿಗಾಹುತಿ ಮಾಡಿ, ಅನೈತಿಕ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಅನಾಥ ಶಿಶುಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ ಅವಳು ವನವಾಸ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ಬಾಸ್ ತನ್ನ ತೃಷೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮಾನಭಂಗ ಮಾಡುವುದು. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ದೌರ್ಜನ್ಯವನ್ನು ಈ ಕಲಿಯುಗವೊಂದರಲ್ಲೇ ನೋಡಬಹುದು. ಆದರೂ ನೀವೆಂದಂತೆ ಸಾವೊಂದೇ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಭಾರತದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾರಿಯ ಪಡಿಪಾಟಲನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದೀರಿ! ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ "ಶಿಷ್ಟ ರಕ್ಷಕ, ದುಷ್ಟ ಶಿಕ್ಷಕ"ನಾಗಿ ಮಿ೦ಚಿದ ನಾಯಕನೇ ತನ್ನ ಬಾಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊ೦ಡ ಬಗೆ ನೋಡಿದ ನ೦ತರ ನಿಮ್ಮ ಕವನ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.