ಮಾರಣ ಹೋಮ‌

ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದನ್ನು ಗೀಚಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೆ, ತಮ್ಮ ಆತ್ಮೀಯ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಕವಿ ಎಂದಿದ್ದೀರ, ನಾನು ಏನೇನೂ ಅಲ್ಲ. ದನ್ಯವಾದಗಳು ಹನುಮಂತ ಪಾಟೀಲರೆ, ರಾಮಮೋಹನ‌

:) ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸಪ್ತಗಿರಿವಾಸಿ ವೆಂಕಟೇಶರಿಗೆ, ರಾಮಮೋಹನ‌

`ನಾನು` ‍ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೂಲ, ಆ `ನಾನು` ವಿನಿಂದ, ನನ್ನದು, ನಮ್ಮದು, ನಾವು ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿದೆ. ಮೂಲ ಆ `ನಾನು` ಎಂಬ ಭಾವನೆಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಿತ್ತರೆ, ಆಗ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಅದೆ ಬಾಳಿನ ಗುರಿ. ಹಾಗೆ ಮೂಲ ಧಾತು `ನಾನು` ವನ್ನು ತೊರೆದಾಗಲೆ ದೊರೆಯುವುದು, ಹಿಂದೆ ಸಾಲುಗಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ `ಶೂನ್ಯ ಸಾಧನೆ`. ಆದರೆ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಈಗಲೇ `ನಾನು` ವನ್ನು ಬಿಡೆಂದು ಆ ಧಾತನ ಅಪ್ಪಣೆಯಾಗದ ಹೊರತು ನಮ್ಮ ಈ ಮಾರಣ ಹೋಮದ ಆಟ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಇನ್ನು ನೀವಂದಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ವಿವೇಕದೊಡಗೂಡಿದ‌ ಮನಸ್ಸೇ ಸಾಧನ. ಅದನ್ನೆ ಡಿವಿಜಿ ಯವರು ಹೇಳಿರುವುದು `ಮನವನಾಳ್ವುದು ಹಠದ ನಮಗುವನಾಳುವ ನಯದೆ ಇನಿತಿನಿತು ಸವಿಯುಣಿಸು ಸವಿಗತೆಗಳಿಂದ‌ ಅನುಕೂಲಿಸದು ಬರಿಯ ಕೂಗು ಬಡಿತೆಗಳನದು ಇನಿತಿತ್ತು ಮರೆಸಿನಿತ ಮಂಕು ತಿಮ್ಮ ` `ಎರಡು ಕೋಣೆಗಳ ನೀ ಮಾಡು ಮನದಾಲಯದೊಳಗೆ ಹೊರ ಕೋಣೆಯಲಿ ಲೋಗರಾಟಗಳನಾಡು ವಿರಮಿಸೊಬ್ಬನೆ ಮೌನದೊಳಮನೆಯ ಶಾಂತಿಯಲಿ ವರಯೋಗ ಸೂತ್ರವಿದು ಮಂಕು ತಿಮ್ಮ ` ದನ್ಯವಾದಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ. ಪಾರ್ಥಸಾರತಿಯವರೆ. ರಾಮಮೋಹನ‌