ಎಲ್ಲರೂ ಎದುರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಯಾರೂ ಪರಸ್ಪರ ಗುರ್ತಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಸುಮ್ಮನೆ ಸಾಗಿರುವ ಈ ಯಾನದಲ್ಲಿ
ಫಲವತ್ತತೆಯನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಿರುವ
ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಧೂಳು ಏಳುತ್ತಿದೆ.
ಆಕಾಶ ಮಬ್ಬಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಹಣ್ಣನ್ನು ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತಿರುವ ಕೊಂಬೆಗಳಿಂದ
ಕಪಟಗಳು ಇಳೆ ಬಿದ್ದಿವೆ.
ಅವು ಕತ್ತಲಿಗೆ ಕಾದಿವೆ.
ಈ ಧೂಳು ಮತ್ತು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ
ಧಾರಾಳವಾಗಿ ವಾಸ ಮಾಡಲು ಬಂದಿರುವ
ಮತಾಂಧತೆ, ದ್ವೇಷ, ನಿರಾಸೆ, ಹತಾಷೆ,
ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದ ಅಸಹಾಯಕತೆ,
ಮೋಸ, ಭಯ, ಬದುಕಿನ ಅಭದ್ರತೆಗಳು
ಕವಿತೆಯನ್ನು ಕೂಡಿ ಹಾಕಿವೆ.
----------------------------------------
ಶೇಷಾದ್ರಿ ಸಿ.ವಿ.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (0)
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಿಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿ!