ದಶ ದಿಕ್ಕಿಗೂ ಹರಡಿದ 

ಕರಿಯ ಮರಭೂಮಿ

ಬಟಾ ಬಯಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ

ಬೃಹತ್ ಕಹಿಬೇವು

ಭೂಗರ್ಭದಾಳಕೆ 

ತಾಯಿ ಬೇರನು ಇಳಿಸಿ

ಅಂತರಾಳದ 

ಜಲ ಹೀರಿ ಬೆಳೆದು 

ಶೂನ್ಯವನಾವರಿಸಿ ಬೆಳೆದಿದೆ

ಗಗನಮುಖಿಯಾಗಿ

ಪ್ರಖರ ಬಿಸಿಲಿಗೆ

ಕಮರಿ ನಲುಗದೆ

ಎಲ್ಲ ಪ್ರತಿಕೂಲತೆಗಳಿಗೆ

ಶೆಡ್ಡು ಹೊಡೆದು ಛಲಬಿಡದ

ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಂತೆ ಬೆಂಬಿಡಿದು

ನೀರ ಸೆಲೆಯರಸಿ

ಮುಗುಳುಗಳರಳಿಸಿ

ಸವಾಲಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ

ಬೆಳೆದು ನಿಲ್ಲುವ ಪರಿ

 

ಋತುರಾಜ ವಸಂತ 

ಹರುಷದಿ ತಾ ಬಂದ 

ಹಾಡಿದನುದ್ದೀಪನದಿ

ಮಧುರ ಪ್ರೇಮದ ರಾಗ

ರೆಂಬೆ ಕೊಂಬೆಗಳಲ್ಲಿ 

ನವಿರಾಗಿ ಚಿಗುರಿ

ಮೈದುಂಬ ಹೊದ್ದ

ನಸುಗೆಂಪು ಮೃದು ಹಸಿರು

ಪಲ್ಲವಗಳು ಬಿಳಿ 

ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಹೂವಾಗರಳಿಸಿ 

ಕಾಯಿ ಹಣ್ಣುಗಳಾಗಿ 

ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆಗೆ ಹೆದರದೆ 

ಮುರುಟದೆ ಜೀವನ 

ಸಾರ್ಥಕ ಗೊಳಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವ

ಬೇವಿನ ಬಗೆ

ಹಾರಿಬಂದವು ಭ್ರಮರ 

ಜೀವ ಹೂವರಸಿ

ಬೇವು ಕಹಿಯಾದರೇನು? ಹೂವಿನ 

ಮಾಧುರ್ಯ ಅರಿಯವೆ ಅವು?

ಮುತ್ತಿದವು ಭ್ರಮರಗಳು 

ಬಿಳಿಯ ಹೂಗೊಂಚಲು

ಕುಕ್ಕಿದವು ಶುಕ ಪಿಕ 

ಪಕ್ವ ಫಲಗಳನು ಹಾರಿದವು

ದುಂಬಿಗಳು ಪಲ್ಲವದ ಹೂವೆಡೆಗೆ

ಮುತ್ತುಗದಿ ಅರಳಿದ 

ಬೆಂಕಿಯ ಹೂವುಗಳಡೆಗೆ

ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಬಂದಿದೆ

ಸಸ್ಯ ಕಾಶಿಗೆ ಬಂದಿದೆ ಫಲಿತ 

ಮರ ಗಿಡ ಪೊದೆಗಳಿಗೆ ಬಂದಿದೆ ಪ್ರತಿ 

ವರುಷ ಬರುವ ‘ಸಿಹಿಕಹಿ ಯುಗಾದಿ’

 

ಇಳೆ ಕಾಯ್ದು ಬೆಂದು ತಪ್ತವಾಗುವುದು

ಮೋಡಗಳ ಒಡಲುಕ್ಕಿ ಬಾನಿಂದ ಸುರಿದು

ಸಂದಿ ಕೊರಕಲು ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟ 

ಬಯಲುಗಳಲಿ ಹರಿದು ಜಗತ್ ಪ್ರಳಯದ

ರೀತಿ ಅಬ್ಬರಿಸಿ ಬೊಬಿರಿದರೂ 

ಹೆದರಿಲ್ಲ ಪ್ರಕೃತಿ ಹುಟ್ಟು ಸಾವುಗಳ 

ನಶ್ವರತೆಗೆ ಬಾಳಿನಲಿ ಬರುವ ಸಿಹಿಕಹಿಗಳಿಗೆ

ಎಡರು ತೊಡರು ಸಕಲ ಗುಣ ದೋಷಗಳ

ಪ್ರಾಂಜಲದಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸಾಗಿದೆ ಸಕÀಲ 

ಜೀವರಾಶಿ ಗಣ ಹುಟ್ಟು ಸಾವುಗಳು

ಜೀವನದ ಸಹಜ ಧರ್ಮವೆಂದರಿತು ನಾವು 

ಮನುಜರು ಮಾತ್ರ ಭಿನ್ನರೆನ್ನದೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ 

ಸಹಜ ಒಂದಂಗ ವೆಂಬುದನರಿತು

ಸಿಹಿಕಹಿಗೆ ಅಂಜದೆ ಬೇವಕಹಿ ಮಾವಸಿಹಿ

ಜೀವನದಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ವರುಷ ವರುಷವೂ 

ಬರುವ ಬಾಳಿಗೆ ಹರುಷವನು ತರುವ

‘ಚಿರಂತನ ಯುಗಾದಿ’ಯನು 

ಬರಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳೋಣಮ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳನು

ಸಮಭಾವದಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ದೈನಂದಿನ 

ಬಾಳ ತೇರನೆಳೆಯೋಣ ಸಹಜೀವನದ

ಬದುಕನು ಸಹ್ಯವಾಗಿಸೋಣ

 

           *

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಅಂತರ್ ಜಾಲ