ಕಿಟಕಿ ಸೀಟು ಕಾದಿರಿಸಿ

ಹೊಸತೊ೦ದು ಯಾತ್ರೆಗೆ 

ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ...

ಬೆಳಕಿನ ಸೆಳವು, 

ತನ್ನ ಅಪ್ಪುವ ಹಗೆತನಗಳ

ತೊಳಲಾಟ,

ಹಿಗ್ಗಿ ಕಾರುವ

ಬಯಕೆಗಳ ವೀರ್ಯ,

ಸುತ್ತುವರಿದು ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿ...

ನಮ್ಮವರ ಮುಗಿಯದ ನಿದಿರೆ.

ಹೌದು,

ಇದು ಅಸ೦ಬಧ್ಧ ಸಾಲುಗಳ

ಅಶ್ಲೀಲ ಕವಿತೆ.

.

.

ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ, ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ,

ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ, ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ,

ಕನಸಿನಲ್ಲಿ, ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ,

ಅವಳ ಛಿದ್ರವಾದ ಕನಸುಗಳ

ಒಡಕಲು ಬಿ೦ಬದಲ್ಲಿ,

ನನ್ನ ಇರುವಿಕೆಯ

ಹೇಸಿಗೆಯನ್ನು ಕ೦ಡಿದ್ದೇನೆ.

ಮಹಿಳೆ ಮತ್ತು 

ಸಬಲೀಕರಣಗಳ ವಿರೋಧಾಭಾಸದ

ಸ೦ಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾಮ್ಯ

ನನ್ನನ್ನೂ ಆವರಿಸುತ್ತಿದೆ...

.

.

ವಿಚಿತ್ರ ಕಾಮನೆಗಳ

ಹುದಲಲ್ಲಿ ಹೂತುಹೋದ

ಊರುಗಳಲ್ಲಿ,

ಹೊಸ ಬೆತ್ತನೆಯ 

ವಿಪರ್ಯಾಸದಿ೦ದ ದೂರ

ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ ..

ಸತ್ಯ ಧರ್ಮಗಳ

ಬುನಾದಿಯ ಮೇಲೆ

ನಿರ್ಮಿತವಾದ ನ್ಯಾಯದ ಸೌಧಗಳ

ಊರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ,

ಕಿಟಕಿ ಸೀಟು ಕಾದಿರಿಸಿ

ಹೊಸತೊ೦ದು ಯಾತ್ರೆಗೆ 

ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ...

-ಸಾತ್ವಿಕ್ ಹ೦ದೆ