ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 'ಪು' ತುಂಬ ಮುಕ್ಯವಾದುದು. ಇದರಿಂದ ನಾವು ಕೆಲಸದೊರೆ/ಕ್ರಿಯಾಪದವನ್ನ ಹೆಸರೊರೆ/ನಾಮಪದವನ್ನಾಗಿಸುವಾಗ ತುಂಬ ಬಳಕೆಗೆ ಬರುತ್ತೆ.

ಗಮನಿಸಿ. ಕನ್ನಡ ಕೆಲಸದೊರೆಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡುವ ನುಡಿ(ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಶಂಕರಬಟ್ಟರ ಹೊತ್ತಿಗೆಗಳನ್ನು ಓದಿ). ನಮಗೆ ಆಗಾಗ ನಾಮಪದಿಸುವಿಕೆ ಮಾಡುವಾಗ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಗುತ್ತೇವೆ. ಈ ಕೊರತೆಯನ್ನು ನೀಗಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಕೆಲಸದೊರೆಗೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ 'ಪು' ಸೇರಿಸಿ ಸಲೀಸಾಗಿ ಹೆಸರೊರೆಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಬಹುದು.

 ಇದಕ್ಕೆ ಈಗಾಗಲೆ ಇರುವ ಹಲವು ಮಾದರಿಗಳು ಇಂತಿವೆ:-

ಕೆಲಸದೊರೆ -> ಹೆಸರೊರೆಯ ರೂಪ

ನೆನೆ -> ನೆನಪು

ನೆರ್ -> ನೆರ್ಪು-> ನೆಪ್ಪು(ಪರಿಚಯ) ಮಾದರಿ: ಈ ಊರಲ್ಲಿ ನೆಪ್ಪಿನವರಿಲ್ಲ

ಸಯ್ -> ಸಯ್ಪು (ಸಯ್ ಪು)

ಹೊಳೆ -> ಹೊಳಪು

ತಣ್ -> ತಂಪು

ನೋನ್ -> ನೋಂಪು

ಕೆನ್  -> ಕೆಂಪು

ಬರೆ -> ಬರೆಪು

ಜೋಮ್ -> ಜೋಂಪು,ಜೊಂಪು

ತಿರುಗ್ -> ತಿರುಪು(screw) -> ತಿರುವು(cross)

ನುಣ್ -> ನುಣುಪು

ಮರೆ -> ಮರೆಪು -> ಮರೆವು

ಇನ್ -> ಇಂಪು

ಸೊನ್(?) -> ಸೊಂಪು

ಅಡ -> ಅಡಪು -> ಆಡವು (ಒತ್ತೆಯಿಡು)

ಅದ್ -> ಅದುಪು -> ಅದುಕು

ಇಮ್ -> ಇಂಪು

ಉಡು -> ಉಡುಪು

ಉರಿ -> ಉರಿಪು

ಎರ -> ಎರಪು -> ಎರವಲು

ತೆರೆ -> ತೆರಪು(opener) -> ತೆರೆವು(vacate)

ಕರ್ -> ಕರ್ಪು -> ಕಪ್ಪು

? -> ಕದಪು(?)

ಒರ್ -> ಒರ್ಪು -> ಒಪ್ಪು

ಮುಡಿ-> ಮುಡಿಪು, ಮುಡುಪು (ಮೀಸಲು)

ನೆರೆ -> ನೆರೆಪು(ಸಂಗ್ರಹ)

ಒಳ್ -> ಒಳ್ಪು (ಯೋಗ್ಯತೆ,ತಕ್ಕುಮೆ)

ಪದ -> ಪದಪು(ಹೆಬ್ಬಯಕೆ,ಬೆಡಗು,ಸಂತಸ)

ಹರಿ -> ಪರೆಪು-> ಹರೆವು( ಪ್ರಸಾರ, ವಿಸ್ತಾರ)

ಅಱು -> ಅಱುಪು -> ಅರುಹು(communicate)

ಕುಱುಪು -> ಕುರುಹು -> ಕುರುವು (ಗುರುತು)

ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಹೊಸಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ  ಪು-->ಹು-->ವು ಗೆ ಮಾರ್ಪಾಗಿವೆ. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ವಸಿ ಅವುಗಳ ಅರಿತದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿದೆ.

'ಪು' ವಿನ ಪೆರ್ಮೆ(ಹೆಮ್ಮೆ) ಇಶ್ಟೆ ಅಲ್ಲ...ಇನ್ನು ಇದೆ

ಈಟೆಲ್ಲ ಆದ್ಮೇಲೆ ಚರ್ --> ಚರಪು ಕನ್ನಡದ್ದೆ ಆಗಿರಬೇಕಲ್ವ?  :)